စေတနာနဲ့ ပညာ

(အော်ချင်ရာအော်နေတာ မပါ။)

စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံတွေ မှားနေတာတခုကို ပို့ပေးပါတယ်။ စာအတိုလေးတခုမှာ အမှား ၇ ခုပါတယ်။ မတင်ပြရဲပါ။ အခုနေတင်ရင် အဆဲခံရဦးမယ်။

ငလျင်စတဲ့နေ့မှာ အလွဲအမှားတွေ မတင်သင်လို့ ရေးတော့

ဆဲကြတယ်။ အခုလည်း အမှားတွေတင်နေတာတွေ တွေ့တယ်။ သူတို့ကိုကော ဆဲကြပါသလား။

ငလျင်စာမဟုတ်တာ မတင်နဲ့လို့ ကက်ကက်လန်ရန်တွေ့ကြတယ်။ 

ဒီလိုတင်ပြတော့ ငလျင်ဆိုးကြီးခံရသူတွေကို ကူညီရာမကျလို့တော့ ထင်နိုင်ပါတယ်။

တကယ်ဒုက္ခရောက်နေရသူတွေမှာ ဖုန်းသုံးဘို့နေနေသာသာ အသက်လုနေကြရတာ။ စစ်ကိုင်းသတင်းတွေက ၂ ရက်လောက်နောက်ကျမှသာ ထွက်လာနိုင်တယ်။ အခုထိလည်း ဒုက္ခရောက်နေတာတွေကို အကုန်သိနိုင်ကြပါ။

သတင်းမှန်၊ ဓါတ်ပုံမှန်တွေ၊ အရေးကြီးသတင်းတွေ၊ သွားရောက်ကူညီတာတွေ၊ အဝေးကနေကူညီတာတွေထက် အလေးထားစရာ မရှိပါ။

အလှူငွေတွေ အဟောသိကံမဖြစ်ရေး အရေးကြီးတယ်။ 

တချိန်က စစ်မှန်တဲ့ပရဟိတအသင်းတွေ အခု မရှိသလောက် နည်းသွားရပြီ။ အွန်လိုင်းအလှူခံတွေဆိုတာတွေထဲက တဝက်လောက်ထိ စစ်မှန်ပါရဲ့လား။

'စပိကောက်' ဆိုပြီး အော်ချင်ရာတွေ အော်နေကြခြင်းဟာ မြန်မာ့လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း ညံ့ဖျင်းကြောင်း လူသိအောင်လုပ်တာသာဖြစ်တယ်။

စစ်ပြေးရှောင်အကူအညီတွေ လိုရာမရောက်တဲ့ သာဓကတွေ မနည်းပါ။

ကြာလေလေ အစစ်၊ အတည့်၊ အမှန်တွေ ရှားလေလေ။

ဆေးပညာစာတွေမှာ အမှားရှောင်တတ်တာ ပညာဖြစ်ပါကြောင်း မကြာခဏ တင်ပြထားတယ်။ 

ဘယ်အကြောင်းအရာကိုဖြစ်ဖြစ် အမှန်ထောက်ပြသူတွေကို ရန်ရှာသူတွေက များများလာနေတယ်။ တချို့က ဟုတ်သလိုလိုနဲ့ ဒီအချိန်မျိုးများ စာရေးမှားတာ ပြောမနေနဲ့တဲ့။ 'ကယ်ထုတ်' ကို 'ကယ်ထုပ်' လို့ရေးရင် သေဆုံးသူကို ပလပ်စတစ်အိတ်နဲ့ ထုပ်သလိုဖြစ်မယ်။ 'သုန်းရာ' တဲ့ မြင်မကောင်းအောင်ရေးတယ်။ ဒီလိုစာလုံးတွေက ဒီလိုအခန့်မှာ ထောက်ပြရင် တန်းကနည်း သိစေနိုင်တယ်။

အခုငလျင်ဘေးကြီးအတွင်းမှာ အော်ချင်ရာအော်နေကြတာ အကျိုးမရှိပါ။ အစစ်အမှန်ကို တွေ့အောင်ရှာတတ်တာလည်း စေတနာနဲ့ ပညာ။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ