(၁) အသက်ကြီးသူများတွင် စကားများလာခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများ အသက်ကြီးသူများသည် လူမှုဆက်ဆံရေးလိုအပ်မှု၊ အထီးကျန်မှု လျော့ချလိုမှု သို့မဟုတ် ကိုယ်၏ ဘဝအတွေ့အကြုံများကို မျှဝေလိုသည့် ဆန္ဒကြောင့် စကားပိုများလာခြင်း သို့မဟုတ် စကားရှည်ရှည် ပြောတတ်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ စကားများလာခြင်းသည် အချို့အခါတွင် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများနှင့်လည်း ဆက်စပ်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် dementia နှင့် ဆိုင်သော စကားထပ်ထပ် ပြောခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်းကို အလေ့အကျင့်ရှိလာခြင်းကြောင့်လည်း စကားပိုပြောတတ်လာနိုင်သည်။ သို့သော် အသက်ကြီးသူ အချို့မှာ နားမကောင်းမှု သို့မဟုတ် အားနည်းလာမှုကြောင့် စကားနည်းသွားနိုင်သည်။ အသက်ကြီးသူများတွင် စကားများလာစေသော အဓိက အကြောင်းရင်းများ အထီးကျန်မှု လျော့ချရန်နှင့် ဆက်သွယ်မှုလိုအပ်ခြင်း အသက်ကြီးသူများအများစုသည် လူများနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းမှတဆင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး အထီးကျန်မှု လျော့နည်းစေရန် ကြိုးစားကြသည်။ အတွေ့အကြုံများနှင့် အမှတ်တရများ မျှဝလိုခြင်း သူတို့၏ ဘဝအတွေ့အကြုံများ၊ အမှတ်တရများကို မျိုးဆက်အသစ်များသို့ မျှဝ...
(Montesquieu) လူတို့သည် စဉ်းစားမှု နည်းလာလေ၊ ပြောဆိုမှု များလာလေ ဖြစ်တတ်သည် ဟု မောင့်တက်စကီယူက ဆိုလိုသည်။ စကားများစွာ ပြောနေခြင်းသည် အချို့အခါတွင် အတွေးအခေါ် နက်ရှိုင်းမှု မရှိခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်တတ်သည်။ စဉ်းစားတွေးခေါ်သူများသည် မိမိပြောမည့်စကားကို သေချာသုံးသပ်ပြီးမှ ပြောကြသောကြောင့် ပြောဆိုမှုတွင် ထိန်းသိမ်းမှု ရှိတတ်သည်။ မသိမှုနှင့် မစဉ်းစားမှုများသောသူများမှာမူ စကားများစွာ ပြောတတ်ကြသည်။ စဉ်းစားတွေးခေါ်ခြင်းသည် အားထုတ်မှုနှင့် တိတ်ဆိတ်မှု လိုအပ်သော်လည်း ပြောဆိုခြင်းမှာ ထိုနှစ်ခု မလိုအပ်ပေ။ အရာတခု၏ အရှုပ်အထွေးနှင့် အနက်ကို နားလည်သူများသည် စကားပြောရာတွင် သတိနှင့် သေချာမှု ရှိကြသည်။ တခါတရံ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ယုံကြည်မှုကြီးစွာ ပြောဆိုနေခြင်းသည် အတွေးအခေါ်ဗလာ ဖြစ်နေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤစကားသည် စကားပြောရာတွင် စဉ်းစားမှုနှင့် သတိထားမှု လိုအပ်ကြောင်း သတိပေးသည်။ စကားများသည် အလေးချိန်ရှိသောကြောင့် ပညာရှိသူများသည် စကားကို တိကျစွာ သုံးကြသည်။ စကားနည်းပြီး စဉ်းစားမှု များလာသည့်အခါ အတွေးအခေါ် နက်ရှိုင်းလာသည်။ စဉ်းစားမှုအပေါ် အခြေခံထားသော စကားပြောဆိုမှုသာ အဓိပ္ပါယ်ရှိသော ...