လူကိုချစ်တာတော့ ဟုတ်ကောင်းဟုတ်ပါမည်။ သီချင်းစာသားတော့ မေ့ကုန်ကြပြီ။ မြန်မာစာ အနှစ်တရာမခံရှာ။ တက္ကသိုလ်တွေမှာလည်း စာကိုမှန်အောင် မသင်တော့၊ မရေးကြတော့ပါ။ နှစ် ၁၀၀ ပြည့် ရန်ကုန်နဲ့ မန္တလေးတက္ကသိုလ်တွေအကြောင်းရေးကြတဲ့စာတွေ မှန်တာရှားခဲ့ပါသည်။ ထိုသို့သောပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဘာကိုချစ်ကြပါသနည်း။ “ငယ်ကချစ်တော့မမေ့ သာသည်” ရေး။ ။ ကိုထွန်းမြင့် ဆို။ ။ သန်းဖေလေး (ငယ်ကချစ အအနှစ်တရာ မမေ့ သာသည်၊ တည်ကြည်ခိုင်မြဲ ချစ်ခဲ့ကြသည့်မို့လဲ ရေမြေနယ်ခြား ဘဝဆိုတာများ မရေးရာ၊ အခြေအနေခြားတာလဲ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ယုံကြည်ချက်နဲ့ မဆိုင်ပြီ ဒီဘဝဒီကမ္ဘာဆီ အော်...ဒီတယောက်ကိုမှ ချစ်တတ် လေသည် အမြဲ နောင်လဲချစ်လို့ နေမည်) ၂။ ဘဝအကြောင်းဆိုတာတွေ ပြန်ပြောင်းသက်သေထူခဲ့ရင် နေရာဟောင်းဆိုတာ အချစ်စစ်တို့ရဲ့ သစ္စာနယ်မြေဆိုတာများ မေလဲ သိခဲ့သည်။ ရေညိုရစ်ဝိုင်း မှိုင်းပြာရီ ဧဇေယျာ ကမ်းခြေဆီ ပွင့်ပြာပြာရေဝယ်ပြေးကစား ဗေဒါကလေးများအဖြစ်လဲ မပြောင်းလဲသည်။ ဟိုရှေးကာလ ဘဝတွေများမှ ယခုထိတိုင်သာ ဧရာမြစ်ရေယဉ်သည် အမိကမ္ဘာမြေဆီ စီးဆင်းနေမြဲ ဖြစ်သည်။ ဒီအသိတရားနဲ့ သံယောဇဉ်ဖွဲ့နှောင်ချည် ဖြစ်လာသမျှ အရေးအခင်းတွေလဲ တွေးရင်းနဲ့ ဘဲ တဝဲလည်လည်မို့ ငယ်ကချစ်အနှစ်တရာ မမေ့...
စပါးလုံး လေး၊ တချင်ရွေးတည့် နှစ်ချင်ရွေးမူ၊ တပဲဟူ၏ နှစ်မူမာသက၊ တအက္ခတည့် ငါးအက္ခမူ၊ ယူလေ ဓရဏ ပြန်ထ ရှစ်ခု၊ တသုဝဏ္ဏ ငါးဓရဏမူ၊ ယူလေနိက္ခ ငါးနိက္ခမှာ၊ ပဒသာတည့် တဖြာထို့ပြင်၊ ဆယ်အင် ဓရဏ၊ တပိုလ်ကျလိမ့် ပလတရာ၊ တတုလာတည့် တုလာနှစ်ဆယ်၊ ခေါ်ဘွယ် တခန်း၊ ကျမ်းဝယ်ညွှန်းသည် အစွန်း ဉာဏ်ရေး ကြံဆတွေး။ ။ (မုံတိုင်ပင်ဆရာတော်ကြီး) စဉ်တူလာ ချိန်ကျပ်ကို သိမှတ်ရန် လွယ်ကူ၊ ပရမာ နုမြူငယ် အနုမြူ တခြား။ သာသပ တိုလာငယ် စည်ကမာ မုနိနှင့်ပွား။ ။ နှမ်းလေးလုံး တဆန် လေးဆန်ကို ရွေးထား၊ ရွေးခြောက်ပြန် တပဲပွားလို့ နှစ်ပဲထား မူးဆို။ ပဲငါးဖြာ ချိန်တမတ်ပေပ လေးမတ်မှာ တကျပ်ဟူလို။ ။ ငါးကျပ်ကို တပိုလ် မြွက်ဆိုသည် မှန်ဘိ၊ ဝီသတိ ပုံအညီ ပိဿာ ခေါ်ပြီ…။ တူလာဝါရ ကျမ်းနှစ်လီမှာ ငါးပြန်စီ ပွားရာရှင့်လေး။ ။ (ရှေးဆရာ/ လုံးတော်ဆရာတော်…?) - ရာမရကန်လာ တွေးမရတဲ့ ပိုလ်အချိန်အတွယ်- ရာမရကန် လေးတော်တင်ခန်းလာ လေးကြီးရဲ့ အားကို၊ ငါးကျပ်သား တပိုလ်နဲ့ တွက်ရင် ဒီခေတ် တောရွာက လေးတွေနဲ့ ဘာမှမကွာပါ။ ...