ကွန်မင့်တခု = ဆရာ ခင်ဗျာ တစ်ကိုတော့ တခု၊ တကောင်၊ တယောက်လို့ မရေးကြတော့ဘဲ စသတ်တစ်နှင့် စာရေးဆရာဆိုသူများကပါ လိုက်ရေးနေကြတော့ အခက်သားလား။ ဟုတ်။ တဝမ်းပူ ၇၀% လောက်ကို မလိုအပ်ဘဲ စသတ်စေအမိန်တော်က ၁၉၈၆ ခုနှစ်လောက် စတင်ပါတယ်။ နိုင်ငံတော်မူဖြစ်လာတယ်။ ၁၉၈၅ အထိ တသက်လုံးမှန်နေတာတွေကို မှားနေလို့ မဟုတ်ဘဲ၊ အစိုးရပြောင်းလို့ (တိုင်းပြည်နဲ့ မြန်မာစာ အာဏာပိုင်ပြောင်းလို့) ပြောင်းခိုင်းတာဖြစ်ပါတယ်။ ပေါ်လစီသတ်ပုံလို့ ခေါ်တယ်။ ကျွန်တော် တင်ပြနေတာ ၁၁ နှစ်ရှိပြီ။ တနှစ်ထက်တနှစ် စာကိုမှန်အောင်ရေးလာသူဦးရေ တိုးလာတယ်။ အတော်တော့ နည်းပါးသေးတယ်။ တယောက်မှန်အောင်ရေးလည်း သုညထက်အများကြီး များပါတယ်။ အခုထိ ပေါ်လစီသတ်ပုံနဲ့သာ ရေးသားသူတွေထဲမှာ နာမည်ကြီးတွေ၊ စာပေဆုရသူတွေ၊ စာရေးဆရာတွေ၊ ကဗျာဆရာတွေ၊ ဆရာတော်တွေ၊ ဖေ့စ်ဘွတ် သုံးသူတွေ၊ လူကြီး အမျိုးသား အမျိုးသမီးတွေ၊ လူလတ် အမျိုးသား အမျိုးသမီးတွေ၊ လူငယ်လူရွယ် ယောက်ျားလေး မိန်ကလေးတွေ၊ 'ဆဲလီ' တွေ၊ 'အင်ဖလူယင်စာ' တွေ အများကြီး။ ဘယ်သောအခါမှ၊ ဘယ်မှာမှ အကုန်မှန်၊ အကုန်ဆိုး မရှိပါ။ အမှန်ကို ပြင်ရမှန်းမသိသူတွေ၊ မပြင်ရဲသူတွေ၊ မပြင်တော့သူတွေလည်း ရှိတယ်။ ပေါ်လစီသတ်ပုံနဲ့ ဆုရထာ...
ကွန်မင့်တခု = ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ဆရာဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်းကိုတော့ အမှန်သိချင်ပါတယ် ဟုတ်။ ကျွန်တော့ ကိုယ်ရေးအကြောင်းစာရယ်လို့တော့ စုစည်းထားတာ မရှိသေးပါ။ တိုတိုတိတိလေးတွေကတော့ များလှပြီ။ စာအုပ်ရေးပါလို့ ပြောသူအရေအတွက်လည်း ၃-၄၀ ရှိတယ်။ ဘာ့ကြောင့် စာအုပ်ရယ်လို့ မရေးဖြစ်သေးသလဲ အကြောင်းပြချက်ကိုလည်း ၁၀ ကြိမ်မက တင်ပြထားပါတယ်။ ပြည်တွင်းမှာ ကျွန်တော့်အမည်ဖြစ်စေ အကြောင်းအရာ ဖြစ်စေ ထုတ်ဝေလို့ မရနိုင်တော့ပါ။ ထုတ်ပေးရဲသူ မရှိပါ။ ထုတ်မပေးရဲလို့လည်း အပြစ်ဆိုရန် မရှိပါ။ ဒီမိုကရေစီ တမတ်သားခေတ် (၂၀၁၀-၂၀၁၅) တုန်းကတော့ စိတ်ကူးရှိခဲ့ပါတယ်။ အခု ခေတ်ပြောင်းသွားပြီ။ စာတွေကိုလည်း စုထားဖြစ်တယ်။ အင်္ဂလိပ်လိုရေးခဲ့တဲ့ ဒိုင်ယာရီကို ဘာသာပြန်ရတာ မခက်တော့ပါ။ Blog မှာ ကျွန်တော့အမည်ဖြစ်စေ၊ NCGUB လို့ဖြစ်စေ ရိုက်ပြီးရှင်ရင် စာတွေကို တွေ့ရတယ်။ ပြည်ပမှာ စာအုပ်ထုတ်ရတာ မခက်လှပါ။ စာဖတ်သူ ရှားတယ်။ ထုတ်လည်း အကျိုးမရှိလောက်လို့ အခုထိ ယူဆထားပါတယ်။ ဂူဂယ်လ် မှာ "တိုင်းပြည်ထွက်ပြေး နိုင်ငံရေးလုပ်သူတယောက် ဟိုရောက်ဒီရောက်" လို့ရှာရင်လည်း စာပုဒ်ရေတရာ ကျော်တွေ့နိုင်တယ်။ NCGUB ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းသမိုင်း အစစ်အမှန်ကို ...