တို့စာ တို့စကား တို့တိုင်းပြည်

"ကလီစာ" ဆိုသည့် စကားလုံးကို မြန်မာစကားတွင် အဓိကအားဖြင့် အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးဖြင့် အသုံးပြုကြပါသည်။ ၁။ ခန္ဓာဗေဒဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ် (Anatomy) အသုံးအများဆုံး အဓိပ္ပာယ်မှာ လူ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်တို့၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို စုပေါင်းခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ပါဝင်သောအင်္ဂါများ: အသည်း၊ အဆုတ်၊ နှလုံး၊ ကျောက်ကပ်၊ အူသိမ်၊ အူမ၊ အစာအိမ် စသည်တို့ ပါဝင်သည်။ ဥပမာ: "ဝက်ကလီစာဟင်း"၊ "လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကလီစာတွေကို ကျန်းမာအောင် ဂရုစိုက်ရမယ်" စသဖြင့် သုံးနှုန်းပါသည်။ ၂။ စက်ပစ္စည်းဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ် (Mechanical) စက်ပစ္စည်းများ၊ နာရီများ သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးသော ကိရိယာများ၏ အတွင်းပိုင်း အစိတ်အပိုင်းငယ်များကို တင်စား၍လည်း "ကလီစာ" ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဥပမာ: "ဒီလက်ပတ်နာရီက အပြင်ပန်းကြည့်ကောင်းပေမဲ့ အတွင်းက ကလီစာတွေက ပျက်နေပြီ" ဟု သုံးနှုန်းလေ့ရှိသည်။ ၃။ အသုံးအနှုန်း၏ ရင်းမြစ် "ကလီစာ" ဟူသော စကားလုံးသည် ပါဠိစကားလုံးဖြစ်သော "ကဠီသ" (Kalīsa) မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ယူဆကြပြီး ဝမ်းတွင်းရှိ အညစ်အကြေး အင်္ဂါရပ်များကို ရည်ညွှန်းရာမှ အတွင်းအင်္ဂါအားလုံး...

"တဇောက်ကန်း" ဆိုသည့် စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှေ့နောက်မစဉ်းစားဘဲ၊ အကျိုးအပြစ်ကို မချင့်ချိန်ဘဲ ဇွတ်တရွတ်လုပ်တတ်သော အပြုအမူ သို့မဟုတ် ထိုသို့သောသူကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ၁။ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် ဇွတ်တရွတ်လုပ်ခြင်း: မိမိလုပ်ချင်သည်ကို ဘေး ပတ်ဝန်းကျင် သို့မဟုတ် နောက်ဆက်တွဲရလဒ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်ခြင်း။  စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ် နည်းခြင်း: တခုခုကို မလုပ်ဆောင်မီ ကောင်းကျိုး၊ ဆိုးကျိုးကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားမှု မရှိဘဲ စိတ်အလိုလိုက်ခြင်း။ ၂။ စကားလုံး၏ ရင်းမြစ် (အနက်ဖွင့်ဆိုချက်တချို့) တဇောက်: "ဇောက်ထိုး" သို့မဟုတ် "အောက်ဘက်သို့ စိုက်ဆင်းခြင်း" သဘောရှိသည်။ ကန်း: "မျက်စိမမြင်ခြင်း" သို့မဟုတ် "အမြင်မှားခြင်း" ကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် "မျက်စိမှိတ်၍ ဇောက်ထိုးဆင်းသကဲ့သို့" အန္တရာယ်ရှိမှန်းမသိဘဲ တိုးဝှေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းကို ပုံခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၃။ သုံးနှုန်းပုံ ဥပမာများ "သူက အရာရာကို တဇောက်ကန်း လုပ်တတ်လို့ အမြဲတမ်း အမှားနဲ့ မကင်းဘူး။" "ဒီကိစ္စကို တဇောက်ကန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် နောင်တရလိမ့်မယ်။" ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

ဝေဝေတယောက်လုံး - တစ်ယောက်လုံး မဟုတ်။ တမင်ပျက်အောင်လုပ်တာ - တစ်မင် မဟုတ်။ မဟုတ်လား - မလား မဟုတ်။ စေ့စပ်တဲ့ကိစ္စ ပျက်သွားပြီ - ပျက်သွာပီ မဟုတ်။ တနေ့ - တစ်နေ့ မဟုတ်။ သိမှာပါ - သိမာပါ မဟုတ်။ ကာတွန်းမြင့်သိန်းရဲ့ စံရွှေမြင့်ခေတ်က ကာတွန်းတွေလည်းကောင်း၊ မြန်မာစာလည်း မှန်ခဲ့တယ်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

မြန်မာအမျိုးသမီးတွေက တောရော မြို့ပါ ပန်းပန်ကြလေ့ရှိတယ်။ အသက်အရွယ်လည်း မရွေးပါ။ တခြားတိုင်းပြည်တွေမှာ အတော်ကို နည်းတယ်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံကြီးမှာလည်း ပန်းပန်တဲ့ မကုလားမ အလွန်မတန်ရှားတယ်။ တောင်ပိုင်းပြည်နယ်တွေရောက်တော့ စပယ်ပန်းကုံးတွေနဲ့ တွေ့ရပါတော့တယ်။ ဥရောပနဲ့ ယူအက်စ်အေမှာလည်း ဒေသခံတွေထဲမှာ ပန်းပန်သူ မရှိပါ။ ပန်းတွေကတော့ အင်မတန်လှတယ်။ ပန်းအလှစိုက်ကြတယ်။ နေအိမ်နဲ့ အလုပ်နေရာတွေမှာလည်း အလှဆင်ကြတယ်။ လက်ဆောင်ပေးရာမှာ သင့်မြတ်တယ်။ သာရေး နာရေး သုံးတယ်။ "ပန်းပန်သည်" ကို အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်တွေမှာ တိတိကျကျမပါ။  အနီးစပ်ဆုံး ဖော်ပြချက်က "Wearing a flower in the hair" ဖြစ်ပါတယ်။ ပန်းပန်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးကို "A woman with a flower in her hair" လို့ ရေးပါတယ်။ ကဗျာဆန်ဆန်အသုံးအနှုန်းကတော့ "Adorning one's hair with flowers" တဲ့။ တင်လိုတဲ့စာအတွက် ပန်းပန်ထားတဲ့ပုံရှာရတာ ခက်တယ်။  မြန်မာပြည်ကပုံတွေက စိတ်မချရ။ သုံးစေချင်လာ မသုံးစေချင်လား မသိရ။  AI ပုံကတော့ ကင်းလွတ်လောက်မယ် ထင်ပါတယ်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

ကြည်အေး အမည်နဲ့ တင်ထားတာခုတွေ့တယ်။ ပေါ်လစီသတ်ပုံတွေနဲ့။ ကြည်အေး ရေးတဲ့စာ စစ်မှန်ရင် သတ်ပုံလည်း မှန်ပါတယ်။ စာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာတွေကို ကလောင်အမည် မဖျက်ကောင်းပါခင်ဗျား။ (၁) သမီးလိမ်မာ မမွှေးထုံ မမွှေးထုံ ပါးကွက်ကျားနဲ့ နပ်ခါးမှုန် မမွှေးထုံ ဘာကြောင့်မွှေး ရှင်တောင်နပ်ခါး လိမ်းလို့မွှေး။ မမွှေးထုံ မမွှေးထုံ စပယ်ကုံးနဲ့ ဆံထုံးပုံ မမွှေးထုံ ဘာကြောင့်မွှေး တောစပယ်သေး ပန်းလိုမွှေး။ မမွှေးထုံ မမွှေးထုံ နှုတ်ခမ်းပါးနဲ့ ကွမ်းဝါငုံ မမွှေးထုံ ဘာကြောင့်မွှေး စမုန်ကွမ်းအေး ဝါးလို့မွှေး။ မမွှေးထုံ မမွှေးထုံ နုတ်ချိုအေးနဲ့ မမွှေးထုံ မမွှေးထုံ ဘာကြောင့်မွှေး လိမ်မာခြားရေး သတင်းပြေး စိတ်တည်ကြည်လို့ သတင်းမွှေး။ (ကြည်အေး) မြန်မာပြည်မှာ ကြည်အေးတွေ မွေးပါစေ။  သမီးလိမ်မာတွေမွှေးပါစေ။ (၂) ကြမ္မာနွမ်းထင့် လွမ်းရုံ လွမ်းသော၊ ချစ်ဇာတ်မြော၌ လျောတိုက် လွင့်ပါ၊ ဆင်းရဲတာရှည် ရာသီ ခြောက်ဆယ်၊ မပျက်ပြယ်ခဲ့ ငယ်က ပျံ့မွှေး၊ မေတ္တာနွေးခဲ့ တရေးရေးမြင်၊ သူ့ရုပ်သွင်ပင် တလွင်လွင်ကြား၊ သူ့စကားသံ ခံစားထိတ်ထိတ်၊ သူ့စိတ်နူးညံ့ မူးပျံ့ဆွတ်ကြည်၊ သူနားလည်ဟန် ခိုမီချင်လှ၊ သူ့ယုယဟန် အလှကဗျာ ဂီတသာသော တမ်းရာဘဝ၊ လွဲခဲ့ရ၍ ညယံ ညှိုးငယ်၊ နေ...

မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း အတွဲ ၁၀ ရတနာပုံနေပြည်တော်သတင်းစာ တလ ၄ ကြိမ် ထုတ်ဝေပါသည်။ တနှစ်တွက် မြန်မာနိုင်ငံ သတင်းစာများ။ ။မြန်မာပြည်တွင် ပဌမဆုံး ထုတ်ဝေခဲ့သည့် “မော်လမြိုင်ခရော်နီကယ်” သတင်းစာကို စတင် ပုံနှိပ်သည့် ခုနှစ်မှာ ၁၈၃၆ ခုနှစ်ဖြစ်၍ ထိုစဉ်က အနောက်နိုင်ငံများ၌ သတင်းစာလုပ်ငန်းမှာ သိသိသာသာ ကြီး တိုးတက်လျက် ရှိနေပေပြီ။ ၁၈၂၄ ခုနှစ်တွင် ပဌမ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးခဲ့ပြီးနောက် အင်္ဂလိပ်အား မြန်မာက တနင်္သာရီနှင့် ရခိုင်တိုင်းတို့ကို ပေးလိုက်ရသည်။ ထိုနယ်များတွင် အင်္ဂလိပ်တို့သည် လွတ်လပ်စွာ စီမံအုပ်ချုပ်ခွင့်၊ စီးပွားကုန်သွယ်ခွင့်၊ သာသနာပြုခွင့်နှင့် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေနိုင်ခွင့်တို့ကိုပါ တပါတည်း ရရှိလေသည်။ မော်လမြိုင်မြို့တွင် ပဌမဆုံး ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သည့် “မော်လမြိုင် ခရော်နီကယ်” သတင်းစာကို တနင်္သာရီတိုင်း မင်းကြီး ဗလန်ဒယ် ဆိုသူက အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ၁၈၃၆ ခုနှစ် မတ်လ ၃ ရက်နေ့၌ ထုတ်ဝေခဲ့၏။ ပဌမဆုံးအယ်ဒီတာမှာ အစိုးရ အခမဲ့ကျောင်း၌ ကျောင်းအုပ် လုပ်နေသော အမေရိကန် သာသနာပြု ဆရာကြီး မင်းနက် ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် ကျောင်းကိစ္စများထက် သာသနာပြု ကိစ္စများတွင် ပို၍ စိတ်ဝင်စားကာ ဆောင်ရွက်နေသည်ကို အစိုးရက တွေ့ရှိသဖ...