Skip to main content

Posts

တပွင့်ပန်

ကွန်မင့်တခု = သီချင်းတောင်ရှိတယ်ထင်တယ်နော်ဆရာ တပွင့်ပန်ချင်တယ်.....တပွင့်ထဲ.....ပန်ချင်တယ်.. ဆိုလားဘဲ သီချင်းစား လိုက်ရှာတော့ တပွင့်ကို မှန်အောင်ရေးထာတာ မတွေ့ရတော့ပါ။ အခုစာသားမှာလည်း တပွင် ကတော့မှန်ပြီး ချင် နဲ့ ခြင် လွဲနေတယ်။ စပယ်၊ ခြယ်၊ ခုနစ်၊ လျှမ်း၊ မလာစမ်း စတာတွေကိုလည်း ပြင်ရသေးတယ်။ ခေတ်ကို မှန်ထဲကြည့်လို့ မြင်ရသလိုဘဲ။ မှန်တာရှား။ လွဲတာများ။ အမှားတွေက ပေါချင်းသောချင်း။ မြန်မာစာတပွင့်မက ပန်နေရရှာတော့သည်။ စပယ်ပန်း၊ နှစ်ဆီပန်း၊ ခေါင်ရန်းပန်း။ ပဒိုင်းပန်း။ တပွင့်ပန်  တေးပြု/ကိုလေးညွန့် တေးဆို/နော်အေမီချစ် တပွင့်ပန်ချင်တယ် တပွင့်တည်း . . ပန်မယ် ငွေသားနု ဝတ်လွှာရယ် စပယ်တို့လို ဖွေးဖွေး၊ လွှလွှ . . တရောင်ထဲ ခြယ်တာမျိုးမှကွယ် . .  မယ့်ကေသာ ဆံလွှာဦးထိပ်မယ် . . တပွင့်ကို ပိုင်ပိုင်ပန်ချင်တယ် . . တပွင့်ပန်ချင်တယ် တပွင့်တည်း . . ပန်မယ် ငွေသားနု ဝတ်လွှာရယ် စပယ်တို့လို ဖွေးဖွေး၊ လွှလွှ . . တရောင်ထဲ ခြယ်တာမျိုးမှကွယ် . .  မယ့်ကေသာ ဆံလွှာဦးထိပ်မယ် . . တပွင့်ကို ပိုင်ပိုင်ပန်ချင်တယ် . . သတ် တရဘန် (သတ္တရဗ္ဗာန်) သီတာခုနစ်တန် ရေမြေဆုံးတော့ကွယ် တပွင့်ကို ရှာမယ် သဇင်ကိုတွေ့ပေမဲ့ မခင်မှာပဲ...
Recent posts

"ဒေါ်အေးသာနှင့်ခေတ်မျိုးစုံ"

 (တိုင်းပြည်ထွက်ပြေး နိုင်ငံရေးလုပ်သူတယောက် ဟိုရောက်ဒီရောက်) (ရှုမဝမဂ္ဂဇင်း ၁၉၆၃ခုနှစ် မေလ) စာရေးသူ - မောင်ကြည်ဆွေ ကျေးဇူး။ ကျွန်တော်လည်း ဒေါ်အေးသာလို ခေတ်မျိုးစုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်။ မွေးစကာလ ဇာတိရွာဝန်းကျင်၊ ချင်းတွင်းမြစ်အနောက်ဖက်မှာ သူပုန်တွေ၊ ဓါးပြတွေ ပေါတယ်။ ၅ နှစ်သားမှာ မုံရွာကို ရွှေ့နေရတော့ ဖဆပလ ခေတ်။ ပြည်တော်သာခေတ်နဲ့ ဖဆပလ နောက်ဆုံးရွေးကောက်ပွဲကို မီလိုက်တယ်။ ၁၉၆၂ ရှစ်တန်းမှာ စစ်တပ်က ပဌမအကြိမ် အာဏာသိမ်းတယ်။  ၁၉၇၃ အထိ တော်လှန်ရေးကောင်စီခေတ်။  ၁၉၇၄ ကနေ ၁၉၈၈ အထိ မဆလ ခေတ်။ မဆလ ခေတ်တလျှာက်လုံး အစအဆုံး မီလိုက်တယ်။ ၁၉၈၈ တတိုင်းတပြည်လုံး အုံကြွအပြီးမှာ ဆရာဝန်အလုပ်က ထွက်လိုက်ပြီး နိုင်ငံရေးပါတီတခုထဲဝင်တယ်။ အလုပ်မထွက်ခင် မဆလ ရဲ့ နောက်ဆုံး တပ်တွင်းပညာပေးသင်တန်း တက်ခဲ့ရတယ်။ မန္တလေး နန်းတွင်းမှာ။ ၁၉၈၈ မှာဘဲ စစ်တပ်က ဒုတိယအကြိမ် အာဏာသိမ်းပြန်တယ်။ ၁၉၉၀ ရွေးကောက်ပွဲမှာ အနိုင်ရပေမဲ့ တရားခံပြေးဖြစ်ရတယ်။ ၁၉၉၀ ခုနှစ်ကုန်ခါနီးတော့ တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်ပြေးရတာ အခုထိ။ ၂၀၂၁ စစ်တပ်က တတိယအကြိမ် အာဏာသိမ်းတော့ ပြည်ပမှာ။ ပြည်ပဆိုတာကလည်း အိန္ဒိယမှာ ၂၄ နှစ်ကြာခဲ့ပြီး ယူအက်စ်အေကို ရောက်ပြန်တယ်။ ဒီ...

စေတနာ

အဖိုးအိုတယောက်သည် မိမိ၏ ခြံစည်းရိုးနားတွင် မြေများကို တူးဆွကာ သရက်ပင်ပေါက်ကလေးများကို စိုက်ပျိုးနေ၏။ အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် တောကစားထွက်လာရင်း ထို ခြံစည်းရိုးအနားသို့ ရောက်လာ၏။ အဖိုးအိုလည်း မင်းသားကိုတွေ့သဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခရီးဦးကြိုပြုပြီးလျှင် လတ်ဆတ်၍ မွှေးကြိုင် ချိုမြိန်သော သရက်သီးတို့ဖြင့် ဧည့်ခံ၏။ မင်းသားလည်း အားရပါးရ သုံးဆောင်ပြီးသော် – မင်းသား။ ။ "သရက်သီးများကို သုံးဆောင်ရသည်မှာ အလွန် အရသာ ရှိလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်တခု မေးပါရစေ၊ ကျွန်ုပ်လာစဉ်က အဖိုးမည်သည့် အပင်ပေါက်များ စိုက်နေပါသနည်း။" အဖိုးအို။ ။ "သရက်ပင်ပေါက်ငယ်များ စိုက်ပျိုးနေပါသည်။ အရှင်သား။" မင်းသား။ ။ "အဖိုးအသက်မည်မျှ ရှိပြီနည်း။" အဖိုးအို။ "ကျွန်ုပ်၏အသက်သည် ရှစ်ဆယ်ရှိပါပြီ။" မင်းသား။ ။ "အဖိုးအသက်သည် မည်မျှဆက်၍ ရှည်နေဦးမည်ဟု အဖိုး ထင်သနည်း။" အဖိုးအို။ ။ "ကျွန်ုပ် သေရဘို့ နေရဘို့ အရေးသည် ကုသိုလ်အတိုင်းဖြစ်သောကြောင့် မခန့်မှန်းနိုင်ပါ အရှင်သား။" မင်းသား။ "(ရယ်သွမ်းသွေး၍) ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ယခု အဖိုး စိုက်ပျိုးနေသော သရက်သီးကို အဖိုးစားရန် မျှော်လင့်နေပါသလား။ မိမိအတွက...

မခူး စားရက်သတဲ့

တင်ထားတာတခု = လှနေလိုက်ကြတာနော် မခူးစားရက်ချင်စရာကြီး မခူး စားရက်သတဲ့။ ခူးမစားရက် မဟုတ်ဘူးတဲ့။ ပုံအတွက် ကျေးဇူး။ မစားရက် မသောက်ရက် = ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်သော အစားအစာ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းဥစ္စာများကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားလွန်း၍ မိမိကိုယ်တိုင် မသုံးစွဲ၊ မစားသုံးရက်ဘဲ သိမ်းဆည်းထားတတ်သည့် အလွန်အကျွံ စုဆောင်းတတ်သော အလေ့အထကို ရည်ညွှန်းသော မြန်မာစကားပုံ (မစားရက် လောက်တက်) ဖြစ်ပါသည်။  ပစ္စည်းဥစ္စာများကို လိုအပ်သလို အသုံးမပြုဘဲ စုဆောင်းလွန်းအားကြီးလျှင် နောက်ဆုံး၌ အသုံးမပြုလိုက်ရဘဲ အလဟဿ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားတတ်သည်ကို သတိပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။အသုံးပြုပုံ: ဤစကားကို လောဘဇောကြီးခြင်း၏ ဆိုးကျိုးကို ထောက်ပြရန် သို့မဟုတ် ငွေကြေး သို့မဟုတ် ပစ္စည်းများကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ အသုံးမပြုသူများကို ရည်ညွှန်းရာတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ "လမ်းအန္တရာယ် တို့ကာကွယ်" လမ်းအန္တရာယ်၊ တို့ကာကွယ်၊ မှတ်ဖွယ် သတိပညာ။ လမ်းဖြတ်ကူးလျှင်၊ ဘယ်ညာတွင်၊ မြဲပင် ကြည့်ရှုအပ်ပါ။ အဝါမျဉ်းကျား၊ နေရာများ၊ ဖြတ်သွား လျှင်မြန်စွာ၊ မီးနီပြက မကူးရ၊ မှတ်ကြ တနည်းသာ။ မီးဝါပြလျှင်၊ အသင့်ပြင်၊ ကြိုတင် စောင့်နေပါ။ မီးစိမ်းမြင်ရ၊ ဖြတ်ကူးကြ၊ မုချ ဘေးကင်းမှ...

စာလုံးပေါင်း၊ အသံထွက်နဲ့ အသုံး

ကွန်မင့်တခု = ထန်းသီးမှုတ် (ထသီးမှုတ်) ပြန်စာ စာလုံးပေါင်း၊ အသံထွက်နဲ့ အသုံးတွေကို တင်ပြလိုက်ပါတယ်။ ထန်း – န / ထန်း / အကိုင်းမထွက်သော အပင်အမျိုးအစားအဝင်၊ ပင်စည်မတ်စောက်၍ အဖျားတွင် ယပ်ဝန်းပုံ အရွက်များ စုပေါက်သော အပင်ကြီးတမျိုး။ (ယင်းအပင်မှ ထွက်သောထန်းရည်ကို သမား၊ ထန်းလျက်ချက်၍ စားသုံးကြသည်။ ၁။ ကျေးမြီး၊ ၂။ လက်မြှောက်၊ ၃။ ဆင်ခြေပေါ်၊ ၄။ သမီးလှ၊ ၅။ ရည်ရ၊ ၆။ ပင်ထွက်ဟူ၍ အသက်အလိုက် အရွယ်ခြောက်မျိုးသတ်မှတ်ထားသည်။) ထန်းကျင့်လှေကား – န / ထန်းဂျင့်လှေဂါး / ၁။ ပြောင်းရွှေ့နိုင်သော လှေကားပေါ့တမျိုး။ "ဤတောင်သို့ တက်ကြကုန်လော့ဟုဆို၍ ထန်းကျင့်လှေကားကိုဖွဲ့လျက်။" ဓမ္မပဒ၊ ဒု။ ၄၀၀။ ၂။ ရင်းထောင်။ ထန်းကြော – န / ထဂျော / ထန်းဂျော / ထန်းလက်မှခွာ၍ သပ်ယူရသော အကြော။ (နှီးအဖြစ်သုံးသည်။) ထန်းခလက်တဲ – န / ထဂလက်တဲ / ထန်းရွက်ဖြင့်မိုးကာ ဆောက်လုပ်ထားသော တဲ။ "အကာအရံမရှိသော ထန်းခလက်တဲပေါ်တွင်။" မောင်ပုံ၊ ဒု။ ၂၄။ ထန်းခေါက်ဖာ – န / ထဂေါက်ဖာ / ဒဂေါက်ဖာ / ထန်းကြောဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ဖာ။ ထန်းစစ် – န / ထစစ် / ထန်းလက်ရင်းနှင့် ထန်းပင်စည်အကြားတွင်ဖြစ်သော ဇာကွန်ရက်သဖွယ် အစိတ်အပိုင်း။ "ထန်းပုန်းပတ် ထန်...

ဆေးပညာစာများ စာအုပ်

(တိုင်းပြည်ထွက်ပြေး နိုင်ငံရေးလုပ်သူတယောက် ဟိုရောက်ဒီရောက်) ကွန်မင့်တခု = ကျွန်တော်ဆယ်ကျော်သက်တုန်းက နေမကောင်းရင် ဒေါက်တာတင့်ဆွေရေးတဲ့ English ဆေးနံမည်နှင့် ရောဂါကုသသက်သာနိုင်တဲ့ဆေးနည်းစာအုပ်ဖတ်ပြီး ကြီးပြင်းခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီစာအုပ်က ဆရာရေးထားသားတာ ဟုတ်လားခင်ဗျ မဟုတ်လောက်လို့ ထင်ပါတယ်။  ကျွန်တော်က ဆေးပညာစာများစာအုပ် မြန်မာလို ၃ အုပ်သာ ထုတ်ဘူးပါတယ်။ ကွန်မင့် = စာအုပ်နာမည်တွေ သိပါရစေဆရာ ကျွန်တော် ဆေးပညာစာများ စာအုပ် ၃ အုပ် ထုတ်ထားပါတယ်။ စာအုပ် ၃ အုပ်လုံးကို ကျွန်တော့မူ သတ်ပုံနဲ့သာ ရိုက်နှိပ်ပေးကြပါတယ်။ ပုဂံတိုက်နဲ့ စိတ်ကူးချိုချို ကျေးဇူး။ စာအုပ်တွေ လက်ကျန် ရှိ မရှိ မသိပါ။ နဝတ-နအဖ စစ်အစိုးလက်ထက်တုန်းက စာအုပ်ထုတ်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ်ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်။ ကျွန်တော့်နာမည်နဲ့ဆို ထုတ်ဝေခွင့် ရမှာမဟုတ်လို့ တခါမှမတခါဘူးတဲ့ ကလောင်နာမည်တခု ရွေးပေးသေးတာ။ မအောင်မြင်လိုက်ပါ။ ၂၀၁၆-၂၀၁၇ ခုနှစ်အတွင်းမှာတော့ ဆေးပညာစာ ထုတ်နိုင်တာ ၃ အုပ်တိတိရှိပြီ။ ကျွန်တော့စာအုပ် ၃ အုပ်ကို ကျွန်တော့သတ်ပုံမူအတိုင်း ပုဂံတိုက်နဲ့ စိတ်ကူးချိုချိုတို့က ထုတ်ပေးပါတယ်။ ကျေးဇူး။ ၁။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ ဆေးပညာစာများ (ကိုယ်ဝန်ဆောင်များအတွက်) - ...

အညာက တောသားတယောက်၏ဘဝ

(တိုင်းပြည်ထွက်ပြေး နိုင်ငံရေးလုပ်သူတယောက် ဟိုရောက်ဒီရောက်) ကွန်မင့်တခု = ဆရာ အဲဒီပုံ မြင်ဘူးလား၊သိလား အပေါ်က စာလေး သတိရ လို့ပါ။ ဟုတ်။ ထန်းသီးမှုတ် အနေတော်ကို ဖြတ်၊ ချောပြီး လက်ကိုင်ရိုးတပ်တဲ့ အသုံးအဆောင်မျိုးကို ငယ်ငယ်က သုံးကြတာသိတယ်။ ပဲဟင်းအိုး၊ ဆီအိုး စတာတွေမှာ သုံးကြတယ်။ အဖွားတွေက သန့်ရှင်းပြီး ချောအောင်လုပ်ထားတဲ့ ထန်းသီးခွံထဲမှာ မြို့နေ တကူးတက မှာယူဝယ်ထားတဲ့ စိတ်ကြိုက် လက်ဖက်ကို သိပ်ထည့်၊ အပပေါ်ထိဆီးဖုံးအောင်လောင်းထည့်ထာပြီး လက်ဖက်တရိုးချင်း ဝါးကြသတဲ့။ အဲဒါကိုတော့ ကိုယ်တိုင် မမြင်ခဲ့ဘူးပါ။ ရှူးရှဲ စာလုံး မပေါ်သးပါ။ ဆီကလည်း ကိုယ့်အိမ်မှာတင် နွားဆွဲတဲ့ ဆီဆုံမှာ မြေပဲနဲ့ နှမ်းကျိတ်တယ်။ ကလေးတွေက တက်စီးကြ။ စီးဘူးတယ်။ နှမ်းဖတ်၊ ပဲဖတ်တွေကို နွားကျွေးကြတာလည်း ကိုယ်တိုင် သိမြင်ခဲ့ရတယ်။ အစစအရာရာ အစစ်တွေ၊ လက်ဖြစ်တွေ။ အော်ဂဲနစ် စာလုံး၊ ဟင်းမိတ် စာလုံးတွေတောင် မပေါ်သေးတဲ့ခေတ်က။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်က ဒီလိုရက်တွေမှာ ဇာတိရွာကို ပြန်ရောက်တော့ မျက်စိထဲပြန်မြင်၊ နွားစားခွက်က အနံ့တောင် ရခဲ့သေးတာ။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ