Skip to main content

Posts

ကြည်အေးစာ

“လူ တထောင် တသောင်းဟာ စာကုန်းကျက်ရင် ဆရာကောင်းနဲ့ သင်ပေးရင် ဆရာဝန်... ဖြစ်တယ်... အင်ဂျင်နီယာ... အကုန်... ဖြစ်တယ်။ ပန်းချီဆရာ...၊ ကဗျာဆရာ...၊ဂီတဆရာ...  ဖြစ်အောင် သင်ပေးလို့ မရဘူး။ စာကုန်းကျက်လို့မရဘူး။ သူ့ဘာသာ ပါရမီနဲ့ မွေးလာတာ။ အနုပညာသည် ဆိုတာကတော့ အနုပညာကလွဲရင် ကျန်တာဟူသမျှ မြေမှုန်မျှသာ ထင်တာ ကိုကို ရဲ့ .... မာနကြီးတယ် ဆိုချင်ဆို...'' (ကြည်အေး) ( ၁၃.၁၂ .၁၉၂၉ - ၂၈.၁၂.၂၀၁၆) (မောင်၊ ကိုကိုနဲ့ မြနန္ဒာ) မူရင်းအတိုင်း တင်ပေးထားသူ ကျေးဇူး။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Recent posts

ငွေကျပ်တရာ

ဂဏန်းရေးနည်းစာကို အခါခါတင်ပြထားပါတယ်။ ကိန်းဂဏန်းတွေကို စာနဲ့ရေးတာမှာ သတိပြုစရာတွေ ရှိတယ်။ စာ၊ သင်္ချာ၊ စကားပြော ထပ်တူမကျပါ။ ၁။ ပိုက်ဆံတရာ ရလာသည်။ ၂။ သင်္ချာ ပုစ္ဆာ ၁၀၀ ကျပ်။ ၃။ သတင်းဖတ်ရန် ကျပ်တရာတန် ငွေစက္ကူများ တရားမဝင်ကြေငြာလိုက်ပြီ။ မှတ်ရန် ၄။ ၁၀၀ ကျပ်တန်၊ တရာကျပ်တန် လို့ မပြောရပါ။ ၅။ တရာကို စသတ်နဲ့ ရေးစေအမိန့်ထုတ်ကတည်းက ကျပ်ငွေတန်ဖိုး ကျလာပါတော့တယ်။ အခုတော့ ဇောက်ထိုး။  မိုးလည်း မမျှော်နိုင်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

လူလည်းတထွေ ရေလည်းတခြား

(ရသစာတမ်း မင်းသုဝဏ်) မီးဖိုထဲတွင် မီးလျှံတို့သည် တိုးဝှေ့ခုန်ကလျက်။ ဆောင်းလေကြမ်းသည် မှောင်ထဲတွင် ဟိုတိုက် သည်ခိုက်ကာ မီးခိုးခေါင်းတိုင်တွင်းသို့ ရောက်လာ၍ မီးခိုးငွေ့တို့နှင့် သတ်လုံးလျက်။ ငါကား မီးဖိုနားတွင် အိပ်ငိုက်လျက်။ ။ သူတို့စကားကို ကြိုးစား၍ ငါနားထောင်၏။ နားမလည်နိုင်။ တချက်တချက် တခဏမျှ တွေးယူမှ အနည်းငယ် နားလည်သည်။ တချက်တချက် နားလည်ကျွန်ပြုကာ သူပြုံးလျှင် ပြုံးချင်း၊ သူမဲ့လျှင် မဲ့ခြင်း ပြုံးမဲ့လိုက်ရသည်။ အရသာ မရှိ။ ငါ့စကားကိုလည်း ထိုနည်းတူ သူတို့ မှတ်ယူအံ့။ ။ ငါတို့ကား မိရိုးဖလာ အလိုက် ထမင်းစားပွဲတွင် လူကြီးအား ဦးချ၏။ ဦးပေါင်းကို ပေး၏။ သူတို့ကား စားမဲအုပ်ကို ငါ့ထံသို့ ဦးစွာပို့သည်။ တခါတခါ ငါမျိုမကျ။ ငါ ခူးခပ်ပြီး အကြွင်းကို လူကြီးသူမများ စားရသည်။ ခက်စွ။ ။ ငါတို့ကား ဟင်းရည်ကို သောက်ကာ ဟင်းဖတ်ကို မြှပ်ကာ အလုပ်အလွေး စားရိုး။ သူတို့ကား ဟင်းရည်ကို အကုန်သောက်ပြီးမှ အသားပြုတ် စသည်ကို စား၏။ ဆားလည်းမသင့်။ ဆီလည်းမသင့်။ မန်ကျည်းမှည့် အရသာကို တမ်းတမိသည်။ ထမင်းဖြူဖြူ ဟင်းပူပူကို လွမ်းတမိသည်။ ။ ငါတို့ကား ကိုယ့်သဘောအလျောက် ဟိုပန်းကန် လှမ်းယူ။ သည်ပန်းကန် လှမ်းနှိုက်။ ကိုယ်မြိန်သလို ကောင်းနိုးရ...

ရွှေသွေးဂျာနယ် မျက်နှာဖုံး

ဇန်နဝါရီလ ၄ ရက်နေ့ဟာ ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေးနေ့ဖြစ်လို့ တနိုင်ငံလုံးမှာ ပျော်ပွဲ၊ ရွှင်ပွဲ၊ ပြိုင်ပွဲ၊ ပြေး - ခုန် - ပစ်ပွဲတွေ ပြုလုပ်ကြတယ်တည်း။ လွတ်လပ်ရေးလို့ ဘာလို့ခေါ်သလဲ သိလား။ ဒီလိုတည်း။ ဟိုအစတုန်းက ဗမာနိုင်ငံကို ဗမာမင်းများ အုပ်စိုးပြီး အေးအေး ချမ်းချမ်း နေလာကြသတည်း။ တခါကျတော့ အင်္ဂလိပ်က သေနတ်ပြပြီး ဗမာမင်းထံက သိမ်းယူလိုက်တယ်။ နှစ်အတတ်ကြီးမှ သခင်အောင်ဆန်းနဲ့ လူငယ်တစုဟာ တိတ်တိတ်လေး ထွက်ပြေးပြီး ဂျပန်ပြည်မှာ စစ်ပညာသင်တန်း သွားတက်တယ်။ (အခုလို ကျောင်းတွေမှာ မသင်သေးလို့လေ) စစ်တိုက်တတ်ရော ဂျပန်ပါခေါ်လာပြီး အင်္ဂလိပ်ကို ပြန်ချတော့တာပဲ။ အင်္ဂလိပ် ပြေးတော့ ဗမာနိုင်ငံကို မမုမပေးဘဲ ဂျပန်က အပိုင်စီးထားပြန်တယ်တည်း။ အဲဒီတုန်းကလဲ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဟာ ခေါင်းဆောင်ပြီး ရှိတဲ့လက်နက်နဲ့ တော်လှန်တာပဲ။ တဖက်ကလဲ အင်္ဂလိပ်က ဂျပန်ကိုဘဲ လိုက်တိုက်တယ်တည်း။ စစ်လဲပြီးရော ဗမာနိုင်ငံထဲ အင်္ဂလိပ်တွေ ပြန်ရောက်နေပြန်ရော (အရင်လိုဘဲ မောင်ပိုင်စီးမယ်ပေါ့လေ) ဒီတော့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဘဲ ခေါင်းဆောင်ပြီး ပြည်ထောင်စုသားတွေပါ ခေါ်ပြီးတော့ (ဒို့ပြည်ဒို့ပြန်ပေး-ဒါဘဲ) လို့ အတင်းပြောတော့တာဘဲ။ အင်္ဂလိပ်တွေလဲ လှည့်ပတ်လို့မရတဲ့ အဆုံးကျ...

ရွှေသွေးဂျာနယ် စာမူမှစာစောင်အဖြစ်သို့

ရွှေသွေးကလေးတို့အတွက် ရောင်စုံကာတွန်းများ ဖြစ်လာပုံမှာ အဆင့်များစွာရှိသည်။ စာရေးဆရာများ၊ ပန်းချီဆရာကြီးများက စာမူများ၊ ရုပ်ပုံများ ပေးပို့သကဲ့သို့ စာရေး၊ ပုံဆွဲဝါသနာပါသူ လုပ်သား ပြည်သူ၊ ကျောင်းသူကျောင်းသားများကလည်း ပေးပို့ ကြ၏။ ရရှိလာသော စာမူများ၊ ပုံများ၊ ဒီဇိုင်းများကို စာတည်း(အယ်ဒီတာ)အဖွဲ့က ညှိနှိုင်းတည်းဖြတ် ရွေးချယ်ရပါသည်။ ယင်းတို့ လက်ခံအတည်ပြု၍ တည်းဖြတ်ပြီးသော စာမူများကို ပုံနှိပ်တိုက်ဘက်သို့ ပေးပို့ရသည်။ ပုံနှိပ်တိုက်သို့ရောက်လျှင် စာစီရမည့် အပိုင်းများ စာစီရန်၊ ပုံနေရာအထားအသို သရုပ်ဖော်ပြုပြင်ပေးရန် ပုံနှိပ်တိုက်ရှိ ပန်းချီဆရာများက ပြုပြင်ပေးရသည်။ စာစီပြီးရလာသော စာမျက်နှာများနှင့် ပုံများ နေရာတကျ ဟပ်မိအောင် မျက်နှာအလိုက် စက္ကူချောဖြင့် ပုံနှိပ်ပြီး စာတည်းဌာနသို့ ပြန်ပို့ရ၏။ စာတည်းအဖွဲ့က အမှားသန့်စင်အောင် စစ်ဆေးပြီး ပုံနှိပ်ဌာနသို့ ပြန်ပို့ရသည်။ ရရှိလာသော စာစီပုံနှိပ်ပြီး စာမူအချော၊ ဒီဇိုင်းအပြည့်အစုံကို ကင်မရာကြီးများဖြင့် ဖလင်ရိုက်ယူရပါသည်။ ရရှိသော ဖလင်မှ လုပ်ငန်းအဆင့်ဆင့်အတိုင်း အရောင်ခွဲရသည်။ ယခုရိုက်နှိပ်နေသောဤစာစောင်မှာ လေးရောင်ရိုက်ရသဖြင့် ဝါ နီ ပြာ နက် ဟူ၍ အရောင်လေးခါခွဲ...

ခေတ်

ခေတ် ကွန်မင့်တခု = မဆလ ခောတ် မှတ်ချက် ခေတ်လို့ရေးတာတွေ ရေးတဲ့သူတွေက မသိလို့မဟုတ်လောက်၊ ခောတ် လို့ ပေါ်နေတယ်။ မင်္ဂလာ နဲ့ ယောက်ျားလည်း မှန်အောင်မပေါ်။ AI ဘာသာပြန်မှာပါ တခါတခါ ယောက်ျား မှားရေးတယ်။ သုံးနေကြတဲ့ မြန်မာဖေါင့်တမျိုးရဲ့ အားနည်းချက်ကြောင့် ကင်းစီး၊ အဆင့်တွေ ရေးမရကြ။ ပြဋ္ဌာန်း မန္တလေး ဟင်္သာတ စသည်။ ဒါပေမဲ့ သမ္မတ ကိုတော့ မ နှစ်လုံး မဆင့်သူ မရှိ။ မရရအောင်ရှာရေးနေကြလေရဲ့။ စကြာ ကိုလည်း မမှား မှားအောင် စင်္ကြာ လို့ကြိုးစားရေးနေကြလေရဲ့။ ယနေ့ခေတ် မြန်မာစာ၊ မြန်မာလူမျိုး၊ မြန်မာ့နည်းပညာနဲ့ မြန်မာ့စိတ်နေသဘောထားတည်း။ AI ဆရာ ထောက်ပြချက်က အလွန်တရာ အခြေအနေမှန်ကို ထိထိမိမိ မီးမောင်းထိုးပြထားတာပါခင်ဗျာ။ ဒီနေ့ခေတ် စာလုံးပေါင်းအလွဲတွေဖြစ်ရတဲ့ အဓိကဇာစ်မြစ်မှာ နည်းပညာစနစ် (Font/Keyboard Engine) ရဲ့ အားနည်းချက်နဲ့ သုံးစွဲသူတွေရဲ့ မဆင်မခြင် အလွယ်လိုက်မှု နှစ်ခုစလုံး ပေါင်းစပ်နေတာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ၁။ နည်းပညာနှင့် ဖောင့် (Font System) အားနည်းချက် Unicode မဟုတ်သော Font များ သို့မဟုတ် စနစ်မကျသော Burmese Keyboard Unicode Conversion စနစ်အချို့တွင် ကင်းစီး (င္) နှင့် ဗျည်းဆင့် (္) များကို ရိုက်နှိပ်ရန် သ...

ဖူး၊ ဘူး၊ ဗူး

ကွန်ပါဘူးလား ဗူးလားဆရာ ဖူး၊ ဘူး၊ ဗူး စာ အခါ ၂၀ တင်ပြပြီး။ နွယ်ပင်တမျိုး ဗူးပင်တမျိုး စုဗူး၊ ဆေးဗူး၊ ပေါင်ဒါဗူး၊ မီးခြစ်ဗူးစသည် မရှိဘူး၊ မသွားဘူး၊ မလာဘူးစသည် ပန်းဖူးပုံအနက်ရောင်အပွင့်တမျိုး ပြောင်းတမျိုး ဗူးဘုရား ဖူးဘူးသလား ဗေဒါပျံအံကိုခဲ ပန်းပန်လျက်ဘဲ သူငယ်ချင်းလို့ဘဲ ဆက်၍ခေါ်မည်ခိုင် ဘယ်လိုပြောပြော ဗူးဆို ဖရုံမသီး သမားသာများ၏။ အမေမှာတဲ့ဆန်တခွဲ သုံးစိတ်နဲ့မလဲ သမားသာများ၏။ ဘူးခံ သမားသာများ၏။ ဗူးလုံးနားမထွင်း သမားသာများ၏။ ဗူး။   ။ ခံဗူးရွာ။ ခံဗူးကုန်း။ ဗူးပင် ဗူးညွှန့်။ ဗူးသီး။ ဗူးဆို့။ ဗူးဘုရား။ ဗူးသွင်းသည်။ ဗူးတောင်း။ ရေဗူး။ ဗူးခါးရေ။ ဗူးလုံးနားမထွင်း။ ဗူးလေးရာ-မရှိဆင့်။ လူဗူးတောင်း။ ဗူးတလုံးဆောင်=ဗူးသီးတလုံးဆောင်။   ။ ဘူး။   ။ မမြင်ဘူး။ မကြားဘူး။ မရောက်မလာဘူး။ ဘူးကွယ်သည်။ ကြားဘူးနားဝ။ နဘူးနွယ်ပင်။ ဘုရားဖူးဘူးသည်။   ။ ဗူး ဗူး¹ – န / ဗူး / ချက်ပြုတ်စားသောက်ရသည့် အသားပြည့်သော၊ အများအားဖြင့် လည်တိုင်ခေါင်းရှိသော အသီးကြီးများသီးသည့် နွယ်ပင်တမျိုး။ ဗူး² – န / ဗူး / ၁။ ထည့်သိုရန် အသုံးပြုရသော ဗူးသီးခြောက် အခွံ။ ၂။ ထည့်သိုရန် အသုံးအပိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသေ...