တို့စာ တို့စကား တို့တိုင်းပြည်

နယ်စပ်မှာ ထုတ်နေတဲ့ စာစောင်ပါ ဆရာ ဟုတ်။ ကျေးဇူး။ မျက်လုံးတဖက် (တစ်လို့ရေးထားတာ မမှန်ပါ။) နားတဖက် (တစ်လို့ရေးထားတာ မမှန်ပါ။) ခန္ဓာကိုယ်တခုလုံး (တစ်လို့ရေးထားတာ မမှန်ပါ။) စစ်ကြီးတခု (တစ်လို့ရေးထားတာ မမှန်ပါ။) လှဲလျောင်း မမှန်ပါ။ လဲလျောင်း လို့ ရေးရတယ်။ လှဲချောင်း ကို မသိပါ။ လဲ(လှဲ၍) လဲ(အင်္ကျီ) လဲလျောင်း လဲလှယ် လဲဝါ လဲအုံပင် လှဲ(လဲအောင်) လှဲခုတ် လှဲချိုင် လျောင်းစက် လျောင်းတော်မူဆင်းတု တနန်းလုံးပင်၊ ပြုံးကြ ရွှင်ကြ ၀ိဓူရသည်၊ - လဲလျောင်း ဆောင်ဗွေ၊ တခွေခွေသည် ရေစာမယူ၊ မူခဲ့၏။ (၀ိဓူရ ဒုက္ခ၊ ဇော်ဂျီ၊ ငွေတာရီ၊အမှတ်(၅၄) ဒီဇင်ဘာ၊ ၁၉၆၄။) နယ်စပ်နဲ့ ပြည်ပတိုင်းပြည်တွေမှာ စာပေစိစစ်ရေး မရှိပါ။  ဆိုရှယ်မီဒီယာမှာ အယ်ဒီတာ မရှိပါ။ ပြည်တွင်းမှာလည်း စာပေစိစစ်ရေး မရှိတော့တာ ကြာပြီ။ ရှိသေးသယောက်ဆောင်နေကြတယ်။ ၂၄-၁-၂၀၁၂ နဲ့ ၂၀-၈-၂၀၁၂ နေ့မှာ စာပေကင်ပေတိုင်လို့ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ စာပေစိစစ်နဲ့ မှတ်ပုံတင်ဌာနကို ဖျက်သိမ်းလိုက်တယ်။ ခေတ်ကတော့ ပျက်နေပါပြီ။ ရေးတဲသူက မှန်အောင်ရေးထားပေမဲ့ ဖတ်တဲ့သူ အတော်များများက အမှားကိုသာ အမှန်ထင်နေကြတယ်။ ရောင်းတဲ့သူက အမျိုါ်အမည်နဲ့ တန်ဖိုးကို မှန်အောင်ရေးထားပေမဲ့ ဝယ်တဲ့သ...

(ဒီက ချစ်တာ သိရဲ့သားနဲ့ သူမို့ ခွဲသွားရက်တယ်) (ပြင်ဦးလွင်နဲ့ မကွေးမှာ စာကို မှန်အောင်ရေးတတ်သူတွေနေထိုင်ကြ၏။) ၁။ မှလို့သုံးရမယ်မဟုတ်လားဆရာ ၂။ ဆရာ မြို့တော်တော်များများမှာ မြို့မှ ကြိုဆိုပါ၏လို့ပဲရေးပါတယ် တချို့က‌ကြ(တချို့ကကျ)တော့လည်း မြို့ကကြိုဆိုပါ၏။ မြို့မှနှုတ်ခွန်းဆက်သပါ၏ လို့ပြောကြတယ် ဘယ်လိုသုံးရတာလဲဆရာ။ ၄-၅ ကြိမ်လောက် တင်ပြထားပါတယ်။ မကွေးမြို့က နှုတ်ခွန်းဆက်သပါ၏ ပြင်ဦးလွင်က ခင်မင်လှစွာ ကြိုဆိုပါ၏ မှ ဆိုတာ ထွက်ခွါရာပြဝိဘတ်။ က ဆိုတာ ပြုလုပ်သူပြ ဝိဘတ်။  ပုံအတွက် ကျေးဇူး။ က ဝိဘတ် အသုံး မှန်တယ်။ ကွန်ဂရက်ကျူလေးရှင်း။ အဲလို မြို့ရွာ ဆိုင်းဘုတ်တွေ မှန်တာ ရှားတယ်။ မှ ဆိုတာ ထွက်ခွါရာပြဝိဘတ်။ က ဆိုတာက ပြုလုပ်သူပြ ဝိဘတ်။ ကတ္တားဝိဘတ် သည် က မှာ သဘာပတိကြီးက မိန့်ခွန်း ပြောသည်။  ထွက်ခွာရာပြဝိဘတ် မှ က မချောလှသည် မန္တလေးမှ ပြန်လာသည်။  ဒါပေမဲ့ ရှမ်းပြည်နယ် "တစ်" နေရာလို့ရေးထာတော့ ရှမ်းပြည်နယ် ဘယ်ကိုသွားသွား သွားလမ်းလာလမ်း မဖြောင့်ဖြူး။ လမ်းမှာ တစ်ဆို့ပိတ်နေမယ်လို့ ဆိုလိုရာ ရောက်နေပါတယ်။ ရန်ကုန်မြို့က ကြိုဆိုပါ၏။ ရန်ကုန်မြို့မှ ထွက်ခွာပါတော့မည်။ မှ = နာမ်ပုဒ်၊ကြိယာပုဒ်ကိုထင်ရှားစွာပြလို...

AI သို့ မေးခွန်းတခုမှာ — “ဆရာ ရှေ့တပြ” လား၊ “ရှေ့တစ်ပြ” လား ဆိုသည် ဖြစ်ပါသည်။ AI အချို့ကတော့ “နှစ်မျိုးလုံး သုံးလို့ရတယ်” ဟု ဖြေကြားနေပါသည်။ ယင်းအပေါ် အောက်ပါအတိုင်း ပြန်လည်တင်ပြလိုပါသည်။ (၁) ကျွန်တော်က တ / တစ် အကြောင်းကို ယခင်ကတည်းက အများကြီး ထောက်ပြထားပြီးသား ဖြစ်ပါသည်။ (၂) ယနေ့ခေတ်တွင် စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံ မှန် မမှန်ကို ဘယ်သူ ပြောတာကို ယုံရမလဲ၊ ဘယ်သတ်ပုံကျမ်း၊ ဘယ်အဘိဓာန်ကို ကိုးကားရမလဲ ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို လူတယောက်လျှင် အဖြေ နှစ်မျိုးပေးနေကြတဲ့ ခေတ်ဖြစ်နေပါသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ သူငယ်တန်းဆရာမ၊ ဆယ်တန်းဆရာတွေ သင်ပေးထားသလို “တပြ” ကို “တပြ” လို့သာ သိပြီး လက်ခံပါသည်။ စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံနှင့် အသံထွက်အတွက် အကောင်းဆုံး ကိုးကားစာအုပ်မှာ— မြန်မာအဘိဓာန် အကျဉ်းချုပ် (၅ တွဲ) ဖြစ်ပါသည်။ မြန်မာအဘိဓာန် အကျဉ်းချုပ် (၁၉၇၉) တွင်— ပြ ၁။ ပြအိုး နှင့် အတူတူ။ ၂။ မန္တလေး နန်းမြို့ရိုးရှိ ပြအိုးကို ဦးတိုက်ထားသော လမ်း။ နေပြည်တော်ရှိ လမ်း။  (ယခု နေပြည်တော် မဟုတ်) ၃။ လမ်းအကွာအဝေးကို မှတ်သားသော သင်္ချာပစ္စည်း စကား။  မန္တလေးမြို့တွင် အသုံးများသည်။ ဥပမာ — ဆေးရုံကြီးမှာ တောင်ဘက် တပြခွဲ အဝေးအကွာတွင် တည်ရှိသည်။ (၃) မင်းတုန်...

ဆေးကျောင်းသူငယ်ချင်း ရှမ်းတယောက် တင်ထားပါတယ်။ ကျေးဇူး။ ဆေးကျောင်းမှာ ရှမ်းသူငယ်ချင်းတွေ မနည်းပါ။ အခုစာကိုတင်တဲ့ ရှမ်းဆရာဝန်က စောင်းသမား။ လူချင်း အင်မတန်ခင်တယ်။ စိုင်းခမ်းလိတ်နဲ့ အဆာင်ပဌမနှစ်မှာ ကုတင်ချင်းကပ်နေခဲ့ရတယ်။ သူကကျွန်တော့်ထက် တနှစ်သာငယ်တယ်။ အဆောင်နေ ရှမ်းကျောင်းသားတွေဆီက ရှမ်းစာတွေ အတူတူစားခဲ့ရတယ်။ ကျေးဇူး။ ကျွန်တော် ဖောင်ကြီး၊ ဇေယျ ၁၉ တက်ရတော့ ပြည်ထောင်စုနေ့ကျင်းပတဲ့အခါ ကျွန်တော်က ရှမ်းအတု လုပ်ရတယ်။ ရှမ်းကုန်ပြင်မြင့်ကို မတက်ဘူးသေးပါ။ ရှမ်းကုန်ပြင်မြင့် ထွက်ပြေးမည်မဟုတ်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

မက်ဆေ့ချ်တခု = ဆရာ့ကိုတော့ အားနာပါတယ်။ "ဟုတ်" ကိုတောင် မှန်အောင် စာလုံးမပေါင်းတတ်သူတွေက အခု ဆရာရေးတဲ့ စာအရှည်ကြီးတွေကို ဖတ်မယ်မထင်ပါ။ ဖတ်တဲ့သူတွေကလည်း ဒီစာလုံးပေါင်းလောက်ကိုတော့ သိပြီးသားဖြစ်နေတဲ့အတွက် ခုတ်ရာတခြား ရှရာတလွဲ ဖြစ်နေပါတယ် ဆရာ။ ဟုတ်။ အဲလို ထောက်ပြချက်တွေ အမျိုးမျိုးကို မကြာခဏ ရပါတယ်။ ကောက်ချက်တွေ အများစုက မမှန်ပါ။  လက်တန်းကောက်ချက်၊ ဝါးလုံးသိမ်းကောက်ချက်က မှန်တာ ရှားတယ်။ ကျွန်တော် မြန်မာစာ စာတွေရေးနေတာ ၁၁ နှစ်ထဲဝင်လာပြီ။ ရေးစကာလမှာ သတိထားမိသူ မရှိသလောက်ရှားခဲ့တယ်။ တနှစ်ထက်တနှစ် သိသူ တိုးလာပါတယ်။ မြန်မာစာရေးလို့ ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချ၊ ဆဲဆို၊ ကြိမ်းမောင်သူတွေလည်း မနည်းပါ။  ခန့်မှန်းချေ 'အကောင့်' ပေါင်း တထောင်လောက်ကို 'ဘလော့' ရတယ်။ တပြိုက်နက်တည်းမှာ ကျွန်တော့စာမျက်နှာကို 'ဖေါ်လို' လုပ်သူအရေအတွက်လည်း တိုးလာပါတယ်။ 12/12/2024 77K followers 8/17/2025 141K followers 8/20/2025 143K followers 8/22/2025 144K followers 8/25/2025 145K followers 8/28/2025 146K followers 8/31/2025 147K followers  9/4/2025 148K followers  9/11/2025 152K followers  9/25/2025 154K f...

(ရသစာတမ်း မင်းသုဝဏ်) မီးဖိုထဲတွင် မီးလျှံတို့သည် တိုးဝှေ့ခုန်ကလျက်။ ဆောင်းလေကြမ်းသည် မှောင်ထဲတွင် ဟိုတိုက် သည်ခိုက်ကာ မီးခိုးခေါင်းတိုင်တွင်းသို့ ရောက်လာ၍ မီးခိုးငွေ့တို့နှင့် သတ်လုံးလျက်။ ငါကား မီးဖိုနားတွင် အိပ်ငိုက်လျက်။   ။ သူတို့စကားကို ကြိုးစား၍ ငါနားထောင်၏။ နားမလည်နိုင်။ တချက်တချက် တခဏမျှ တွေးယူမှ အနည်းငယ် နားလည်သည်။ တချက်တချက် နားလည်ကျွန်ပြုကာ သူပြုံးလျှင် ပြုံးချင်း၊ သူမဲ့လျှင် မဲ့ခြင်း ပြုံးမဲ့လိုက်ရသည်။ အရသာ မရှိ။ ငါ့စကားကိုလည်း ထိုနည်းတူ သူတို့ မှတ်ယူအံ့။   ။ ငါတို့ကား မိရိုးဖလာ အလိုက် ထမင်းစားပွဲတွင် လူကြီးအား ဦးချ၏။ ဦးပေါင်းကို ပေး၏။ သူတို့ကား စားမဲအုပ်ကို ငါ့ထံသို့ ဦးစွာပို့သည်။ တခါတခါ ငါမျိုမကျ။ ငါ ခူးခပ်ပြီး အကြွင်းကို လူကြီးသူမများ စားရသည်။ ခက်စွ။   ။ ငါတို့ကား ဟင်းရည်ကို သောက်ကာ ဟင်းဖတ်ကို မြှပ်ကာ အလုပ်အလွေး စားရိုး။ သူတို့ကား ဟင်းရည်ကို အကုန်သောက်ပြီးမှ အသားပြုတ် စသည်ကို စား၏။ ဆားလည်းမသင့်။ ဆီလည်းမသင့်။ မန်ကျည်းမှည့် အရသာကို တမ်းတမိသည်။ ထမင်းဖြူဖြူ ဟင်းပူပူကို လွမ်းတမိသည်။   ။ ငါတို့ကား ကိုယ့်သဘောအလျောက် ဟိုပန်းကန် လှမ်းယူ။ သည်...