ဒီအရပ်မှာ ဝါဆိုလရောက်ရင် အများဆုံး၊ အလှဆုံးပန်းက လီလီပန်း။ မြန်မာပြည်မှာ ဝါဆိုပန်းခူးကြတယ်လို့ အစဉ်အလာဆိုစကား ရှိတယ်။ ဘယ်လိုပန်းတွေလဲ။ ကျွန်တော်က သိပ်မသိပါ။ တနေ့က ဘုန်းကြီးကျောင်းအသွား လမ်းမှာ အောက်ခံမြက်ခင်း စိမ်းစိမ်းအထက်ကနေ အဝါရောင်၊ လိမ္မော်ရောင်ပန်းတွေကို စီစီညီညီ၊ မြင်းတပြေးစာ အကွာအဝေးလောက် စိုက်ထားတာ အလွန်မတန် ကြည့်လို့ကောင်းလှတယ်။ ပုံမရိုက်ခဲ့ရပါ။ ဗုဒ္ဓသရဏရောင်စုံပန်းတွေလည်း ပွင့်ကြတယ်။ ဒီအရပ်မှာ ပန်းမျိုးစုံတယ်။ အမည်စာလုံးပေါင်းတွေကလည်း အတိအကျရှိတယ်။ တယောက်တမျိုးခေါ်နေကြတဲ့ ကျွန်တော်တို့တတွေ စနစ်ကျရင် ကောင်းမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ထင်တာလေး၊ ကိုယ်သိတာတွေကို တပြားသားမှ မလျှော့ကြပါ။ ကျွန်တော်တို့က ပြင်ပေးလို့ အလွန်ခက်တဲ့လူမျိုး။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
တင်ထားတာတခု = သံတွဲသူမဖြစ်မှ ဒီဖီလင်ကို နားလည်နိုင်မယ် - မှတ်ချက် ဖြစ်မှ လား၊ မဖြစ်မှ လား။ -သူမ နဲ့ ရောနေတယ်။ ရန်ကုန်သူ၊ သံတွဲသူ ဆိုရင်လည်း ရန်ကုန်နေအမျိုးသမီး၊ သံတွဲသူ လို့ သိနိုင်ပါတယ်။ အဖွားတယောက်လို့ ရေးတာ မှန်။ စားကောင်းပါမည်။ စပ်ပါမည်။ ပုံအတွက် ကျေးဇူး။ စကားပြောတဲ့အခါမှာတော့ အဖြတ်အတောက်နဲ့ လေယူလေသိမ်းမှန်ရင် နားလည်နိုင်ပါတယ်။ စာဆိုရင် စာလို့ရေးမှ။ ရန်ကုန်သူ (ရွှေဘိုသနပ်ခါး) တေးရေး နန်းတော်ရှေ့ ဆရာတင် မူရင်းသီချင်းအမည်က ရွှေဘိုသနပ်ခါးဖြစ်တယ်။ အရင်ဆုံးသီဆိုသူက မန္တလာမြင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒိနောက်မှာ ကိုအံ့ကြီးဆိုတယ်။ အလွန်ကောင်းတယ်။ အစကတော့ ဖြူဖြူ ညိုသွားပြီ အခုတော့ ညိုသွားပြီ ပျိုမှားပါပြီကွယ် ခေါ်လာမိတယ် အင်းယားရေ တစည်လောက်တော့ လိုချင်ပါတယ် ဝယ်ချင်ပါသူ ရွှေမန်းသူတွေ ရေခေါ်ချိုးမယ် တမျိုးနော်လှအောင် မိုးပေါ်ကျသူ အင်းယားရေ တစည်လောက်တော့ လိုချင်ပါတယ် ဝယ်ချင်ပါသူ ရွှေမန်းသူတွေ ရေခေါ်ချိုးမယ် တမျိုးနော်လှအောင် မိုးပေါ်ကျသူ အင်းယားရေကိုယူ အင်းယားရေကိုယူ မီးရထားနဲ့ တင်ဖို့ကြံတယ် တန်ဆာခက သုံးရာလောက်တော့ ယူမှာဧကန် ကြံကြံဖန်ဖန် ရန်ကုန်သူ မန္တလာ...