တရုပ်နိုင်ငံ၏ သမိုင်းဝင် လူဦးရေဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာနေ။ အိုမင်းသူများလူဦးရေတိုးလာပြီး မွေးဖွားနှုန်း လျှော့ကျလာလို့ နှစ်ထပ်ကွမ်း အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပါသတဲ့။ လတ်တလော အချက်အလက်များအရ တရုပ်နိုင်ငံ၏ သက်ကြီးရွယ်အို မှီခိုသူအချိုး ( old-age dependency ratio) သည် ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် ၂၃.၁ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကလေးသူငယ် မှီခိုသူအချိုး ၂၂ ရာခိုင်နှုန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ လုပ်ငန်းခွင်ဝင်နိုင်သည့် အသက်အရွယ်ရှိသူ တိုင်း ၁၀၀ လျှင် သက်ကြီးရွယ်အို ၂၃.၁ ဦးနှင့် ကလေးသူငယ် ၂၂ ဦး ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မှီခိုသူအချိုး သို့မဟုတ် မှီခိုမှု မြှောက်ကိန်း ဆိုသည်မှာ လုပ်ငန်းခွင်ဝင်နိုင်သည့် အသက်အရွယ်ရှိသူ လူဦးရေ (အသက် ၁၅ နှစ်မှ ၆၄ နှစ်) နှင့် ယှဉ်လျှင် လုပ်ငန်းခွင် မဝင်နိုင်သော အသက်အရွယ်ရှိ လူဦးရေ၏ အချိုးကို ရည်ညွှန်းသည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၏ စုစုပေါင်း မှီခိုသူအချိုးသည် ယခုအခါ ၄၅.၁ ရာခိုင်နှုန်းတွင် တည်ရှိနေသည်။ တရုတ်နိုင်ငံအတွက် သမိုင်းဝင် အဆင့်သစ်တခုဖြစ်ပြီး မှီခိုသူ လူဦးရေတွင် ကလေးသူငယ်များထက် သက်ကြီးရွယ်အိုများ ပိုမိုများပြားသော ခေတ်ကာလသို့...
ကျွန်တော်ရေးထားတာ မနည်းတော့ပါ။ စာရင်းတော့ မလုပ်အားသေး။ ကျွန်တော့်ကို ဆရာဝန်မှန်းတော့ သိသူက များတယ်။ ဖေ့စ်ဘွတ် မပေါ်ခင် နိုင်ငံရေးစာတွေ ရေးပါတယ်။ ဆရာဝန်က နိုင်ငံရေး ဘာလို့ရေးသလဲ မေးတဲ့သူ မရှိသလောက်ရှားပါတယ်။ နိုင်ငံရေးတာဝန်တဖက်နဲ့ ဆေးပညာစာတွေရေးပြန်ပါတယ်။ မေးတာတွေကိုလည်း ဖြေတယ်။ စာပုဒ်ရေ ၁၆၁၈၉ ရှိပြီ။ ကျန်းမာရေးမေးခွန်းတွေမှာ စာရေးတာတွေမှားကြလို့ ပြင်ပေးရာကနေ သတ်ပုံစာကို စရေးတယ်။ ဖေ့စ်ဘွတ် ပေါ်လာတော့ တင်သမျှစာတွေမှာ အလွဲတွေ၊ အမှားတွေများလွန်းလို့ မြန်မာစာ ရေးဖြစ်ပြန်တယ်။ ဆေးပညာစာ မဟုတ်တဲ့စာပုဒ်ရေ ၂၃၃၅၀ ရှိပြီ။ နိုင်ငံရေး၊ မြန်မာစာ၊ သုတစာနဲ့ သမိုင်းစာတွေ ပါတယ်။ ဆရာဝန်ကို သမိုင်းစာမရေးရလို့ ပြောကြဦးမည်။ သမိုင်းမသိသူတွေဟာ အလိမ်ခံရတယ်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ