မြန်မာစာကို ဓါတုဗေဒဖေါ်မြူလာတွေနဲ့ သင်နေတာ မမှန်ပါ။ မြန်မာစာပေါ်ကတည်းက ပုံသေနည်း မရှိခဲ့ပါ။ ဖေါ်မြူလာ ၁ = ရေတွက်လို့ရရင် တစ် - မမှန်ပါ။ ပိုက်ဆံ တပြား၊ တကျပ်၊ တမတ်၊ တဆယ်၊ တရာတန်တွေ တရားဝင်ထုတ်ခဲ့တယ်။ ဖေါ်မြူလာ ၂ = ခငဂဒေပဝ မောက်ချပါ။ ခင်-ငူ-ဂေါ-ဒေါ-ပုံ-ဝ ဝိုက်ချမသုံးရလို့အထိကတော့ မှန်သေးတယ်။ ကျန်တာတွေကို မောက်ချနဲ့ မရေးရသလို ထင်ပြီး မှားနေကြတယ်။ ကာတွန်း၊ သတင်းခေါင်းစဉ်နဲ့ ကျောက်ပြားစာတွေမှာ အဆင်သင့်တဲ့ ရေးချကို သုံးပါတယ်။ အဲဒီ (၆) လုံးထဲမှာ (ဓ) မပါ။ နောက်ထုတ် သတ်ပုံစာအုပ်သစ်တွေမှာ (ဓာ) လို့သာရေးခိုင်းတယ်။ မမှန်ပါ။ ဖေါ်မြူလာ = ဖော်မြူလာ ရွှေမော်ဓော = ရွှေမော်ဓေါ = ရွှေမေါ်ဓော = ရွှေမေါ်ဓေါ ဓါတ်ပုံလို့ ရေးလည်း မှန်တယ်။ ဓါ နဲ့ ဓာ မူကွဲသာဖြစ်တယ်။ ဖေါ်မြူလာ ၃ = မ နောက် ဘဲ လိုက်။ မမှန်ပါ။ ပဲ နဲ့ ဘဲ ကို အဆင်သင့်သလိုသုံးနိုင်တယ်။ ဘဲအုပ်မှာ တရာနှစ်ရာ၊ ဗေဒါက တပင်ထဲ အယက်အကန်ခံလို့ ဗေဒါပျံအံကိုခဲ၊ ပန်းပန်လျက်ဘဲ။ (ဇော်ဂျီ) သူငယ်ချင်းလို့ဘဲ ဆက်၍ခေါ်မည် ခိုင် (တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင်)။ ဖေါ်မြူလာ ၄ = ကလေးဗူးမှုတ်တာကလွဲရင် ဘူး - မှားတယ်။ ဗူးဘုရား။ ဗူးသီး။ ဖေါ်မြူလာ ၅ = နှစ်...
ဆရာဇော်ဂျီ၊ ဆရာမင်းသုဝဏ်၊ သိပ္ပံမောင်ဝ၊ ဒေါက်တာမောင်ဖြူး တို့ခေတ်က မြန်မာစာကို သတ်ပံမှန်နဲ့သာ ရေးသားဖွဲ့ဆို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်။ ထိုခေတ် မဂ္ဂဇင်းများ (ဥပမာ — ငွေတာရီ၊ မြဝတီ၊ ရွှေသွေး၊ ဂန္ဓဝင်) တွင်လည်း သတ်ပုံစနစ်ညီညွတ်မှု မြင့်မား သည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ရာဘင်ဒရာ နာ့သ် တဂိုး (Rabindranath Tagore) ၏ အချစ်ကဗျာတပုဒ်ကို မောင်ဖြူး က မြန်မာဘာသာဖြင့် ပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။ မူရင်းကို ငွေတာရီ မဂ္ဂဇင်း (၁၉၆၂ ဇူလိုင်လ) တွင် ပါရှိခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားပါသည်။ “ပစ်မသွားနှင့် အချစ်ကယ်” ခွင့်မပန်ပဲ၊ ပစ်မသွားနှင့် အချစ်ကယ်။ တညဉ့်လုံး ငုတ်တုတ်မို့၊ မောင့်မျက်စိဟာ အိပ်ချင်မှုဖြင့် လေးလံနေပြီ။ တမှေးမှိတ်ခိုက်၊ ခင့်ကိုဆုံးမှာ ကြောက်ပါသည်၊ ခွင့်မပန်ပဲ၊ ပစ်မသွားနှင့် အချစ်ကယ်။ မောင်ပြန်နိုးတော့ ခင့်ကို လက်ဖြင့်စမ်းတယ်။ အိပ်မက်နေလားလို့ ထင်မှားမိတယ်။ ခင့်ခြေအစုံကို မောင့်နှလုံးဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ၊ မောင့်ရင်ခွင်မှာ ပိုက်ထားနိုင်စမ်းချင်တယ်။ ခွင့်မပန်ပဲ၊ ပစ်မသွားနှင့် အချစ်ကယ်။ (ဥယျာဉ်မှူး — အမှတ် ၃၄) စာပေအမြင် ဤကဗျာ၏ အဓိကလက္ခဏာများမှာ — အချစ်၏ ချစ်ခင်စွာ တောင်းဆိုမှု၊ ချစ်သူကို မပစ်ခွာစေလိုသော စိတ်ခံစားချက်၊ အိပ်မက်နှင့...