စကားပုံသည် မြန်မာလူမျိုးများ အသုံးများသော လူမှုရေးနှင့် နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ဆိုရိုးစကားတခု ဖြစ်ပါသည်။ အဓိပ္ပာယ် နွယ်ပင်တခုကို ဆွဲငင်လိုက်လျှင် ထိုနွယ်ပင်နှင့် ငြိကပ်နေသော စင်တခုလုံး ပါလာသကဲ့သို့၊ လူတယောက်ကို အရေးယူရာတွင်ဖြစ်စေ၊ ပြဿနာရှာရာတွင်ဖြစ်စေ ထိုသူနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသူအားလုံး (မိသားစု၊ ဆွေမျိုး သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်း) ပါဝင်ပတ်သက်သွားခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အသုံးပြုပုံ ဥပမာများ မိသားစု/ဆွေမျိုးဆက်ဆံရေး: မိသားစုဝင် တဦးတယောက်က အမှားတခု ပြုလုပ်မိသောအခါ "တနွယ်ငင် တစင်ပါ" ဆိုသကဲ့သို့ ကျန်ရှိသော မိသားစုဝင်များပါ အရှက်ရခြင်း သို့မဟုတ် ထိခိုက်နစ်နာခြင်းမျိုးတွင် သုံးပါသည်။ ဥပဒေနှင့် အမှုအခင်း: အမှုတခုတွင် လူတဦးကို စစ်ဆေးရာမှ ထိုသူနှင့် ဆက်စပ်နေသူများ အားလုံးကိုပါ ဖော်ထုတ်ဖမ်းဆီးသည့်အခါမျိုးတွင် သုံးလေ့ရှိပါသည်။ စာပေအသုံးအနှုန်း: အထူးသဖြင့် ရှေးခေတ် ရာဇဝင်ကျမ်းများနှင့် နီတိစာပေများတွင် မင်းပြစ်မင်းဒဏ်သင့်သည့်အခါမျိုး၌ ဆွေမျိုးခုနစ်ဆက်အထိ ပါဝင်သွားတတ်သည်ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် သုံးနှုန်းလေ့ရှိပါသည်။ "တနွယ်ဖြစ်လျက်၊ ရင်နှစ်သည်းကြား" နှင့် "နှောင်းကြွင်းမြေးသား၊ ...
(လူထုစိန်ဝင်း) “စာရေးတတ်အောင် ဘာတွေ လေ့လာရမလဲ” စာဖတ်ပါသနာပါတဲ့ လူငယ်လေးတွေ အမြဲမေးလေ့ရှိတဲ့ မေးခွန်းဖြစ်တယ်။ နယ်က လူငယ် လုံမလေးတွေက စာရေးပြီး မေးတတ်သလို၊ ရန်ကုန်က လူငယ်လေးတွေ ရောက်လာတိုင်းလည်း ဒီမေးခွန်းပဲ မေးတတ်ကြတယ်။ စာသင်တဲ့အလုပ် လုပ်နေတုန်းကလည်း သင်တန်းသူ သင်တန်းသားတွေက မကြာခဏ မေးတတ်ကြပါတယ်။ “ဗဟုသုတရှိအောင် ခရီးတွေထွက်၊ လူတွေနဲ့ တွေ့တာ လုပ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့လို့ ဘာက,စပြီး ဘယ်လိုရေးရမှန်းကို မသိဘူး” ဒီလို ညည်းညူသံတွေလည်း မစဲရအောင် ကြားနေရတာပါပဲ။ နောင်လည်း ကြားနေရဦးမှာပဲ ဖြစ်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ စာရေးတတ်ချင်လိုက်တာလို့ ပါးစပ်က တဖွဖွပြောနေတတ် သူတွေရဲ့ (၉၉) ရာနှုန်းလောက်ဟာ ဘယ်တော့မှ စာရေးဖြစ်လာမှာ မဟုတ်လို့ပါပဲ။ တကယ် စာရေးချင်တဲ့သူက စာရေးနည်းတွေနောက် လိုက်ပြီး အချိန်ကုန် ခံ မနေပါဘူး။ ရင်ထဲရှိတာကို ချရေးလိုက်မှာပါပဲ။ ဗဟုသုတတွေနောက် လိုက်ပြီး တကယ်ချမရေးရင် ဘယ်လိုလုပ် စာရေးဖြစ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ဗဟုသုတဆိုတာက အထောက်အကူပြုတဲ့ အရာသာ ဖြစ်တယ်။ စာရေးဖို့အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတိုင်းသာ စာရေးဆရာဖြစ်တမ်း ဆိုရင် သင်္ဘောသားတွေ အကုန်လုံး စာရေးဆရာချည်း ဖြစ်ကုန်...