လွန်ခဲ့သော ၁၃ နှစ်က ဆရာ မောင်ဝံသရဲ့ ဆောင်းပါးပါ။ ယခုအပတ်ထုတ် ပြည်သူ့ခေတ်ဂျာနယ်တွင် ပါရှိသည့် မောင်ဝံသ ပြောချင်လွန်းလို့ဆောင်းပါး။ (ကူးယူတင်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။) (စ) ကျွန်တော် စင်ကာပူကို စတုတ္ထအကြိမ်သွားပြီး ဆေးပြန်စစ်နေလို့ ပြီးခဲ့တဲဲ့အပတ်က ဆောင်းပါး မရေးနိုင်ခဲ့တာ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် ကျန်းမာရေးကတော့ ဆေးကုသမှုခံယူနေဆဲလို့ပဲ အစီရင်ခံပါရစေ။ လူကတော့ ကီမို ဆေးသွင်းနေတဲ့ ရက်ပိုင်းတွေကလွဲလို့ နေကောင်းနေတာပါပဲ။ သို့ပေမယ့် အဲဒီရက်တွေမှာ မိမိကိုယ်ခံအားက အရမ်းကျဆင်းနေတာ ဖြစ်လို့ လူများများ စုဝေးတဲ့နေရာတွေကို မသွားဖို့၊ အနံ့အသက်တွေကို ရှောင်ဖို့ ဆရာ၀န်များက ညွှန်ကြားထားပါတယ်။ သည့်အတွက် သွားသင့်လာသင့်တဲ့နေရာတွေကို မသွားနိုင်ဘဲ လူမှုရေးတာ၀န် ပျက်ကွက်ရတာတွေကို မိတ်ဆွေများက နားလည် ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။ ကျွန်တော်က ယခုအချိန်မှာ အရင်က နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ၃၃လမ်း ဒေါင်းစာပေ မြေညီထပ်အခန်းမှာ မနေတော့ဘဲ ဘားလမ်း အထက်လမ်းက သမီးကြီးရဲ့ ခြောက်ထပ်အခန်းမှာ ပြောင်းနေတာ မသိသေးတဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ တွေ့ချင်၊ သတင်းမေးချင်သူ မိတ်ဆွေရင်းချာများက ဒေါင်းစာပေကိုပဲ ဆက်သွယ် တတ်ကြပါတယ်။ လာလည်ချင်တဲ့ ဧည့်သည်များက ဖုန်းဆက် ချိန်...
ကွန်မင့်တခု = ဘာသာဗေဒ အလိုအရ မြန်မာစာ ဟာ ပြီးပြည့်စုံတယ် လို့ ဖတ်ဖူးပါတယ် မှတ်ချက် ကျွန်တော့အမြင်ကတော့ မတူပါ။ ဘယ်အရာမှာမဆို ပြီးပြည့်စုံတယ်ဆိုတာ မရှိသလောက် ရှားပါတယ်။ မြန်မာစာအပါအဝင် ဘာသာစကားမျိုးစုံဟာ ခေတ်သဘောအရ ပြောင်းပါတယ်။ ခေတ်အရ အသစ်ပေါက်ပေါက်လာတဲ့ အသုံးစကားတွေ၊ အမျိုးအမည်တွေကို ထည့်သွင်းကြရတယ်။ အသစ်ဆိုတိုင်းလည်း မှန်ကောင်းမှသာ မှန်တယ်။ အခုခေတ်မှာ အွန်လိုင်း သတ်ပုံဆိုတာတွေ၊ သတ်ပုံ အက်ပ် ဆိုတာတွေကို လူတကာကလုပ်နေကြတယ်။ မမှန်တာတွေ ပါနေတယ်။ အဘိဓာန်သစ်ပြုစုတဲ့ ပညာရှင်တွေအပေါ်မှာလည်း မူတည်သေးပါတယ်။ တာဝန်ပေးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းကနေ လုပ်တာဆိုပြန်ရင်လည်း မြန်မာအဘိဓာန်အတွက်တော့ ထောက်ပြစရာတွေ များတယ်။ လက်ရှိ တရားဝင် ခေါ် နိုင်ငံတော်မူ ခေါ် လူတကာသုံးအဘိဓာန်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို အဆင်သင့်တိုင်း ထောက်ပြထားပါတယ်။ အမိန်နဲ့ မှန်စေသတည်း ကို မမှန်ပါကြောင်း ထောက်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ လူအများစုက စာရေးတိုင်း အဘိဓာန်ကို မလှန်နိုင်ကြပါ။ ၁၉၈၆ ခုနှစ်ကစပြီး တဝမ်းပူ ၇၀% လောက်ကို မလိုအပ်ဘဲ စသတ်စေ အမိန့်နဲ့ ပြင်ထားတဲ့အတွက် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်လာတယ်။ ဥပမာ မှားမရေးလောက်ပါဘူးလို့ အများက ထင်တဲ့စကားလုံးတွေကို...