ပြန်စာ = လူကြီးမင်း သဘောတော်ကျအတိုင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။
မက်ဆေ့ချ် တခု = သတင်းစာ၊ ဂျာနယ်တိုက်တွေကို စာမူလေးတွေပို့ရတဲ့အခါမှာတော့ "တစ်ခါက" "တစ်ကြိမ်" လို့ရေးနေ ဖွဲ့နေရတာပဲဆရာခင်ဗျာ။ကိုယ်မရေးတော့လည်း စာပြင်က ပြင်တဲ့လိုက်တာပဲကိုးဆရာ။
ဟုတ်။
မြန်မာစာ စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံတွေကို ၁၉၈၆ ခုနှစ်လောက်က အမိန်နဲ့ ပြင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စာရေးဆရာတွေ၊ ကဗျာဆရာတွေက ကိုယ့်မူနဲ့ကိုယ် ရေးသားထုတ်ဝေခွင့်ရှိသေးတယ်။
၁၉၈၈ ခုနှစ် မကုန်ခင် အာဏာသိမ်းစစ်အစိုးရက စာပေစိစ်ရေးဖွဲ့ပြီး ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေတာမှန်သမျှ သူတို့မူသစ်မဟုတ်ရင် ထုတ်ဝေခွင့်မပေးတော့ပါ။
ကျောင်းစာအုပ်တွေကိုလည်း သူတို့မူအတိုင်း ပြင်ရိုက်ပြီး သင်စေတယ်။
အရင်က သတ်ပုံမှန်နဲ့ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေထားသမျှကို ပြန်ထုတ်ချင်ရင် "တ ရီပလေ့စ် အောလ် တစ်" နဲ့ ပြင်ထုတ်ကြရတယ်။
တ နဲ့ တစ် သာမကသေးပါ။ ပဌမ ကို ပထမ၊ ဒါး ကို ဓား စသဖြင့် အကုန်ပြင်ကြရတယ်။
"မ နောက်က ဘဲ လိုက်"
"ရေတွက်လို့ရရ တစ်"
ဖေါ်မြူလာတွေ လုပ်လာတယ်။
မူရင်းဂန္ထဝင်စာတွေ၊ ဂန္ထဝင်ကဗျာတွေ ပျက်စီးကုန်ပါတော့တယ်။
အခု ၂၀၂၅ ခုနှစ်ဆိုရင် အဲဒီပေါ်လစီသတ်ပုံနဲ့စာကိုသာ သင်ယူဘူး၊ သင်ပေးဘူး၊ ရေးဘူး၊ ဖတ်ဘူးသူက ၉၀% လောက်ရှိမယ်။
မူရင်းသတ်ပုံမှန်ကို ဘယ်လောက်များတဲ့ အထောက်အထားတွေပြနေနေ လက်မခံ။ ရန်တွေ့ကြပါတော့တယ်။
အာဏာရှိသူတွေ ရေးခိုင်းတာ ရေး၊ ပြောခိုင်းတာ ပြော၊ လုပ်ခိုင်းတာ လုပ်သူတွေ
- ဘေးကင်းကြတယ်။
- စာပေဆုတွေရကြတယ်။
- စာအုပ်တွေ ရောင်းကောင်းကြတယ်။
- အကျိုးအားဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံတော်ကြီး ဘေးမသန်းဘဲ အေးချမ်းတော့မည်။
Myanmar | Peaceful Pagodas In Former Burma – The Travelling Ape
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment