ယနေ့ ပြုလုပ်သော လုပ်ရပ်များသည် အနာဂတ် ရလဒ်များကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်စေသည်ဟု ဆိုလိုပြီး အကြောင်းနှင့် အကျိုး ဆက်နွယ်မှု၏ ဥပဒေကို ဖော်ပြသည်။ ဤစကားပုံသည် သမ္မာကျမ်းစာထဲမှ စိုက်ပျိုးရေး ဆိုင်ရာ ဥပမာပုံများမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး (အထူးသဖြင့် Galatians 6:7–8 တွင် တွေ့ရသည်) ကောင်းမှုဖြစ်စေ၊ မကောင်းမှုဖြစ်စေ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် သင့်တော်သည့် ရလဒ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ရရှိမည်ဟု အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တိုင်၏ တာဝန်ယူမှုနှင့် တာဝန်ခံမှုကို အလေးပေးထားသည်။
အဓိက အနက်အဓိပ္ပါယ်များ
၁။ အကျိုးဆက် (ကောင်းမှု / မကောင်းမှု)
မျိုးစေ့စိုက်လျှင် သီးနှံ ရရှိသကဲ့သို့ ယနေ့ လုပ်ရပ်များ (စိုက်ခြင်း) သည် နောင်အနာဂတ် ရလဒ်များ (ရိတ်သိမ်းခြင်း) ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။
ကိုယ်ကျိုးစိတ် သို့မဟုတ် မကောင်းမှုများကို “စိုက်” လျှင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်နိုင်ပြီး ကောင်းမှု၊ ကြင်နာမှုတို့ကို “စိုက်” လျှင် ကောင်းမြတ်သော ရလဒ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
၂။ တာဝန်ယူမှုနှင့် တာဝန်ခံမှု
ဤစကားပုံသည် လူတိုင်းသည် ကိုယ်လုပ်ရပ်အပေါ် တာဝန်ရှိကြောင်း သတိပေးချက် ဖြစ်သည်။ လုပ်ရပ်၏ ရလဒ်များသည် တခါတရံ များပြားလာနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။
၃။ တိုးပွားခြင်းနှင့် အချိန်ကာလ
စိုက်ထားသည့် မျိုးစေ့ထက် ရိတ်သိမ်းရသော သီးနှံသည် ပိုမို များပြားနိုင်သည်။ ထို့ပြင် စိုက်ချိန်နှင့် ရိတ်ချိန်သည် မတူညီသော ကာလတွင် ဖြစ်ပေါ်တတ်သဖြင့် စိတ်ရှည်ခြင်း လိုအပ်သည်။
၄။ သမ္မာကျမ်းစာ မူလအရင်းအမြစ်
Galatians 6:7–8 တွင် တွေ့ရှိရပြီး လူသည် ကိုယ်လုပ်ရပ်၏ အကျိုးဆက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။ တရားမျှတမှု၏ မူဝါဒကို မလျှောက်လွှားရဟု ညွှန်ပြထားသည်။
ဤစကားပုံကို မကောင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကြောင့် မကောင်းသော ရလဒ်များကို ကြုံတွေ့ရသော အခြေအနေများတွင် “ကိုယ်လုပ်သည့်အတိုင်း ကိုယ်ခံရသည်” ဟု ဆိုလိုရာတွင် မကြာခဏ အသုံးပြုကြသည်။
(၂)
“You reap what you sow” နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ အမြင် နှိုင်းယှဉ်တင်ပြမှု
“You reap what you sow” ဟူသော စကားပုံသည် အကြောင်းနှင့် အကျိုး ဆက်နွယ်မှုကို အခြေခံထားသကဲ့သို့ ဗုဒ္ဓဘာသာတွင်လည်း ကမ္မသဘောတရား (ကံ — လုပ်ရပ်၊ ကမ္မဖလ — အကျိုးဆက်) ကို အဓိက အုတ်မြစ်အဖြစ် ထားရှိသည်။
၁။ အကြောင်း–အကျိုး သဘောတရား
ခရစ်ယာန်အမြင်
လုပ်ရပ်ကောင်းသည် ကောင်းသော ရလဒ်ကို ပေးမည်။
မကောင်းသော လုပ်ရပ်သည် မကောင်းသော ရလဒ်ကို ပေးမည်။
သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှု အောက်တွင် အကျိုးဆက်ကို ဖော်ပြသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာအမြင်
“ကံ” သည် စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယ လုပ်ရပ်တို့ဖြစ်သည်။
“ကမ္မဖလ” သည် ထိုကံ၏ အကျိုးဖြစ်သည်။
ဤအကျိုးဆက်သည် သဘာဝဥပဒေတရပ်ကဲ့သို့ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု ရှုမြင်သည်။
၂။ တာဝန်ယူမှု
ခရစ်ယာန်အမြင် — လူသည် ကိုယ်လုပ်ရပ်အပေါ် တာဝန်ရှိပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် တာဝန်ခံရမည်ဟု ဆိုသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာအမြင် — လူသည် ကိုယ်၏ ကံကို ကိုယ်တိုင် အမွေဆက်ခံရသည်။ “ကံ၏ အမွေခံသည် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်” ဟူသော သဘောရှိသည်။
၃။ အချိန်နှင့် အကျိုးပေါ်ပေါက်ပုံ
စကားပုံအရ — စိုက်ချိန်နှင့် ရိတ်ချိန် မတူသကဲ့သို့ အကျိုးသည် နောင်ကာလတွင် ပေါ်ပေါက်နိုင်သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာအရ — ကံသည် ယခုဘဝတွင်ပင်လည်း အကျိုးပေးနိုင်သကဲ့သို့ နောင်ဘဝများတွင်လည်း အကျိုးပေးနိုင်သည်ဟု ရှုမြင်သည်။
၄။ တူညီချက်နှင့် ကွာခြားချက်
တူညီချက်များ
လုပ်ရပ်နှင့် ရလဒ် ဆက်နွယ်မှုကို အလေးပေးသည်။
ကိုယ်တိုင်၏ တာဝန်ယူမှုကို အဓိကထားသည်။
ကောင်းမှုကို လုပ်ရန်၊ မကောင်းမှုကို ရှောင်ရန် သင်ပေးသည်။
ကွာခြားချက်များ
ခရစ်ယာန်အမြင်တွင် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုကို အခြေခံထားသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် သဘာဝဓမ္မဥပဒေတရပ်အဖြစ် ကံ–ကမ္မဖလကို ရှုမြင်သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း (သံသရာ) နှင့် ဆက်စပ်သဘောရှိသည်။
အချုပ်အားဖြင့်
“You reap what you sow” ဟူသော စကားပုံသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ကမ္မသဘောတရားနှင့် နီးစပ်မှုရှိသည်။ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် အကျိုးဆက်ကို ဖြစ်စေသည်ဟု နှစ်ဖက်လုံး သဘောတူကြသည်။ သို့ရာတွင် အကျိုးဆက်၏ အခြေခံအမြင်နှင့် အဓိပ္ပါယ်ရှင်းလင်းပုံတွင် သာ ကွာခြားချက် ရှိသည်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment