Sarah Thomson သည် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ အသံသာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည် —
America’s Got Talent တွင် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။
အို…
သင် မိခင်ကို ထားခဲ့ပြီ။
ဒါက အမှန်ပါ။
သင် ထွက်သွားခဲ့သလို
ကျမဟာ
သင်အတွက် ဘာမှ မဟုတ်သလိုပါပဲ။
သင် ဖုန်းမခေါ်တော့ဘူး။
ကြိုးစားမှု မရှိတော့ဘူး။
ကျမကို ဒီမှာ ထိုင်စေပြီး
တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးသေဆုံးသလို ဖြစ်နေစေခဲ့တယ်။
ကျမ ကောင်းနေသလား မမေးတော့ဘူး။
မစိတ်ဝင်စားတော့ဘူး။
နေ့စဉ် ကျမ လျော့နည်းသွားတယ်။
သင်မှာ အချိန်ရှိခဲ့တယ်။
သင်မှာ လမ်းလည်း ရှိခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ မနေချင်တာကိုပဲ ရွေးခဲ့တယ်။
ကျမ မပြီးပြည့်စုံဘူး။
တခါတလေ အသံမြှင့်ပြောခဲ့တယ်။
ကျမကို ယုံကြည်မယ်ဆိုတာက
သင်ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။
သင် မိခင်ကို
တယောက်တည်း ထားခဲ့တယ်။
ကျမကို
ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်အရာ မရှိသလို ထားခဲ့တယ်။
သင် ကျမကို သတိမရသလို
ကျမ သင့်ကို သတိရသလို မဟုတ်ဘူး။
သတိရခဲ့ရင်
ပြန်လာခဲ့မှာပါ။
တနေ့ တယောက်က
“သူမ ထာဝရ သွားခဲ့ပြီ” လို့ ပြောလိမ့်မယ်။
အဲဒီအခါ သင်
ချစ်သင့်သလို မချစ်ခဲ့တာကို
နောင်တရလိမ့်မယ်။
အို…
ကျမ သင့်ကို
ကိုယ့်အသားအရေထဲထိ ထိန်းထားခဲ့တယ်။
ကျမ သင့်ကို အသက်ပေးခဲ့တယ်။
သင်က ကျမနဲ့ ဝေးကွာမှုကို ပေးခဲ့တယ်။
ညတိုင်း
ယေရှုထံ ဆုတောင်းတယ်—
သင့်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့၊
သင့်ကို လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းပေးဖို့။
ဒါပေမဲ့
ဒီလိုနဲ့ သင့်ကို ဆုံးရှုံးရမယ်လို့
ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။
သင် ထွက်သွားမယ်လို့
ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ဘူး။
ကျမ ချစ်ခြင်းကို ပေးခဲ့တယ်။
သင်က ဝေးကွာမှုကို ပြန်ပေးခဲ့တယ်။
သင် မိခင်ကို
အအေးထဲမှာ ထားခဲ့တယ်။
ထွက်သွားချိန်ကို ရွေးခဲ့တယ်။
ကျမ မရှိတော့တဲ့အခါ
ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး။
ခန္ဓာကိုယ်က နာကျင်မယ်၊
နှလုံးသားက ငိုမယ်၊
မျက်ရည်တွေက အချိန်ကို ပြန်မရနိုင်ဘူး။
သင် မိခင်ကို
လက်လွှတ်လိုက်တယ်။
ကျမ မရှိတော့ပြီးနောက်
သင် ကျမမျက်နှာကို ရှာမယ်၊
သင် သိမ်းထားတဲ့ ဓာတ်ပုံဟောင်းတိုင်းထဲမှာ။
ကျမ မရှိတော့ပြီးနောက်
သင် တိတ်ဆိတ်မှုထဲမှာ
ကျမအသံကို ကြားမယ်—
သင် တခါက ရွေးခဲ့တဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုထဲမှာပဲ။
သင် ဒီအိမ်ထဲ လမ်းလျှောက်မယ်၊
လေထဲက ခံစားချက်ကို တွေ့မယ်၊
ပြီးမှ သိလာမယ်—
ကျမ မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို။
သင်မှာ အချိန်ရှိခဲ့တယ်။
နှစ်တွေရှိခဲ့တယ်။
အခွင့်အရေးတွေလည်း ရှိခဲ့တယ်—
ဒီမျက်ရည်တွေ မရှိခင်ကတည်းက။
ကျမ မရှိတော့ပြီးနောက်—
သင် ကျမအမည်ကို ခေါ်မယ်၊
ဒါပေမဲ့ ကျမ မပြန်ဖြေတော့ဘူး။
ကျမ မရှိတော့ပြီးနောက်
သင် လာမခဲ့သည့် အချိန်တိုင်းရဲ့
အလေးချိန်ကို ခံစားရမယ်—
နောက်ကျပြီးသားဖြစ်သွားပြီ။
သင် လာခဲ့သင့်တယ်လို့ ဆုတောင်းမယ်။
ကြိုးစားခဲ့သင့်တယ်လို့ ဆုတောင်းမယ်။
ကျမဘေးမှာ ထိုင်ခဲ့သင့်တယ်လို့ ဆုတောင်းမယ်။
ဒါပေမဲ့—
တံခါးပိတ်ပြီးနောက်မှာ
နောင်တက ပြန်မဖွင့်နိုင်တော့ဘူး။
ကျမ မရှိတော့ပြီးနောက်
သင် ပြောမယ်—
ကျမ သင့်အတွက် ဘယ်လောက် အရေးကြီးခဲ့သလဲဆိုတာကို။
“သူက ကျမကို
အသက်ထက် ပိုချစ်ခဲ့တယ်” လို့ ပြောမယ်။
ဒါပေမဲ့—
ချစ်ခြင်းဆိုတာ
အတူရှိနေမှု လိုအပ်တယ်။
မရှိရင်—
ချစ်ခြင်းဟာ
စကားလုံးတလုံးသာ ဖြစ်သွားတယ်။
ဒီလိုခံစားချက်ကို
ကျွန်တော်တို့ သိကြတယ်—
ပြုံးနေတဲ့အခါတောင်
အတွင်းမှာ နာနေတယ်ဆိုတာကို။
ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက—
ကျမ သင့်ကို လိုအပ်ခဲ့တယ်။
ကျမဘဝရဲ့ အရွယ်ကာလမှာပါ။
https://www.facebook.com/watch/?v=1228568999434664&extid=MSG-UNK-UNK-UNK-IOS_GK0T-GK1C&ref=sharing
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

Comments
Post a Comment