Julia Donaldson — Alex Scheffler
စုန်းမတယောက်ရှိသည်။
သူမနှင့်အတူ ကြောင်တကောင် ရှိသည်။
သူမမှာ အလွန်မြင့်သော ဦးထုပ်ကြီးတလုံး ရှိသည်။
ရှည်လျားသော လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်ကိုလည်း ပင်စည်းထားသည်။
စုန်းမနှင့် ကြောင်တို့သည်
တံမြက်စည်းပေါ်တွင် ထိုင်ကာ
လေထဲတွင် ပျံသန်းနေကြသည်။
လေသည် တခါတရံ အလွန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်လာသည်။
တခါတွင် လေပြင်းတချက် တိုက်လိုက်သဖြင့်
စုန်းမ၏ ဦးထုပ်သည် လေထဲသို့ ပျံသွားသည်။
“အောက်ကို ဆင်းရမယ်” ဟု စုန်းမ အော်လိုက်သည်။
သူတို့သည် မြေပြင်သို့ ဆင်းကာ
ဦးထုပ်ကို ရှာကြသည်။
သို့သော် မတွေ့နိုင်ကြ။
ထိုအချိန်တွင် ချုံပုတ်များထဲမှ
ခွေးတကောင် ပြေးထွက်လာသည်။
ခွေး၏ ပါးစပ်ထဲတွင်
စုန်းမ၏ ဦးထုပ်ကို ကိုက်ထားသည်။
ခွေးသည် ဦးထုပ်ကို
ယဉ်ကျေးစွာ ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်
“ကျွန်တော်က လိမ္မာသော ခွေးတကောင်ပါ။
ကျွန်တော်လို ခွေးတကောင်အတွက်
တံမြက်စည်းပေါ်မှာ နေရာရှိသေးလား”
စုန်းမက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်
“ရှိပါတယ်”
ခွေးသည် တံမြက်စည်းပေါ် တက်လာသည်။
စုန်းမသည် တံမြက်စည်းကို တချက် တိုက်လိုက်သည်။
ရှူး …
သူတို့သည် လေထဲသို့ ထပ်မံ ပျံသန်းသွားကြသည်။
လယ်ကွင်းများ အပေါ်မှ
သစ်တောများ အပေါ်မှ
သူတို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။
ခွေးသည် ဝမ်းသာစွာ အမြီး လှုပ်နေသည်။
သို့သော် လေပြင်းသည် ထပ်မံ တိုက်လာသည်။
ဒီတခါ …
စုန်းမ၏ ဆံပင်စည်းထားသော ဖဲကြိုး ပျံသွားသည်။
“အောက်ကို ဆင်းရမယ်” ဟု စုန်းမ အော်လိုက်သည်။
သူတို့သည် မြေပြင်သို့ ဆင်းကာ
ဖဲကြိုးကို ရှာကြသည်။
သို့သော် မတွေ့နိုင်ကြ။
ထိုအချိန်တွင် သစ်ပင်တပင်ပေါ်မှ
အသံကြီးတခု ကြားရသည်။
အစိမ်းရောင် ငှက်တကောင်သည်
ဖဲကြိုးကို နှုတ်ခမ်းထဲတွင် ကိုက်ထားသည်။
ငှက်သည် ဖဲကြိုးကို ချပြီး ပြောလိုက်သည် —
“ကျွန်တော်က စိမ်းစိုသော ငှက်တကောင်ပါ။
ကျွန်တော်လို ငှက်တကောင်အတွက်
တံမြက်စည်းပေါ်မှာ နေရာရှိသေးလား”
စုန်းမက ပြန်ပြောလိုက်သည်
“ရှိပါတယ်”
ထို့ကြောင့် ငှက်သည်လည်း
တံမြက်စည်းပေါ် တက်လာသည်။
စုန်းမသည် တံမြက်စည်းကို ထပ်တချက် တိုက်လိုက်သည်။
ရှူး …
သူတို့သည် လေထဲသို့ ထပ်မံ ပျံသန်းသွားကြသည်။
(၂)
သူတို့သည် ရေကန်များနှင့် မြစ်များ အပေါ်မှ ပျံသန်းသွားကြသည်။
ငှက်သည် ပျော်ရွှင်စွာ တီးတူးသံ ထွက်နေသည်။
သို့သော် လေပြင်းသည် ထပ်မံ တိုက်လာသည်။
ဒီတခါ …
စုန်းမ၏ မှော်တံ (wand) သည်
လေထဲသို့ ပျံသွားသည်။
“အောက်ကို ဆင်းရမယ်” ဟု စုန်းမ အော်လိုက်သည်။
သူတို့သည် မြေပြင်သို့ ဆင်းကာ
မှော်တံကို ရှာကြသည်။
သို့သော် မတွေ့နိုင်ကြ။
ထိုအချိန်တွင် …
ရေကန်ထဲမှ ဖားတကောင် ပေါ်လာသည်။
ဖားသည် စုန်းမ၏ မှော်တံကို
ပါးစပ်ထဲတွင် ကိုက်ထားသည်။
ဖားသည် ယဉ်ကျေးစွာ ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် —
“ကျွန်တော်က သန့်ရှင်းသော ဖားတကောင်ပါ။
ကျွန်တော်လို ဖားတကောင်အတွက်
တံမြက်စည်းပေါ်မှာ နေရာရှိသေးလား”
စုန်းမက ပြန်ပြောလိုက်သည်
“ရှိပါတယ်”
ထို့ကြောင့် ဖားသည်လည်း
တံမြက်စည်းပေါ် တက်လာသည်။
စုန်းမသည် တံမြက်စည်းကို
ထပ်တချက် တိုက်လိုက်သည်။
ရှူး …
သူတို့သည် လေထဲသို့ ထပ်မံ ပျံသန်းသွားကြသည်။
သို့သော် တံမြက်စည်းပေါ်တွင်
လူနှင့် တိရစ္ဆာန်များ အများကြီး တက်လာသဖြင့်
တံမြက်စည်းသည် အလွန် လေးလံလာသည်။
တခါတွင် ဖားသည် ဝမ်းသာစွာ ခုန်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် …
တံမြက်စည်း ကျိုးသွားသည်
ကြောင်၊ ခွေးနှင့် ဖားတို့သည်
မြေပြင်သို့ လှိမ့်ကျသွားကြသည်။
စုန်းမ၏ တံမြက်စည်းအပိုင်းတခုသည်
မိုးတိမ်ထဲသို့ ပျံသွားသည်။
စုန်းမသည် အောက်သို့ ပျံဆင်းလာသည်။
ထိုအချိန်တွင် …
ကြောက်စရာကောင်းသော အသံကြီးတခု ကြားရသည်။
(၃)
စုန်းမသည် မြေပြင်သို့ ပျံဆင်းလာပြီး
အနားအနီးကို ကြည့်လေသည်။
သို့သော် အကူအညီပေးမည့်သူ တယောက်မျှ မတွေ့ရ။
ထိုအချိန်တွင် …
နဂါးတကောင် အနီးသို့ ရောက်လာသည်။
သူသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လက်ဖြင့် လိမ်းကာ ပြောလိုက်သည်—
“ဒီတခါတော့ …
အရသာကောင်းတဲ့ စုန်းမတယောက်ကို
စားရတော့မယ်ထင်တယ်”
နဂါးသည် သူ၏ အစားပွဲကို စတင်မည်ဟု ပြင်နေချိန်တွင်
ရုတ်တရက်
အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော သတ္တဝါတကောင်
ချောင်းထဲမှ ထွက်လာသည်။
ထိုသတ္တဝါသည်
အလွန် ကြီးမားသည်၊
မဲမှောင်သည်၊
စေးကပ်နေသည်၊
အမွှေးများနှင့် အမွေးတောင်များ ပြည့်နေသည်။
သူ့မှာ ခေါင်း လေးလုံး ရှိသည်။
ငှက်ကဲ့သို့ တောင်ပံများလည်း ရှိသည်။
သူ၏ အသံသည်
ငှက်၏ အသံ၊
ကြောင်၏ အော်သံ၊
ခွေး၏ ဟောင်သံ၊
ဖား၏ ကော်သံတို့ ပေါင်းစပ်ထားသလို ဖြစ်သည်။
ထိုသတ္တဝါသည် နဂါးကို ပြောလိုက်သည်—
“ဟေး ထွက်သွား
ဒီစုန်းမက ငါတို့ရဲ့ စုန်းမပဲ”
နဂါးသည် ကြောက်လန့်သွားပြီး
နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု သူ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မှားသွားတယ်။
အခုတော့ သွားရတော့မယ်”
နဂါးသည် သူ၏ တောင်ပံများ ဖြန့်ကာ
ကောင်းကင်ထဲသို့ ပျံသွားသည်။
ထိုအခါ …
ငှက်သည် အောက်သို့ ဆင်းလာသည်။
ဖားသည် ခုန်လာသည်။
ကြောင်သည် တက်လာသည်။
ခွေးသည် “ဟူး” ဟု သက်ပြင်းချသည်။
စုန်းမသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောလိုက်သည်—
“ကျေးဇူးပါ ကျေးဇူး အများကြီးပါ
မင်းတို့ မရှိရင်
နဂါးက ငါ့ကို စားသွားလိမ့်မယ်”
ထို့နောက် စုန်းမသည် သူမ၏ မှော်အိုးကို ယူကာ ပြောလိုက်သည်—
“တယောက်စီ
တခုခု ရှာပြီး ထည့်ကြပါ”
ဖားသည် ရေတံခွန်ပန်းတပွင့် ရှာလာသည်။
ကြောင်သည် ထင်းချောင်းတခု ရှာလာသည်။
ငှက်သည် သစ်ကိုင်းတခု ရှာလာသည်။
ခွေးသည် သစ်သီးတလုံး ရှာလာသည်။
သူတို့သည် အားလုံးကို မှော်အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
စုန်းမသည် မှော်စကားများ ရွတ်လိုက်သည်။
“Zoom”
အဲဒီအချိန်တွင် …
ကြီးမားပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သော
တံမြက်စည်းအသစ်တလုံး ပေါ်လာသည်။
ထိုတံမြက်စည်းပေါ်တွင်
စုန်းမ၊
ကြောင်၊
ခွေး၊
ငှက်၊
ဖားတို့ အားလုံးအတွက်
နေရာလုံလောက်စွာ ရှိသည်။
“ဟုတ်တယ်” ဟု စုန်းမ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့အားလုံး တံမြက်စည်းပေါ် တက်ကြသည်။
စုန်းမသည် တံမြက်စည်းကို တချက် တိုက်လိုက်သည်။
ရှူး …
သူတို့သည် လေထဲသို့
ထပ်မံ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment