ပဲ နှင့် ဘဲ သို့မဟုတ် မြန်မာစာမှာ ဖေါ်မြူလာရှိသလား

၁။ မလိုအပ်ပဲ၊ မလိုအပ်ဘဲမှာ မလိုအပ်ဘဲက အမှန်လို့ ထင်တာ မ အနောက်မှာ(နောက်မှာ) ဘ ဘဲ ရေးရမယ်လို့ ဆယ်တန်းတုံးက မြန်မာစာဆရာတစ်ယောက်(တယောက်)သင်ပေးဖူးတယ်။ အဲ့ဒီ့အကြောင်းလေး ဖြေကြားပေးပါဆရာ လေးစားစွာဖြင့်

၂။ မင်္ဂလာပါဆရာ ပဲနဲ့ဘဲကို ခွဲခြားပေးပါ

၃။ ဘဲ အသုံးကို မ နှင့်တွဲသုံး မဟုတ်ဘဲ မသွားဘဲ အငြင်း ဝါကျတွေမှာ သုံးသည်။

၄။ ကျွန်တော်မြန်မာစာရေးတဲ့အခါ တချို့အသုံးအနှုန်းတွေမှာ မှားမှန်မသိဘူးဆရာ။ ဘဲနှင့်ပဲ။ ဆိုပါစို့ မမျှော်လင့်ဘဲ မမျှော်လင့်ပဲ အမှန်ကိုပြောပြပေးပါဆရာ။ ကိုယ်တိုင်ဘဲ နှင့် ကိုယ်တိုင်ပဲ ဘယ်ဟာ မှန်ပါသလဲခင်ဗျ။

မကြာခဏ တင်ပြပါတယ်။ မြန်မာစာသတ်ပုံမှာ ဖေါ်မြူလာ မရှိပါ။ ခုခေတ်မှသာ သင်တဲ့ -

(၁) ရေတွက်လို့ရရင် တစ် - မမှန်ပါ။ နမူနာ တထောင်လောက် တင်ပြထားပါတယ်။

(၂) မ နောက် ဘဲ လိုက် - မမှန်ပါ။ နမူနာ တရာလောက် တင်ပြထားပါတယ်။

(၃) တချို့စကားလုံးတွေကို တရားသေ ယူလို့ မရပါ။ မူကွဲတွေ အများကြီးတင်ပြထားပါတယ်။

မြန်မာအဘိဓာန်

ပဲ

၁။ (အပြော) ရည်ညွန်းသောပုဒ်ကို လေးနက်စေသော စကားလုံး၊ (လူပဲ)၊ (နတ်ပဲ)၊

၂။ ကြိယာ၏အနက်ကို ကန့်သတ်လိုရာ၌သုံးသည်။ စားရုံပဲ စားသည်။

ဘဲ = ကြိယာ၏အနက်ကို တားမြစ်လိုရာ၌သုံးသည်။ မသွားဘဲ၊ မလာဘဲ။

ကဝိဓဇသတ်ပုံကျမ်း

ပဲ (ပဲး) = ပဲကြီးဟင်း၊ ပဲကြော်၊ ပဲလှော်၊ ပဲစဉ်းခုန်၊ ပဲချဉ်ပေါင်၊ ပဲစောင်းလျှား၊ ပဲပိစပ်၊ ပဲတီချဉ်၊ ပဲလင်းမြွေသီး၊ ပဲပုစွန်၊ စားတော်ပဲ၊ ဗိုလ်စားပဲ၊ မြေပဲ၊ ပဲစိမ်းစားဥ၊ ဝမ်းပဲငှက်၊ တပဲလေးရွေး၊ မပြောပဲ၊ မဆိုပဲ၊ မလာပဲ၊ မလုပ်ပဲ၊

ဘဲ (ဘဲး) = ဘဲဥ၊ ဘဲသား၊ ဘဲငန်း၊ ဝမ်းဘဲဟင်္သာ၊ မသွားဘဲ၊ မလာဘဲ၊ မလုပ်မကိုင်ဘဲ၊ မခေါ်ဘဲ၊ သနခါးဘဲကျားရိုက်၊

မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်းပါ သိပ္ပံမောင်ဝရေးတဲ့ ၁၁-၁ဝ-၁၉၃၇ နေ့ကစာ 

မောင်ဝဆိုတဲ့ မောင်ဝကတော့ သတ်ပုံကျရင်ဖြင့် ဖြစ်ကတတ်ဆန်းဘဲ။ ရေးချင်သလို ရေးတော့တာဘဲ။ သည်နေရာမှာ ဦးဇော်ဂျီတို့ မင်းသုဝဏ်တို့ကသာသဗျာ့ ဒါကြောင့်မို့ အခုတော့ဖြင့် ကဝိမျက်မှန်သတ်ပုံစာအုပ်ကြီးကို အမြဲ လက်ကိုင်ထားတယ်။ ဒါတောင်မှ တခါတခါ အမှားတွေ ဖေါက်ဖေါက်လာတယ်။ မောင်ဝဆိုတဲ့ မောင်ဝဟာ ဘယ်လိုဘဲ ထွင်တယ်ဆိုဆို၊ ဘယ်လိုဘဲ အရေးကောင်းတယ်ဆိုဆို၊ ဘယ်လိုဘဲ စိတ်ကူးစိတ်သန်း ကောင်းတယ်ဘဲဆိုဆို၊ မသေချာတဲ့နေရာမှာတော့ ပထမတန်းဘဲဗျို့။ နို့ပေမဲ့ မွေးကတည်းကပါလာတဲ့ အကျင့်မို့လားမသိဘူး၊ ဘယ်တော့မှ ပြင်လို့မရဘူး။ သေသည်တိုင်အောင် ဖြစ်ကတတ်ဆန်းသမားဖြစ်သွားမဲ့ မောင်ဝပါဘဲဗျာ။

သိပ္ပံမောင်ဝကတော့ ဘယ်လိုဘဲလို့သာ ရေးခဲ့ပါတယ်။ လက်ရေတပြင်စီးစကားအဓိပ္ပါယ်ဖွင့်တဲ့စာမှာ လှသမိန်ကလည်း မယူကြပဲနဲ့ မခွဲပဲလို့သာရေးတယ်။ အရင်ရေးခဲ့တာတွေက မှားတယ်၊ နောက်လူတွေသာ မှန်တယ်လို့တော့ ကျွန်တော်က မထင်ပါ။ မြန်မာစာမှာ သင်္ချာနဲ့ သိပ္ပံမှာလို ပုံသေနည်းတွေနဲ့က အဆင်မပြေလှပါ။ တနေရာတိုင်းမှာ မလိုအပ်ဘဲ တစ်အရေးခိုင်းတာကတော့ နိုင်ငံရေးလုပ်တာဖြစ်တယ်။ တ မှားနေလို့နဲ့ ရေးရတာ ခက်ခဲနေလို့ ပြင်တာမဟုတ်ပါ။ 

ဗေဒါလမ်းကဗျာနဲ့ သီချင်း တင်ထားကြတာတွေ အများကြီးထဲမှာ သတ်ပုံမှန်တာ အတော် (အတော်ကို) ရှားတယ်။

ပန်းပန်လျက်ဘဲ = မှန်။

ပန်းပန်လျက်ပါ ရုပ်ရှင် = မှန်တယ်။

ပန်းပန်လျက်ပဲ = မှား။ ဘဲ ကို ပဲလို့ ပြောင်းရန် မလို။ 

ပန်းပန်လျှက်ဘဲ = မှား။ လျက် မှာ ဟထိုး မလိုပါ။

ပန်းပန်လျှက်ပဲ = နှစ်ခါပြန် မှားတယ်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ