ဖူးပွင့်ဝေစီ ၁၂လရာသီ (၂)

ကွန်မင့်တခု = အဖူးအညွန့်တွေ ထွက်လာတယ်ဆိုတာ အသက်ကြီးခြင်းရင့်လာခြင်း ပြယုဂ်ပါ။

သစ်ပင်ပန်းပင်တွေဟာ သက်ရှိတို့သဘာဝအတိုင်း နုရာက ရင့်၊ ရင့်ရာကနေ အိုမင်းလာကြတယ်။ 

လူတွေ အကောင်တွေနဲ့ မတူတာက သစ်ပင်ပန်းပင်တွေဟာ ရာသီအလိုက် ပြောင်းလဲကြတယ်။

နွေဦးရာသီမှာ အဖူးအကိုက်တွေ ထွက်ပြူလာကြတယ်။

ရိုးတံမှာ ရွှေရည်လူးတယ်

ဖူးကိုက်ညွန့်စီ။   ။

နွေဂိမ္မာန် ခါသာစွပေမို့

လွမ်းစရာ့ လရာသီ

ရွှေပြည်နှင့် မနီး။   ။

အညွန့်အဖူးကို တင်စားတဲ့ အသုံးလည်းရှိတယ်။ ထွန်းကားတိုးတက်လာမည့်သူ။

လူမျိုး၏ အညွန့်အဖူးဖြစ်ကုန်သော နောင်လာနောက်သားကလေးများကို။ မောင်မယ်။ ၁၂၇။

အဲဒါကြောင့် အဖူးအညွန့်တွေ ထွက်လာတာကို ကြီးရင့်အိုမင်းလာတယ်လို့ ပြောဖို့ နည်းနည်းခက်တယ်။

တချို့အပင်တွေဟာ သိပ်အိုမင်းလာရင် မဖူးနိုင်၊ မပွင့်နိုင်ဖြစ်လာတတ်တယ်။ တတ်စွမ်းသလောက်တော့ ကြိုးစားပြီး ဖူးကြ ပွင့်ကြပါသေးတယ်။ 

ဒါပေမဲ့ အိုပြီ။ ပျဉ်းမငုတ်တို၊ သစ်ပုပ်ပင်ကြီးလို ဖြစ်လာပြီ။

ဖူးပွင့်ဝေစီ ၁၂လရာသီ (ရေး ဆို ကိုသန်းလှိုင်)

နှစ်သစ်ကိုပြောင်း နှစ်ဟောင်းကြွေလေပြီ။ 

https://www.facebook.com/watch?v=298349867982786

Mustard Flowers » Much More Than a Pretty Bloom

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ