"မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်စောင့်ရှောက်ခြင်း" (Self-Care) ဆိုင်ရာ အယူအဆများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်မှု၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့် တခုဖြစ်ပါသည်။
တခါတရံတွင် တဖက်လူထံမှ တောင်းပန်စကားကို မျှော်လင့်နေခြင်း သို့မဟုတ် အကြောင်းပြချက် ပေးလိုခြင်းတို့သည် မိမိ၏ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ထပ်မံ အနှောင့်အယှက် ပေးတတ်ပါသည်။
၁။ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ရှေးရှုခြင်း (Reclaiming Peace)
ပြဿနာတခုကို ရှင်းလင်းရန် ကြိုးစားရင်း အငြင်းပွားမှုများ ထပ်မံဖြစ်ပွားခြင်းထက်၊ မိမိစိတ်ထဲမှသာ အငြိုးအတေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးသော ကုထုံးဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် တဖက်လူကို အမှန်တရား ပေးလိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏ စိတ်နှလုံးကို အမုန်းတရားဟူသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ ကင်းဝေးစေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
၂။ စည်းခြားခြင်းနှင့် ပြတ်သားခြင်း (Boundaries Over Reconnection)
ခွင့်လွှတ်သည်ဆိုသည်မှာ ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်လည် ပတ်သက်ရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ အထူးသဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်စေသော (Toxic) ပတ်ဝန်းကျင် သို့မဟုတ် ဆက်ဆံရေးမျိုးတွင် ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် မိမိဘက်မှ အပူဇော်ခံခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသူတို့အား မိမိဘဝထဲသို့ နောက်ထပ် အဝင်မခံတော့ဘဲ "စည်း" တခုကို တိတ်ဆိတ်စွာ တားဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
၃။ စကားမပြောဘဲ အဆုံးသတ်ခြင်း (Closure Without Conversation)
လူကြီးမင်း ထောက်ပြသကဲ့သို့ပင်၊ ကိစ္စတိုင်းမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှင်းလင်းချက် ပေးနေရန် မလိုပါ။ တခါတရံတွင် "တိတ်ဆိတ်ခြင်း" သည် အကျယ်လောင်ဆုံးသော အဖြေတခု ဖြစ်ပါသည်။ မိမိ၏ တန်ဖိုးကို မသိနားမလည်သူများထံတွင် နားလည်မှု ပြန်လည်ရရှိရန် ကြိုးစားခြင်းသည် စွမ်းအင် ဖြုန်းတီးခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။
၄။ အတိတ်ကို အတိတ်မှာ ထားရစ်ခြင်း (Moving On)
ဤလုပ်ရပ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းနိုင်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အတိတ်က နာကျင်မှုများကို အဖော်ပြုမနေဘဲ၊ လက်ရှိဘဝ၏ တိုးတက်မှုနှင့် စိတ်ချမ်းသာမှုအပေါ်မှာသာ အာရုံစိုက်ခြင်းသည် အစစ်မှန်ဆုံးသော အောင်မြင်မှု ဖြစ်ပါသည်။
ဤအချက်သည်လည်း လူမှုဆက်ဆံရေးနယ်ပယ်တွင် အလွန် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတခု ဖြစ်ပါသည်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment