Tamarind fresh leaves မန်ကျည်းရွက်

မန်ကျည်းရွက်သည် အာဟာရဓာတ် အလွန်ကြွယ်ဝပြီး ကျန်းမာရေးအတွက် များစွာအကျိုးပြုပါသည်။ ၎င်းတွင် ဗီတာမင်-စီ၊ အောက်ဆီဒန့် (Antioxidants)၊ အမျှင်ဓာတ်နှင့် ပိုတက်စီယမ်တို့ ပါဝင်ပါသည်။ ရှေးယခင်ကပင် ရောင်ရမ်းမှုများကို တိုက်ဖျက်ရန်၊ သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို ထိန်းညှိရန်နှင့် အနာကျက်မြန်စေရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြပါသည်။ ထို့ပြင် ဖျားနာမှုကို လျော့ကျစေခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်းကို သက်သာစေခြင်းနှင့် ဘက်တီးရီးယားများကို တိုက်ဖျက်နိုင်သည့် ဂုဏ်သတ္တိကြောင့် ခံတွင်းကျန်းမာရေးကို ကောင်းမွန်စေခြင်း စသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကိုလည်း ရရှိနိုင်ပါသည်။

မန်ကျည်းရွက်၏ ထူးခြားသော ကျန်းမာရေးအကျိုးကျေးဇူးများ

အောက်ဆီဒန့်နှင့် အာဟာရဓာတ် ကြွယ်ဝခြင်း: မန်ကျည်းရွက်သည် ဗီတာမင်-စီ (၁၀၀ ဂရမ်လျှင် ၅၀ မီလီဂရမ်ခန့်) နှင့် ဗီတာမင်-အေ ရရှိနိုင်သည့် အရင်းအမြစ်ကောင်း တခု ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းတို့က ကိုယ်ခံအားစနစ်ကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်များ ပျက်စီးမှုကို တိုက်ဖျက်ပေးပါသည်။

ရောင်ရမ်းမှုကို လျော့ကျစေခြင်းနှင့် အကိုက်အခဲ ပျောက်ကင်းစေခြင်း: တိုင်းရင်းဆေးပညာတွင် မန်ကျည်းရွက်ကို ရောင်ရမ်းမှုများ လျော့ကျစေရန် အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး အဆစ်အမြစ်ရောင်ရောဂါ ဝေဒနာများကို သက်သာစေနိုင်ပါသည်။

သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို ထိန်းညှိပေးခြင်း: သွေးတွင်းအဆီဓာတ်ကို လျော့ကျစေခြင်းနှင့် ဆီးချိုရောဂါကို တိုက်ဖျက်နိုင်ခြင်း စသည့် ဂုဏ်သတ္တိများရှိသဖြင့် ဆီးချိုဝေဒနာရှင်များအတွက် သွေးတွင်းသကြားဓာတ် ထိန်းညှိရာတွင် အထောက်အကူပြုပါသည်။

အစာခြေစနစ် ကျန်းမာရေး: မန်ကျည်းသီးအနှစ်သည် ဝမ်းနှုတ်ဆေးအဖြစ် အာနိသင်ရှိသော်လည်း မန်ကျည်းရွက်ကို ပြုတ်၍သောက်ပါက ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောခြင်းနှင့် ဝမ်းကိုက်ရောဂါများကို ကုသရာတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။

အနာကျက်မြန်စေခြင်း: ပိုးသတ်အာနိသင်ရှိသဖြင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများနှင့် ကူးစက်ပိုးဝင်ခြင်းများကို လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းစေပါသည်။

အသုံးပြုပုံ နည်းလမ်းများ

၁။ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းအဖြစ် သောက်သုံးခြင်း: ဖျားနာခြင်းနှင့် ဝမ်းလျှောခြင်းများအတွက် မန်ကျည်းရွက်ကို ပြုတ်၍ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းသဖွယ် သောက်သုံးနိုင်ပါသည်။

၂။ ဟင်းလျာများတွင် ထည့်သွင်းချက်ပြုတ်ခြင်း: မန်ကျည်းရွက်နုများကို ဟင်းချိုများ၊ အချဉ်ဟင်းများနှင့် တောင်အိန္ဒိယရိုးရာ "ရာသမ်" (Rasam) ဟင်းလျာများတွင် ချဉ်ဖြုံ့ဖြုံ့ အရသာရရှိစေရန် ထည့်သွင်းအသုံးပြုကြပါသည်။

၃။ အနှစ်ပြုလုပ်၍ လိမ်းကျံခြင်း: အရေပြားပြဿနာများနှင့် ဒဏ်ရာများအတွက် မန်ကျည်းရွက်ကို ထောင်း၍ အနှစ်ပြုလုပ်ကာ အနာပေါ်တွင် ကပ်ပေးနိုင်ပါသည်။

သတိပြုရန်အချက်များ

မန်ကျည်းရွက်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် ဘေးကင်းသော်လည်း အလွန်အကျွံ စားသုံးခြင်းကိုမူ ရှောင်ကြဉ်သင့်ပါသည်။ ၎င်းတွင် ဆီးချိုကျစေသည့် အာနိသင် အလွန်ထက်မြက်သဖြင့် ဆီးချိုဆေး သောက်သုံးနေသူများအနေဖြင့် သွေးတွင်းသကြားဓာတ် အလွန်အမင်း ကျဆင်းခြင်း (Hypoglycemia) မဖြစ်စေရန် ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးမှသာ သုံးစွဲသင့်ပါသည်။

(၂)

မြန်မာလူမျိုးများသည် မန်ကျည်းရွက်နုကို ဟင်းလျာအမျိုးမျိုးတွင် ထည့်သွင်းစားသုံးကြပြီး အထူးသဖြင့် အညာဒေသ (အထက်မြန်မာပြည်) တွင် အလွန်ရေပန်းစားပါသည်။ မန်ကျည်းရွက်နု၏ ချဉ်ဖြုံ့ဖြုံ့အရသာသည် ခံတွင်းမြိန်စေရုံသာမက ကျန်းမာရေးအတွက်လည်း အားကိုးရသည့် ဓလေ့စားစရာ တခု ဖြစ်ပါသည်။

၁။ မန်ကျည်းရွက် ချဉ်ရည်ဟင်း

အသုံးအများဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်ပါသည်။ မန်ကျည်းရွက်နုကို -

ငါးခြောက်၊ ပုစွန်ခြောက်: ငါးခြောက် သို့မဟုတ် ပုစွန်ခြောက်ဖြင့် ချက်သည့် ချဉ်ရည်ဟင်းတွင် မန်ကျည်းရွက်နုကို နောက်ဆုံးမှ အုပ်၍ ခတ်လေ့ရှိသည်။

ငါးဖယ်၊ ငါးကြင်း: ငါးအသားဟင်းများတွင် အနံ့အသက်ပျောက်စေရန်နှင့် အချဉ်အရသာရစေရန် ထည့်ချက်ကြသည်။

ဟင်းချို: ကြက်သွန်ဖြူကို ဆီနည်းနည်းဖြင့် သတ်၍ ရေနွေးဆူဆူတွင် မန်ကျည်းရွက်နုနှင့် ငရုတ်သီးစိမ်း ခတ်ရုံဖြင့် သောက်၍ကောင်းသော ဟင်းချို တခွက် ရရှိပါသည်။

၂။ မန်ကျည်းရွက်နု အသုပ်

အညာဒေသတွင် အလွန်နာမည်ကြီးသည့် အသုပ်ဖြစ်ပါသည်။

မန်ကျည်းရွက်နုကို ရေနွေးဖျော (သို့မဟုတ်) အစိမ်းလိုက်ကို -

မြေပဲထောင်း၊ နှမ်း၊ ကြက်သွန်နီ၊ ငရုတ်သီးစိမ်း၊ ဆီချက်တို့ဖြင့် သုပ်စားကြသည်။

အချို့က ငါးခြောက်ဖုတ်ထောင်း သို့မဟုတ် ပုစွန်ခြောက်မှုန့် ထည့်၍လည်း သုပ်ကြပါသည်။

၃။ မန်ကျည်းရွက်နု ဆီပြန်ဟင်း

မန်ကျည်းရွက်ကို သီးသန့်ဆီပြန်ချက်စားသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ငရုတ်သီးမှုန့်တို့ကို ဆီသတ်၍ မန်ကျည်းရွက်နုများကို ထည့်ကာ နွမ်းသွားအောင် ချက်သည်။

ဤဟင်းသည် ထမင်းမြိန်စေရုံသာမက အပူအပုပ်ကင်းစင်စေသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

၄။ တို့စရာအဖြစ် စားသုံးခြင်း

မန်ကျည်းရွက်နုကို အစိမ်းလိုက်ဖြစ်စေ၊ ရေနွေးဖျော၍ဖြစ်စေ ငါးပိရည်ဖျော်၊ ငါးပိချက်တို့နှင့် တွဲဖက်၍ တို့စရာအဖြစ် စားသုံးကြပါသည်။

ကျန်းမာရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် အယူအဆများ

မြန်မာလူမျိုးများသည် မန်ကျည်းရွက်နုကို အောက်ပါအခြေအနေများတွင် ဆေးဖက်ဝင်အဖြစ် အလေးထားစားသုံးကြပါသည် -

အပူငုပ်ခြင်း: ကိုယ်တွင်းအပူများ၍ နှုတ်မမြိန်ဖြစ်သောအခါ မန်ကျည်းရွက်ဟင်းချို သောက်ပေးခြင်းဖြင့် အပူငုပ်ခြင်းကို သက်သာစေသည်ဟု ယူဆကြသည်။

ဝမ်းမှန်စေခြင်း: အစာခြေစနစ်ကို အားပေးပြီး ဝမ်းမှန်စေရန်အတွက် စားသုံးကြသည်။

ဖျားနာပြီးစ: အဖျားပျောက်ပြီးစ ခံတွင်းပျက်နေချိန်တွင် မန်ကျည်းရွက်နု အသုပ် သို့မဟုတ် ဟင်းချိုဖြင့် ထမင်းစားနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးလေ့ရှိသည်။

အညာဒေသမှာ မန်ကျည်းရွက်နုကို ပဲဟင်း (ပဲကြီးဟင်း) နဲ့ ရောသုပ်လေ့လည်း ရှိပါတယ်။

မှန်ပါသည်၊ အညာဒေသ (အထက်မြန်မာပြည်) ၏ ရိုးရာစားသောက်မှုပုံစံတွင် မန်ကျည်းရွက်နု နှင့် ပဲကြီးဟင်း (သို့မဟုတ် ပဲကြီးပြုတ်) ရောသုပ်သည့်နည်းမှာ အလွန်စွဲမက်စရာကောင်းသော အရသာ တခု ဖြစ်ပါသည်။

ဤသုပ်နည်းသည် အညာသူ အညာသားတို့၏ အကြိုက်ဆုံးသော ဟင်းလျာများထဲတွင် ပါဝင်ပြီး အောက်ပါအတိုင်း ထူးခြားချက်များ ရှိပါသည်။

မန်ကျည်းရွက်နုနှင့် ပဲကြီးဟင်း ရောသုပ်နည်း

၁။ အချဉ်နှင့် အဆိမ့် ပေါင်းစပ်မှု:

မန်ကျည်းရွက်နု၏ ချဉ်ဖြုံ့ဖြုံ့အရသာနှင့် ပဲကြီး၏ ဆိမ့်အိနေသော အရသာတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ အလွန်လိုက်ဖက်ပါသည်။ ပဲကြီးဟင်းကို ခပ်ပျစ်ပျစ်လေးချက်၍ မန်ကျည်းရွက်နုနှင့် ရောသုပ်ခြင်းဖြစ်စေ၊ ပဲကြီးပြုတ်ကို အလုံးလိုက်ထည့်သုပ်ခြင်းဖြစ်စေ နှစ်သက်သလို စားသုံးကြပါသည်။

၂။ အသုံးပြုသည့် အမယ်များ:

ပဲကြီး: အခွံနွှာပြီးသား ပဲကြီး (သို့မဟုတ်) ပဲကြီးပြုတ်။

မန်ကျည်းရွက်နု: အညှာခြွေပြီးသား လတ်ဆတ်သော အရွက်နုများ။

အထောက်အကူပြုပစ္စည်း: ကြက်သွန်နီပါးပါးလှီး၊ ငရုတ်သီးစိမ်း၊ မြေပဲထောင်း၊ နှမ်းဆီချက် (သို့မဟုတ်) မြေပဲဆီသန့်သန့်။ အချို့က ငါးခြောက်ဖုတ်ထောင်းလေးပါ ထည့်၍ သုပ်လေ့ရှိပါသည်။

၃။ ခံတွင်းမြိန်စေသော ဟင်းလျာ:

ဤအသုပ်သည် အညာနွေ၏ ပူပြင်းသော ရာသီဥတုတွင် ထမင်းစား၍မကောင်းသူများ၊ နှုတ်မမြိန်သူများအတွက် အထူးသင့်လျော်ပါသည်။ ပဲကြီး၏ အဆိမ့်က ဗိုက်ဝစေပြီး မန်ကျည်းရွက်၏ အချဉ်က အစာကြေညက်စေသည်ဟု ယူဆကြပါသည်။

အညာဒေသတွင် မန်ကျည်းပင်ကြီးများ ပေါများသဖြင့် "မန်ကျည်းရွက်" သည် ၎င်းတို့အတွက် အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အာဟာရအရှိဆုံး ဟင်းလျာတခု ဖြစ်နေပါသည်။

မန်ကျည်းရွက်နှင့် ပဲ: အညာသားတို့သည် ပဲအမျိုးမျိုးကို စိုက်ပျိုးကြသဖြင့် ပဲနှင့် မန်ကျည်းရွက်ကို တွဲဖက်စားသုံးသည့် ဓလေ့မှာ ရှေးကတည်းကပင် ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ကျန်းမာရေးအမြင်: ပဲကြီးသည် လေထိုးလေအောင့် ဖြစ်စေတတ်သည်ဟု အယူရှိသော်လည်း မန်ကျည်းရွက်ကဲ့သို့သော အချဉ်ဓာတ်ဖြင့် တွဲဖက်စားသုံးခြင်းဖြင့် လေဓာတ်ကို ထိန်းညှိပေးသည်ဟုလည်း အညာလူကြီးများက ဆိုကြပါသည်။

ပုံအတွက် ကျေးဇူး။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ