ရှေးကရေးထားတဲ့ စာတွေ ကဗျာတွေမှာ အလွယ်မသိနိုင်တဲ့စာလုံးတွေ ပါလေ့ရှိတယ်။ ကျောင်းသုံးစာအုပ်ထဲ သုံးရင် ကဗျာအောက်မှာ ခက်ဆစ်အဓိပ္ပါယ်ဆိုပြီး ရှင်းလင်းချက် ထည့်ပေးရတယ်။
ပန်းလောင်ကြောက ပိန်းကောရှင် (ဝန်ကြီး ပဒေသရာဇာ)
ခက်ဆစ်
သိုး = အဝတ်အထည်ဖြင့်ပြုလုပ်သော-အနားလေးဘက်ခေါက်၍ထားသော ပေါင်းရစ်ဦးထုပ်တမျိုးဖြစ်သည်။
လမိုင်း = လယ်စောင့်နတ်။ ။ ထမင်းခူးသော်၊ တဆုပ်နေ့တိုင်း၊ လမိုင်းရှိပူဇော် = လယ်စောင့်နတ်ကို ထမင်းခူးတိုင်း တဆုပ်-တဆုပ်တင်သည် ဆိုလိုသည်။
ဟန်တခါပြင် ရွှေစင်ဆယ်တင်း - ပပငယ်လေဝင်းဝင်း-ချီ ပတ်ပျိုး (သိန်းတန်တဲ့မေ ပတ်ပျိုး)
ခက်ဆစ်
စံလွတ်ကျွန်း = စံဘက်ပြိုင်ဘက်မရှိဟု ဆိုလိုသည်။ လွတ်ကျွန်းမှာ တုကျွန်းကဲ့သို့ အတုမဲ့ အတုမရှိဟု ဆိုလိုသည်။
အလွတ်ကျက်မှတ်စေခြင်းကတော့ သင်ပြတဲ့မြန်မာစာဆရာဆရာမတွေအပေါ်မူတည်ပါမယ်။ ကဗျာကိုသာ တလုံးမလွဲ သိရမှာဖြစ်ပေမဲ့ ရိုးရိုးဝါကျနဲ့ရေးတဲ့ ရှင်းလျင်းချက်ကတော့ အဓိပ္ပါယ်မလွဲဘို့သာ အရေးကြီးပါတယ်။ တိုတိုလေးတွေဆိုရင်တော့ အလွတ်ရနေတာ ကောင်းပါမယ်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

Comments
Post a Comment