သရက်နှင့် အိုး၊ ကြွက်နှင့် မိုးသို့

(၁)

မေတ္တာစာ ဧကပိုဒ်ရတု 

(အတွင်းတခြား၊ ပြင်မှာထား၍)

ဤသို့စုံစီ

တောင်ကိုသီသို့၊         ဤတွင်ရွေ့ကား

ချောမြေ့သာယာ၊      ဒေသနာဖြင့်

ဂါထာ အနက်၊           အစုံဖက်လျက်

ကျမ်းထွက် အညီ၊      လင်္ကာစီသား

ပန်းချီ ရေးကွက်၊       ဆေး မစက်သို့

ပဒက္ခရ၊                    ဝဏ္ဏ မတြာ

ဂါထာ ဆန်းဂိုဏ်း၊      ကရိုဏ်း ပယတ္တ

အနွယနှင့်၊                 ဝဏ္ဏ ပရိစ္ဆေဒံ

ဂမ္မံ ရုဒ္ဓ၊                     ပသာဒဟု

ဒေါသ လွတ်မှု၊          ပြစ်ကို ရှု၍

အဏုမြူသွင်း၊            မြင်းမိုရ်တွင်းသို့

သတင်း ဝှန်ချောက်၊   တောင်ကို ဖောက်သည်

စိန်ကျောက် ပမာ၊      သီလဝါလျှင်

ရတနာမွေ့လျော်၊ 

ဓာတ်တော်စုပုံ၊          ထူပါရုံဝယ်

စည်းခုံ လုံးညီ၊           မဟေသီ၌

စေတီယင်္ဂဝတ်၊          နိစ္စဘတ်လျှင်

မပြတ် တံမြက်၊         ရှိဝတ်တက်၍

မပျက်စေရ၊              မျိုးသိဿအား

သင်ကြား ကျမ်းဂန်၊   ဓိပ္ပာယ်ပြန်မူ

ဂန္ဓဓူရ၊                      ရောက်သမျှနှင့်

သမထ ဝိပဿနာ၊       စီးဖြန်းပါ၏

နောင်လာတို့အား၊       တပည့်သားကို

မှတ်သားစေခြင်း၊        ဂုဏ်ကိုဖြင်း၍

စိုးစဉ်း ကျမ်းဂန်၊         တတ်သောဟန်ကား

မာန်လည်း တင်းတင်း၊ စိတ်ဟင်းလင်းနှင့်

အတွင်း တခြား၊          ပြင်မှာထား၍

ပြင်တရားကို၊              ထိန်ဝှက်သိုမူ

တိုးလျို ပက်ပါ၊          မြစ်လဟာသို့

ပညာကျယ်လျက်၊      အဝင်နက်သည်

ဝင်လေးချက်မှာ၊         ထွက်ထွက်ပါ၏

ငါသာ ငါထက်၊           မာန် မတက်နှင့်

အထက် နေမင်း၊         လေးကျွန်းချင်းလည်း

အလင်း တိမ်တိုက်၊     တကျွန်းမိုက်၏

နှိုင်းလိုက်သည်သာ၊     ဤအရာကို

ပညာရှိက၊                  သတိရလိမ့်

လကို နှုန်းထွေ၊            နေကို နှုန်းသင့်

မြေနှင့်ပမာ၊                ကျင့်အပ်ရာ၏

မြတ်စွာဟောနည်း၊     လိပ်ကမ္ပည်းကို

သိလည်း သိလျက်၊     သိခေါက်ရက်လျှင်

သရက်နှင့် အိုး၊           ကြွက်နှင့် မိုးသို့

အရိုးစင်စစ်၊               အကာပစ်လျက်

အနှစ်ကိုသာ၊              ယူအပ်ရာ၏

ပမာ သွေးသီ၊             ထုံးရိုးမှီမူ

ဂမ္ဘီထဲနက်၊                 လွန် ခဲခက်စွ

ရွှေဖြတ်စသို့၊ 

ဓမ္မထိန်းအုပ်၊              ပေယျချုပ်လျက်

သရုပ်ကျယ်ဝင်း၊         ဒလဟင်းလျှင်

ဖြောင့်စင်းခါခါ၊           တက်စိမ့်ငှာဟု

မဟာသီလဝံသ

ဉာဏ နက်စံ၊              အဖြည့်ခံ၏

ပိုဒ်စံ ဝံ့လည်း၊             သမိုင်းတည်းသည်

ကမ္ပည်း ရွှေစာ            မော်ကွန်းတည်း။   ။ (ရှင်မဟာသီလဝံသ)

#ရှေးစာကဗျာများ ကျေးဇူး။

(၁)

သရက်နှင့် အိုး၊ ကြွက်နှင့် မိုးသို့

AI Overview

"မိုးနှင့်သရက်၊ အိုးနှင့်ကြွက်" ဆိုသည်မှာ မြန်မာစာပေတွင် အင်းဝခေတ်စာဆို အသျှင်မဟာရဋ္ဌသာရ (မဃဒေဝလင်္ကာတွင် မန်လည်ဆရာတော်) အသုံးပြုခဲ့သည့် ပုဂ္ဂလပညတ်ပါဠိတော်မှလာသော ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်ရခက်သည့် လူလေးမျိုးသဘောကို တင်စားထားသည့် ဥပမာစကားဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အပြောနှင့်အလုပ်၊ ခွင်နှင့်အမှန်မညီနိုင်သော သဘောသဘာဝများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ 

ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်များ

မိုးနှင့်သရက် (မိုးလေးမျိုး): ချုန်းလျက်မရွာ၊ ရွာလျက်မချုန်း၊ မချုန်းမရွာ၊ ချုန်းရွာ ရွာသား ဟူ၍ မိုးလေးမျိုးကဲ့သို့ လူတို့၏ ဟန်ရေးပြခြင်းနှင့် တကယ်လုပ်ဆောင်ခြင်း ကွဲပြားမှုကို ဆိုလိုသည်။ (ဥပမာ- ပြောသလောက်မလုပ်၊ လုပ်သလောက်မပြော)

အိုးနှင့်ကြွက် (အိုးလေးမျိုး): မပြည့်ဘဲပိတ်၊ ပြည့်မပိတ်၊ မပိတ်မပြည့်၊ ပိတ်ပြည့်ပြည့် ဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သရက် (သရက်သီး): စိမ်းရောင်နှင့်မှည့်၊ မှည့်ရောင်နှင့်စိမ်း၊ စိမ်းရောင်စိမ်း၊ မှည့်ရောင်မှည့် ဟူ၍ အရောင်နှင့် အရသာ ကွဲလွဲတတ်သလို၊ အပြင်ပန်းကြည့်ရုံဖြင့် အတွင်းသဘောမသိနိုင်သော လူကို တင်စားသည်။

ကြွက် (ကြွက်လေးမျိုး): တွင်းတူးမအောင်း၊ တွင်းအောင်းမတူး၊ မတူးမအောင်း၊ တူးအောင်းအောင်း စသည်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ချက်ချင်းမတူသော သဘောကို တင်စားသည်။ 

ခြုံငုံ၍ဆိုရသော် ဤစကားပုံသည် ပညာရှိကိုရှာဖွေရာတွင်လည်းကောင်း၊ လူတို့၏ စိတ်နေသဘောထားကို ဆင်ခြင်ရာတွင်လည်းကောင်း နားလည်ရန်ခက်ခဲသော အခြေအနေများကို တင်စားသည့် ရှေးဟောင်းစကားပုံဖြစ်သည်။

(၃)

Gemini

၁။ မိုးလေးမျိုး (မိုးနှင့်တူသော လူ)

ချုန်းရုံချုန်းပြီး မရွာသောမိုး: စကားကြီး စကားကျယ် ပြောသော်လည်း လက်တွေ့ ဘာမှမလုပ်သောလူ။

ရွာရုံရွာပြီး မချုန်းသောမိုး: စကားမပြောဘဲ လက်တွေ့ အလုပ်ကိုသာ တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် လုပ်သောလူ။

မချုန်းလည်းမချုန်း မရွာလည်းမရွာသောမိုး: စကားလည်းမပြော အလုပ်လည်းမလုပ်သောလူ။

ချုန်းလည်းချုန်း ရွာလည်းရွာသောမိုး: စကားပြောသည့်အတိုင်း လက်တွေ့လည်း အကောင်အထည်ဖော်သောလူ။

၂။ သရက်လေးမျိုး (သရက်သီးနှင့်တူသော လူ)

အပြင်ပန်း လက္ခဏာ (အရောင်) နှင့် အတွင်းသဘော (အရသာ) ကို နှိုင်းယှဉ်ထားတာပါ။

အပြင်ကစိမ်း အတွင်းကမှည့်: အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း စိတ်ထားနူးညံ့သောလူ။

အပြင်ကမှည့် အတွင်းကစိမ်း: အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် ယဉ်ကျေးသော်လည်း စိတ်ထားမကောင်းသောလူ။

အပြင်ကလည်းစိမ်း အတွင်းကလည်းစိမ်း: အပြင်ရော အတွင်းပါ မကောင်းသောလူ။

အပြင်ကလည်းမှည့် အတွင်းကလည်းမှည့်: အပြင်ရော အတွင်းပါ စိတ်ထားမွန်မြတ်သောလူ။

၃။ အိုးလေးမျိုး (အိုးနှင့်တူသော လူ)

အိုးထဲက ရေနှင့် အိုးအဖုံး ပိတ်/မပိတ်ကို နှိုင်းယှဉ်ထားတာပါ။

အိုးထဲမှာ ရေမရှိသော်လည်း အဖုံးပိတ်ထားသောအိုး: ပညာမရှိသော်လည်း ပညာရှိသယောင် ဟန်ဆောင်သောလူ။

အိုးထဲမှာ ရေရှိသော်လည်း အဖုံးမပိတ်ထားသောအိုး: ပညာရှိသော်လည်း ဟိတ်ဟန်မရှိ၊ ဖော်ဖော်ရွေရွေ နေတတ်သောလူ။

ရေလည်းမရှိ အဖုံးလည်းမပိတ်သောအိုး: ပညာလည်းမရှိ သဘာဝအတိုင်း နေသောလူ။

ရေလည်းရှိ အဖုံးလည်းပိတ်သောအိုး: ပညာလည်းရှိ ပညာရှိပီပီ လုံခြုံစွာနေတတ်သောလူ။

၄။ ကြွက်လေးမျိုး (ကြွက်နှင့်တူသော လူ)

တွင်းတူးခြင်းနှင့် အောင်းခြင်းကို နှိုင်းယှဉ်ထားတာပါ။

တွင်းသာတူးပြီး မအောင်းသောကြွက်: အလုပ်တွေသာ အစီအစဉ်ချပြီး လက်တွေ့ အကျိုးမခံစားရသောလူ။

တွင်းမတူးဘဲ သူတပါးတွင်းမှာ ခိုအောင်းသောကြွက်: ကိုယ်တိုင်မလုပ်ဘဲ သူတပါးလုပ်ထားတာကို အခွင့်ကောင်းယူသောလူ။

တွင်းလည်းမတူး မအောင်းလည်းမအောင်းသောကြွက်: ဘာမှမလုပ်သောလူ။

တွင်းလည်းတူး တွင်းမှာလည်းအောင်းသောကြွက်: ကိုယ်တိုင်ကြိုးစားပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း အကျိုးခံစားရသောလူ။

မှတ်ချက်: AI Overview ထဲမှာပါတဲ့ "အသျှင်မဟာရဋ္ဌသာရသည် မဃဒေဝလင်္ကာတွင် မန်လည်ဆရာတော်ဖြစ်သည်" ဆိုတဲ့ အချက်ကတော့ အချက်အလက်အမှား ဖြစ်နေပါတယ်။

အသျှင်မဟာရဋ္ဌသာရ က အင်းဝခေတ် စာဆိုဖြစ်ပြီး၊

မန်လည်ဆရာတော် (မဃဒေဝလင်္ကာသစ် ရေးသူ) က ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းနဲ့ ကိုလိုနီခေတ်ဦး စာဆိုဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့နှစ်ဦးဟာ ခေတ်ကာလအားဖြင့် နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ ကျော် ကွာခြားပါတယ်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ