မြန်မာစာ အမြုတေ

လှသမိန်

အုပ်ရေ ၃၀၀၀

၁၆-၂-၆၇

အဘိုးနှုန်း ၃-ကျပ်

ပုံနှိပ်သူ – ဒေါ်မေဦး (မြ-၀၅၅၆)

သူဇာပုံနှိပ်တိုက်

၁၄၁၊ ၃၁-လမ်း၊ ရန်ကုန်မြို့။

ထုတ်ဝေသူ – ဒေါ်ခင်ခင် (မြ-၀၄၃၈)

ပညာအလင်းပြစာအုပ်တိုက်

နတ်တလင်းမြို့။

ဖြန့်ချိဌာန – ပညာအလင်းပြစာအုပ်ဆိုင်

၁၃၀-ဗိုလ်ချုပ်လမ်း၊ ရန်ကုန်မြို့။

၁။ အဓိပ္ပာယ်လျော့စေသောပစ္စည်း စကားလုံးများ (image_1633e4.jpg)

၂။ အဓိပ္ပာယ်လျော့စေသောပစ္စည်း စကားလုံးများ

မြန်မာကြိယာစကားလုံးများတွင် အဘိပ္ပာယ်ကို လျော့လျော့စေရန် စကားပိုပစ္စည်းစကားများဆက်၍သုံးလေ့ ရှိလေသည်။ ထိုသို့သောစကားလုံးကို နှစ်လုံးပွား၍ နောက်မှဆက်တွဲသုံးလေ့ ရှိ၍ စကားလုံးတခုအတွက် သီးခြားပစ္စည်းစကားတမျိုး၊ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုး၊ သုံးမျိုးစီ သီးသန့်တွဲစပ်သုံးနှုန်းလေ့ ရှိလေသည်။ စကားလုံးအားလုံးအတွက် ပစ္စည်းစကားတမျိုးတည်းကို မသုံးစွဲနိုင်ကြပေ။ သုံးစွဲလေ့ ရှိသော စကားလုံးအချို့မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

ညို — စို့စို့၊

ယောင် — ယောင်းယောင်း၊

စောင်း — စောင်းစောင်း၊

အဲ — အဲအဲ၊

ပြုံး — ပြုံးပြုံး၊

ခါး — သက်သက်၊

စိမ်း — မြမြ၊

စို — ရွဲရွဲ၊ ရွှဲရွှဲ၊

ဆိမ့် — အိမ့်အိမ့်၊

ဖန် — တုတ်တုတ်၊

နီ — ပန်းပန်း၊ ဖျော့ဖျော့၊

ဝါ — ဖျော့ဖျော့၊

ပြာ — လဲ့လဲ့၊

ညို — မှိုင်းမှိုင်း၊

လန်း — လွင်လွင်၊

နက် — မှောင်မှောင်၊

အေး — မျက်မျက်၊ မြမြ၊

သင်း — ပျံ့ပျံ့၊

ယဉ် — စစ၊

မည်း — ရှမ်းရှမ်း၊

စပ် — ထိန်းထိန်း၊

မြိန် — ပျပျ။

အဓိပ္ပာယ်ကို လျော့လျော့စေ ရာတွင် (တ)နှစ်လုံး သို့မဟုတ် ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့်လည်း ဆိုင်ရာပစ္စည်းစကား ရှာဖွေရသည့်အခါ အလွယ်တကူ သုံးနှုန်းနိုင်လေသည်။ အထောက်အထားအချို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်လေသည်။

နီ — တိတိ၊

ပြာ — တာတာ၊

ချို — တိုတို၊

အေး — တေးတေး၊

လှ — တတ၊

စို — တိုတို၊

ယဉ် — တဉ်တဉ်၊

ဖြူ — တူတူ။

၂။ အဓိပ္ပာယ်တိုးစေသောပစ္စည်း စကားလုံးများ 

၃။ အဓိပ္ပာယ်တိုးစေသောပစ္စည်း စကားလုံးများ

တခါတရံတွင် စကားလုံးဆက်ခြင်းဖြင့် အဘိပ္ပာယ်သည် လျော့လျော့မသွားဘဲ ပိုလွန်စေသည့် ပစ္စည်းစကားလုံး များလည်း ရှိလေသည်။ ထိုစကားလုံးအချို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်လေသည်။

နီ — တုတ်တုတ်၊ ရဲရဲ၊ တာတာ၊

ပြာ — မှိုင်းမှိုင်း၊

နက် — ကျွတ်ကျွတ်၊

ဖြူ — ဆွတ်ဆွတ်၊ ဖွေးဖွေး၊

ညို — မှောင်မှောင်၊

ချဉ် — စုတ်စုတ်၊

ခါး — ရဲရဲ၊

ခါး — တောက်တောက်၊

ဖန် — စုစု၊

ဝါ — ထိန်ထိန်၊

ပူ — ယားယား၊

အေး — ဟောင်းဟောင်း၊

အေး — စက်စက်၊

မည်း — ဝင်းဝင်း၊

နှေး — တုံတုံ၊

စို — စိုစို၊

အိ — မင်းမင်း၊

ဟိ — လျလျ၊

တုန် — ချိချိ၊ ခွဲခွဲ၊

ကြည် — တည်တည်၊

ပြုံး — တီးတီး၊

စိမ်း — တိမ်းတိမ်း၊

မှုန် — တုန်တုန်၊

လတ် — တက်တက်၊

ယော် — တော်တော်၊

ပါး — တားတား။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ