ဝေဿန္တရာဇာတ်တော်ကြီးဝတ္ထု

ဖုဿတီမိဖုရားဆုတောင်းခန်း၊  

သိကြားမင်းစကားကိုကြားလျှင်၊ ဖုဿတီမိဖုရားသည်။ ငါကား ယခုသေအံ့သည် မချွတ်ရာဟု သိပြီး၍၊ နတ်ပြည်မှ စုတေသော်၊ အဘယ်မှာ ဖြစ်ရလျှင် ကောင်းအံ့နည်းဟု ကြည့်လတ်ပြီးမှ၊ သိဝိရာဇ် မင်းကြီး၏ နန်းတော်ကို မြင်လေ၏။ ထိုသို့ မြင်လေပြီးနောက်မှ ဆယ်ပါးသောဆုကို ဤသို့တောင်း၏။

နတ်တကာတို့ကို အစိုးရတော်မူသော မင်းကြီး။ အရှင်မင်းကြီးသည်၊ အကျွန်ုပ်အား အကယ်၍ ဆုဆယ်ပါးကို ပေးတုံအံ့။

ဆုဆယ်ပါးကား။

( ၁ ) အကျွန်ုပ်သည် ဤကိုယ်၏ အဖြစ်မှ စုတေလျှင်၊ သိဝိရာဇ်မင်းကြီး၏ နန်းတော်ကို အစိုးရသော မိဖုရားဖြစ်လို၏။

( ၂ ) တင့်တယ်ပြည့်စုံသော သမင်မငယ်၏ မျက်စိနှင့်တူသော ညိုသော မျက်စိ ရှိသည်လည်း ဖြစ်လို၏။

( ၃ ) ညိုသောမျက်မှောင်တံရှိသည်လည်းဖြစ်လို၏။

( ၄ ) အမည်အားဖြင့် ဖုဿတီ ဒေဝီ ဟူသော အမည်ပင်ရှိလို၏။

( ၅ ) တန်ဆာ ဆင်အပ်သောဦးခေါင်းကို၎င်း၊ မျက်စိအစုံကို၎င်း၊ နှလုံးသည်းပွတ်ကို၎င်း၊ ထီးဖြူကို၎င်း၊ သားဆိုးကို၎င်း၊ အလိုရှိသော ယာစကာတို့သည် တောင်းခံလာသည်ရှိသော်၊ ထိုယာစကာတို့ အလိုရှိတိုင်း ပေးလှူစွန့်ကြဲတတ်သည်ဖြစ်၍၊ ဝန်တို ပိတ်ပင် စဉ်းလဲခြင်း မရှိ၊ မင်းတပါးတို့ ပူဇော် တတ်သော ကျော်စောခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသော သားကောင်းရတနာကိုလည်းရလို၏။

( ၆ ) ကိုယ်ဝန်ဆောင်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်၏ ဝမ်းသည်။ မယမ်းမရမ်းလှုံ့ပုံ့ မထင်၊ လေးအတတ်၌ ကျွမ်းကျင် လိမ္မာသော လေးသမားသည်။ ကောင်းစွာ သင်အပ်သော လေးပျဉ်း ကဲ့သို့ ညီညွတ်စွာ ပြကတေ အတိုင်း ရှိစေလို၏။

( ၇ ) သားများစွာပင် ဖွားမြင်သော်လည်း၊အကျွန်ုပ်၏ သားမြတ် အစုံသည်၊ မတွဲမကျ၊ အရွယ်ရောက်ဦးစအတိုင်း တည်စေသတည်း။

( ၈ ) အရွယ်လွန်သည် တိုင်အောင်လည်း၊ ဆံပင်မဖြူ၊ ငယ်မူ၊ ငယ်သွေးအတိုင်းတည်စေသတည်း။

( ၉ ) အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်အဆင်းသည်လည်း၊ ချေးညှိမတင်၊ စင်ကြယ်သော ကိုယ်ရှိသည်လည်း ဖြစ်လို၏။

(၁၀) မင်းပြစ်၊ မင်းမျက် သင့်၍၊ သေခြင်း အနီးသို့ရောက်ပြီးသောသူကိုလည်း၊ အကျွန်ုပ်၏ အစွမ်းဖြင့် နှုတ်ယူကယ်ဆယ်နိုင်လို၏။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ