ခရိုး = ခြံစည်းရိုး။
ဆူးခရိုး
"မြေကြောဖြိုးဖြိုး၊ လမ်းခရိုးကို" ဆိုသော စကားစုသည် မြန်မာ့ရိုးရာ ဂါထာ (သို့မဟုတ်) ရှေးဟောင်း စကားထာများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော အသုံးအနှုန်း ဖြစ်သည်။
ခရိုး (အဓိပ္ပာယ်): မြင်းခြံဒေသသုံး ဗန်းစကား သို့မဟုတ် ဒေသန္တရစကားအရ "ခြံစည်းရိုး" ကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။မြေပြင်ကို ခိုင်ခံ့ကျစ်လစ်စေပြီး လမ်း၏ဘေးပတ်လည် သို့မဟုတ် ခြံစည်းရိုးကို ရည်ညွှန်း၍ သုံးနှုန်းလေ့ရှိသော အလင်္ကာ သို့မဟုတ် ဂါထာစာသားတခု ဖြစ်ပါသည်။
မူလ မြန်မာ့ကျေးလက်သုံး အခေါ်အဝေါ်အရ "ခရိုး" ဆိုသည်မှာ လယ်ကွက်များ သို့မဟုတ် ခြံမြေများ၏ အစွန်အဖျား၊ စည်းရိုးအနား သတ်မှတ်ချက် သို့မဟုတ် လယ်ကန်သင်းရိုး ဘေးကပ်လျက် တလျှောက်ကို ဆိုလိုသည်။
လယ်ခရိုး / ခြံခရိုး: လယ်ကန်သင်း သို့မဟုတ် ခြံစည်းရိုး၏ အစွန်အနားတလျှောက်။
ခရိုးလျှောက်သည်: လယ်ကန်သင်း သို့မဟုတ် ခြံစည်းရိုး ဘေးတလျှောက်အတိုင်း လမ်းလျှောက်သွားသည်။
ဤမူလအဓိပ္ပာယ်မှတဆင့် စာပေနှင့် စကားပြောတွင် တင်စားပြီး တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် သုံးစွဲလာကြသည်။ လယ်ကန်သင်းရိုး (ခရိုး) ဟူသည်မှာ လယ်သမားများ ခေတ်အဆက်ဆက် နင်းလျှောက်လာခဲ့သဖြင့် ပေါ်ပေါက်နေသည့် အစဉ်အလာ လမ်းကြောင်းဟောင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အစဉ်အလာမပျက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဟောင်းများ၊ ထုံးစံများကို "ခရိုး" ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ခရိုးကျ: ရှေးထုံးစံအတိုင်း၊ စည်းစနစ်ဟောင်းအတိုင်း ကွက်တိဖြစ်ခြင်း။
ဥပမာ: "သူ့ရဲ့ ကဗျာအရေးအသားက ရှေးခရိုးကျလှတယ်" (ရှေးဆရာကြီးများ၏ စည်းစနစ်၊ အစဉ်အလာအတိုင်း ကွက်တိကျသည်)။
ခရိုးလမ်း: အစဉ်အလာ လမ်းဟောင်း၊ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် လမ်းကြောင်း။
ခရိုးမပြတ်: ရှေးအစဉ်အလာ ဓလေ့ထုံးစံများ မပြတ်တောက်ဘဲ ဆက်လက် ရှိနေခြင်း။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment