မြန်မာအဘိဓာန် အကျဉ်းချုပ်မှာတော့ လူပိန်း လို့ရေးထားတာတွေ့ရပါတယ်။
စကားသံအရလည်း လူပိန်း လို့ပြောဆိုလေ့ရှိကြတယ်။
လူပိန်း – န / လူဗိန်း / အတွေ့အကြုံ၊ အသိအမြင်၊ နည်းပါးသူ။
ထို့ကြောင့် စကားသံထွက်ရာ၌လည်း "လူဗိန်း" ဟု ပစောက်သံကို အခြေခံ၍ အသံပြောင်းပြောဆိုကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
"လုပ်လုပ် လူပြိန်းကြိုက်လုပ်ကွယ်၊ လူပြိန်းများတယ်"
ဟူ၍ ပရစ် (ပြ) ဖြင့် ရေးသားထားသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ဤသို့ ရေးသားကြခြင်းမှာ အရပ်သုံးစကား၌ ထုံထိုင်းခြင်း၊ ဉာဏ်နည်းခြင်းကို ပြဆိုသည့် „ပြိန်း“ (ဥပမာ - ပြိန်းလှချည်လား) ဟူသော ကြိယာဝိသေသနအသုံးနှင့် ရောထွေးကာ အဓိပ္ပာယ်ချင်း ဆင်တူသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ကာတွန်းနှင့် မဂ္ဂဇင်းပုံနှိပ်မူအချို့တွင် „လူပြိန်း“ ဟု အလွယ်တကူ ရေးသားလေ့ ရှိကြခြင်း ဖြစ်ပုံရပါတယ်။
အဘိဓာန်စာမျက်နှာအရ "လူပိန်း" အပြင် အခြားသော စကားလုံးများ၏ ရေးထုံးများမှာလည်း မှတ်သားဖွယ် ကောင်းလှပါသည် -
လူပို – သတ်မှတ်ဦးရေထက် ပိုသောသူ သို့မဟုတ် တာဝန်မရှိဘဲ အလွတ်လူ။
လူပေါင်းဆုံ – လူအများနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ပြေလည်သောသူ။
လူပုံ – ပရိသတ်အများရှေ့ မှောက်ခုံ သို့မဟုတ် သွင်ပြင်လက္ခဏာ။
ဥပမာ
ဖေ့စ်ဘွတ်တွင် လူပိန်းတွေကို မကြာခဏ ဘလော့ရပါသည်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment