တရုတ်ကြွေထည် (China ware / Porcelain)

(၁)

"China ware" ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် ကြွေထည်ပစ္စည်းများကို တရုတ်နိုင်ငံတွင် စတင်တီထွင်ခဲ့ပြီး အဆင့်ဆင့် အချောကိုင် မွမ်းမံခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ခရစ်တော်မပေါ်မီ (ဘီစီ ၁၆၀၀ - ၁၀၄၆) ရှန်မင်းဆက် (Shang Dynasty) ကာလကတည်းက ကြွေထည်အကြမ်းထည်များ စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး၊ ဟန်မင်းဆက် (Eastern Han Dynasty) တွင်မူ စစ်မှန်သော ကြွေထည်များအဖြစ် တိုးတက်လာခဲ့ပါသည်။ ထို့နောက် တန်မင်းဆက် (Tang) နှင့် မင်မင်းဆက် (Ming) ကာလများတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကာ ကオリン (Kaolin) မြေစေးကို အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ဖြင့် ဖုတ်လုပ်သည့် နည်းပညာကြောင့် ထင်ရှားလာခဲ့ပါသည်။

ကြွေထည် တီထွင်မှုဆိုင်ရာ အဓိက အချက်အလက်များ -

အမည်ရင်းမြစ် - "China" ဟူသော အသုံးအနှုန်းမှာ ဤကြွေထည်များကို ပထမဆုံး စတင်ထုတ်လုပ်သည့် နိုင်ငံ၏ အမည်ကို အစွဲပြု၍ ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု - တရုတ်ပညာရှင်များသည် ရှေးဦးကာလကတည်းက ကျောက်ထည်ပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသည်အထိ နည်းပညာများကို အဆင့်ဆင့် ပြုပြင်လာခဲ့ရာ ယနေ့ခေတ်တွင် မြင်တွေ့ရသည့် ဖြူဖွေးကြည်လင်သော ကြွေထည်များအထိ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

တင်ပို့ရောင်းချမှု - တရုတ်ကြွေထည်များကို အစ္စလာမ်ကမ္ဘာနှင့် ဥရောပတိုက်များသို့ တင်ပို့ခဲ့ကြပါသည်။ ထိုဒေသများတွင် ကြွေထည်များကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြပြီး အတုယူ ထုတ်လုပ်ရန်လည်း ကြိုးစားခဲ့ကြပါသည်။

အဓိက နည်းပညာ - တရုတ်ကြွေထည်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ ကオリン (Kaolin) ကဲ့သို့သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ဖြင့် ဖုတ်လုပ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤနည်းဖြင့် ခိုင်ခံ့ပြီး လှပနုနယ်သော ကြွေထည်ပစ္စည်းများကို ရရှိလာစေပါသည်။

ဥရောပသား လက်မှုပညာရှင်များသည် ၁၈ ရာစု ရောက်မှသာ ကြွေထည်ဖုတ်လုပ်သည့် နည်းပညာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်အထိ ကြွေထည်များကို တရုတ်နိုင်ငံမှသာ သီးသန့်ထုတ်လုပ်၍ တင်သွင်းနေရသဖြင့် အနောက်နိုင်ငံသားများက ကြွေထည်ကို "China" (တရုတ်ထည်) ဟု အမည်ပေး ခေါ်ဆိုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဟိုအရင်က တိုက်ပန်းကန်လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။

"တိုက်ပန်းကန်" ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း အကြောင်းရင်း

၁။ တရုတ်ပြည်မှ လာသောပစ္စည်း -

မြန်မာစကားတွင် "တရုတ်" ကို ရှေးအခါက "တရုတ်တိုက်" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် တရုတ်ပြည် (တရုတ်တိုက်) မှ တင်သွင်းလာသော အကောင်းစား ကြွေပန်းကန်များကို အစွဲပြု၍ "တိုက်ပန်းကန်" ဟု ခေါ်တွင်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

၂။ တန်ဖိုးကြီးမားမှု -

ထိုခေတ်က ကြွေပန်းကန်များသည် သာမန်မြေပန်းကန်များထက် များစွာ တန်ဖိုးကြီးပြီး ရှားပါးပါသည်။ ထို့ကြောင့် လူကြီးမင်း ပြောခဲ့သည့် "အထိမခံ ရွှေပန်းကန်" ကဲ့သို့ပင် အလွန်တန်ဖိုးထားရသည့် ပစ္စည်းတခု ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ အလှပြရန်အတွက်သာ ထားရှိလေ့ရှိပြီး အထူးဧည့်သည်လာမှသာ ထုတ်သုံးလေ့ ရှိကြပါသည်။

၃။ ခိုင်ခံ့မှုနှင့် အဆင့်အတန်း -

"တိုက်" ဆိုသည့် စကားလုံးသည် ခိုင်ခံ့ခြင်း၊ အဆင့်မြင့်ခြင်း သဘောကိုလည်း ဆောင်ပါသည်။ အနောက်နိုင်ငံသားများက "China" ဟု ခေါ်သကဲ့သို့ မြန်မာတို့ကလည်း မိမိတို့၏ အသုံးအနှုန်းဖြင့် "တိုက်ပန်းကန်" ဟု ဂုဏ်ယူစွာ ခေါ်ဆိုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ကြွေထည်များ ပေါများလာသော်လည်း ရှေးဟောင်း "တိုက်ပန်းကန်" များ၏ အနုပညာနှင့် တန်ဖိုးမှာမူ ယနေ့တိုင် မှေးမှိန်မသွားဘဲ စုဆောင်းသူများအကြား ရေပန်းစားနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။

(၂)

တိုက်ပန်းကန်က တန်ဖိုးကြီးလို့ ကြွေရည်သုတ်သံပန်းကန်တွေကို အများစုက သုံးကြရပါတယ်။

ဘုန်းကြီးဆွမ်းကျွေးနဲ့ ဧည့်သည်လာတဲ့အခါမှာသာ တိုက်ပန်းကန်ထုတ်သုံးခဲ့ကြရပါတယ်။

ဒန်ပန်းကန်တွေလည်း ရှိတယ်။ နောက်တော့ မှောခိုစီးပွါးရေလမ်းကတဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံ ပလပ်စတစ်ထည်တွေဝင်လာတယ်။

၁။ ကြွေရည်သုတ် သံပန်းကန် (Enamelware)

တိုက်ပန်းကန်က တန်ဖိုးကြီးလွန်းသဖြင့် အများစုမှာ "ကြွေရည်သုတ် သံပန်းကန်" များကိုသာ နေ့စဉ်သုံးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြရပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ ခိုင်ခံ့သော်လည်း ကြွေရည်ကွာသွားပါက သံချေးတက်တတ်သည့် အားနည်းချက် ရှိပါသည်။ သို့သော် သာမန်မိသားစုများအတွက်မူ အဆင်ပြေဆုံး အသုံးအဆောင်တခု ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

၂။ ဘုန်းကြီးဆွမ်းကျွေးနှင့် ဧည့်သည်လာမှ ထုတ်သုံးသော တိုက်ပန်းကန်

လူကြီးမင်း ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ပင် တိုက်ပန်းကန် (Porcelain) ဟူသည်မှာ အိမ်ဦးခန်းရှိ မှန်တင်ခုံ သို့မဟုတ် ဘီရိုထဲတွင် အမြတ်တနိုး သိမ်းဆည်းထားရသော ပစ္စည်းဖြစ်ပါသည်။ "ဘုန်းကြီးဆွမ်းကျွေး" ကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ရေးကိစ္စများနှင့် အထူးဧည့်သည်လာသည့် အခါမျိုးမှသာ အလေးအမြတ် ထုတ်သုံးခဲ့ကြရပါသည်။ ၎င်းမှာ အိမ်ရှင်၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုနှင့် အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြသည့် သင်္ကေတတခုလည်း ဖြစ်ပါသည်။

၃။ ဒန်ပန်းကန် (Aluminum plates)

ပေါ့ပါးပြီး သံချေးမတက်သည့် "ဒန်ပန်းကန်" များမှာလည်း ခေတ်တခေတ်တွင် အလွန်ပင် ရေပန်းစားခဲ့ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ခရီးသွားသည့်အခါ သို့မဟုတ် အလှူအတန်းများတွင် အကြမ်းခံသဖြင့် အသုံးများခဲ့ကြပါသည်။

၄။ မှောင်ခိုလမ်းမှ ဝင်လာသော ထိုင်းပလပ်စတစ်ထည်များ

မြန်မာနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့ထားသည့် ကာလများတွင် ထိုင်းနိုင်ငံဘက်မှ "မှောင်ခိုလမ်း" (Border Trade) အဖြစ် ပလပ်စတစ် အသုံးအဆောင်များ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါသည်။ ပေါ့ပါးခြင်း၊ အရောင်အသွေး စုံလင်ခြင်းနှင့် ဈေးနှုန်းချိုသာခြင်းတို့ကြောင့် လူထုအကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပါသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ပန်းကန်နှင့် ကြွေရည်သုတ် ပန်းကန်များခေတ်မှ ပလပ်စတစ်ခေတ်သို့ ကူးပြောင်းသွားသည့် အလှည့်အပြောင်းတခုပင် ဖြစ်ပါသည်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ