ဝိပသနာနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ ဘွဲ့၊ အမည်များ

ဝိပဿနာနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ ဘွဲ့၊ အမည်များ
ကွန်မင့်တခု = အမှန်တရားကိုပြောရင် လူမုံး(လူမုန်း)များပါတယ် ယခင် ၁၉၅၅/၅၆တုံးက ဘုန်းကြီးတွေက တရားဟောပါသည် ထိုအချိန်က ဝိပဿနာဆိုတာမရှိသေးပါ ၁၉၆၀လောက်ကြမှ(ကျမှ) ဝိပဿနာဆိုတာ ဦးဂိုအင်ဂါတို့အဖွဲ့က စတင်လာပါသည် သို့ဗုဒ္ဓသည်မည်သည့်ကျင့်စဉ်ဖြင့် ဘရား(ဘုရား) အဖြစ်သို့ရောက်သည်ကို ဘယ်သူမှမသိပါ။
ပြန်စာ
ဝိပဿနာနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ ဘွဲ့၊ အမည်တွေကို စာရင်းကြမ်းချပါမယ်။
သက်တော် (အသက်) အလိုက် ရှေ့နောက်စဉ်
1. လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး (၁၈၄၆ - ၁၉၂၃)
2. မင်းကွန်းဇေတဝန်ဆရာတော်ကြီး ဦးနာရဒ (၁၈၆၉-၁၉၅၅)
3. မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဦးဝိမလ (၁၈၉၉ - ၁၉၆၂)
4. စွန်းလွန်းဆရာတော်ကြီး ဦးကဝိ (၁၈၇၇ -၁၉၅၂)
5. ဝေဘူဆရာတော် ရှင်ကုမာရ (၁၈၉၆ - ၁၉၇၇)
6. မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး (၁၉၀၄ - ၁၉၈၂)
7. သဲအင်းဂူဆရာတော်ကြီး ဦးအာသဘ (၁၉၁၂ - ၁၉၇၃)
8. ဆရာကြီး ဦးဘခင် (၁၈၉၉ - ၁၉၇၁) = ဦးဂိုအင်ဂါရဲ့ ဆရာ။
9. ဦးဂိုအင်ဂါ (၁၉၂၄ - ၂၀၁၃)
မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဝိပဿနာကို မည်သည့်ဆရာတော်များလက်ထက်မှာ စတင်ပေါ်ပေါက်၊ ထွန်းကားခဲ့ပါသလဲ။
AI
ဝိပဿနာအလုပ်ကို ကနဦး မျိုးစေ့ကို ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းပိုင်း (မင်းတုန်းမင်းနှင့် သီပေါမင်းလက်ထက်) တွင် စတင်တွေ့ရှိရပါသည်။
၁။ လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး (၁၈၄၆ - ၁၉၂၃)
မြန်မာ့ဝိပဿနာလောကတွင် "အလှည့်အပြောင်း အကြီးမားဆုံး" ဖြစ်စေခဲ့သည့် ဆရာတော်ကြီး ဖြစ်သည်။
ရှေးယခင်က ဝိပဿနာတရားဆိုသည်မှာ ရဟန်းသံဃာများနှင့် တောထွက်သူများသာ အားထုတ်နိုင်သည်ဟု ယူဆထားကြရာမှ၊ လယ်တီဆရာတော်ကြီးသည် ပရမတ္ထသံခိပ် ကဲ့သို့သော ကျမ်းစာများ ရေးသားကာ "လူဝတ်ကြောင်များလည်း ဝိပဿနာ အားထုတ်နိုင်ကြောင်း" လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သည်။
အာနာပါနနှင့် လက္ခဏာရေးသုံးပါး ရှုမှတ်နည်းကို အရောအနှောမရှိ စနစ်တကျ လမ်းညွှန်ခဲ့ပြီး လူပုဂ္ဂိုလ်များအကြား ဝိပဿနာ ပျံ့နှံ့မှုကို အရှိန်အဟုန် မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပါသည်။
၂။ မင်းကွန်းဇေတဝန်ဆရာတော်ကြီး (ဦးနာရဒ) (၁၈၆၉-၁၉၅၅)
မြန်မာနိုင်ငံ ဝိပဿနာသမိုင်းတွင် လက်တွေ့ကျကျ စနစ်တကျ အားထုတ်မှုကို ရှေးဦးစွာ ဖော်ထုတ်ခဲ့သည့် ဆရာတော်ကြီး ဖြစ်သည်။ ဆရာတော်ကြီးသည် သီပေါမင်းလက်ထက်တွင် တောထွက်၍ သတိပဋ္ဌာန်တရားကို စွဲစွဲမြဲမြဲ အားထုတ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ကမ္ဘာကျော်လာမည့် "မဟာစည်မူ" (ရူပနာမပရိစ္ဆေဒဉာဏ်ကို အခြေခံသည့် သတိပဋ္ဌာန်လုပ်ငန်းစဉ်) ၏ အစောပိုင်း လမ်းညွှန်ချက်များကို စတင်သတ်မှတ်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်ပါသည်။
၃။ မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး (၁၈၉၉ - ၁၉၆၂)
ပရိယတ်ရော ပဋိပတ်ပါ အလွန်ကျွမ်းကျင်တော်မူသော ဆရာတော်ကြီး ဖြစ်သည်။
ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် စက်ဝိုင်းဒေသနာ ဖြင့် သံသရာလည်ပုံနှင့် ပြတ်ပုံကို လူပြည့်သူပြည့် နားလည်အောင် ရုပ်ပုံခက်ခဲမှုမရှိဘဲ ရှင်းလင်းပြသခဲ့သည်။
"ဉာဏ်အရင် သမထနောက်" ဟူသော မူဖြင့် ခန္ဓာဉာဏ်လှည့်ပြီး ဝိပဿနာရှုမှတ်နည်းကို အခြေချပေးခဲ့ကာ၊ ယနေ့တိုင် မြန်မာနိုင်ငံတဝန်း မိုးကုတ်ရိပ်သာခွဲပေါင်း များစွာဖြင့် ထွန်းကားလျက်ရှိသည်။
၄။ စွန်းလွန်းဆရာတော်ကြီး ဦးကဝိ (၁၈၇၇ -၁၉၅၂)
ဝေဒနာနုပဿနာ (ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို အောင့်အည်းသည်းခံပြီး စိုက်ကြည့်ရှုမှတ်သည့်နည်း) ကို အဓိကထားကာ ထူးခြားပြတ်သားသော အားထုတ်မှုဖြင့် ထွန်းကားစေခဲ့သည်။
၅။ ဝေဘူဆရာတော် ရှင်ကုမာရ (၁၈၉၆ - ၁၉၇၇)
ကျောက်ဆည်မြို့နယ်၊ ဝေဘူတောင်ခြေတွင် သီတင်းသုံးကာ ဝိပဿနာတရားများကို အထူးအားထုတ်ဟောကြားခဲ့သော ထင်ရှားသည့် မြန်မာရဟန်းတော်တပါး ဖြစ်သည်။ ဆဋ္ဌသံဃာယနာတင်ပွဲတွင် ကမ္မဋ္ဌာနစရိယဆရာတော်အဖြစ် ပင့်ဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
၆။ မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး (၁၉၀၄ - ၁၉၈၂)
မင်းကွန်းဇေတဝန်ဆရာတော်ကြီးထံမှ နည်းနာယူ၍ ဝိပဿနာကို စနစ်တကျ ရိပ်သာစနစ်ဖြင့် ထွန်းကားစေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
"အသက်ရှူလျှင် ဝမ်းဗိုက် ဖောင်းခြင်း၊ ပိန်ခြင်း" ကို အခြေခံကာ စိတ်အာရုံကို လက်ရှိပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်တွင် ထားရှိသည့် သတိပဋ္ဌာန်ရှုမှတ်ကွက်ကို ထွန်းကားစေခဲ့သည်။
ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာတင်ပွဲတွင် အမေးအဖြေကဏ္ဍများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ မြန်မာပြည်အနှံ့သာမက သီရိလင်္ကာ၊ ထိုင်းနှင့် အနောက်နိုင်ငံများအထိပါ ဝိပဿနာတရား ကမ္ဘာကျော်သွားအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
အခြားထင်ရှားသော ရိုးရာလုပ်ငန်းစဉ် ခေါင်းဆောင်ဆရာတော်ကြီးများ
၇။ သဲအင်းဂူဆရာတော်ကြီး ဦးဥက္ကဌ (၁၉၁၂ - ၁၉၇၃)
ဆရာတော်ကြီးသည်လည်း ဝိပဿနာ လက်တွေ့အားထုတ်မှုကို ကျေးလက်တောရများမှတဆင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စတင်လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည့် ကနဦး ဆရာတော်ကြီး တပါးဖြစ်ပါသည်။
အချုပ်
ဦးဂိုအင်ဂါက အတော်နောက်ကျပါတယ်။
ကျွန်တော် ဦးဂိုအင်ဂါကို သူ့နေအိမ်ရှိရာ၊ ဘုံဘေမြို့မှာ တကြိမ်တွေ့ဆုံဘူးပါတယ်။
လက်လှမ်းမီသလောက်သာ စုဆောင်းတင်ပြခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒိထက် စနစ်တကျ သုတေသနပြုတာတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။ ကန်တော့။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ