“စပယ်တဲ့​လေးရုံ”

မေးခွန်းတခု = ဆရာရှင့် စပယ်တဲ့​လေးရုံ ကဗျာမှာစပယ်ပင်က​လေးရုံတည်းပါ ဘုရားတဆူပွင့်စရာကျန်​သေးတယ်လို့ ဖွင့်ဆို​နေတာ မှန်ပါသလားရှင့်။ အပွင့်ရယ်ကုန် အငုံကျန်ပါ​သေးတယ်ပါ တငုံမဟုတ်ပါ။ စပယ်ဆိုတာ သီကုံးပန်ရတာမျိုးပါ ​ကျေးဇူးပြု၍ရှင်း​ပေးပါရှင့်

မူကွဲများ

စပယ် - စံပယ်

တငုံ - တစ်ငုံ

တရုံ - တစ်ရုံ

(၁)

သူငယ်တန်းဖတ်စာမှာ စ စပယ်ဖြူ မွှေးကြူကြူ

(၂)

စပယ်ပင် ဦးလတ်

(၃)

စပယ်ဦးစာပေ

(၄)

အရိုင်းစပယ် (အောင်လင်း)

(၅)

စံပယ် (မြန်မာအဘိဓာန် အကျဉ်းချုပ်)

(၆)

သင်ပုန်းကြီး

စပယ် တကုံး

ဘယ်လို သုံးမလဲ

ပြုံး၍ မေးသည်

မယ်အုံက ဆံထုံးမှာ ပန်မည်။

(၇)

စပယ်တဲ့ လေးရုံ

မလေးကွယ် မပန်ထိုက်

ပန်းပြတ်ခိုက် ကြုံ

အပွင့်ရယ် ကုန်

တငုံ ကျန်ပါသေး

ပန်ချင်သူ ညိုနွဲ့နှောင်းရယ်

ခေါင်း ဖြီးခဲ့လေး။ (ဘုရားငါးဆူ ပဟေဠိလေးဆစ်ကဗျာ)

(၈)

မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ (၃)၊ စာမျက်နှာ (၃၄၉) မှာ စပယ်လို့ ရိုက်နှိပ်ထားပါတယ်။ 

(၉)

၁။ စံပယ်တဲ့ လေးရုံ၊ အပွင့်ငယ်စုံ၊ တငုံကျန်ပါသေးတယ်၊ ပန်ချင်သူ ပျို့မောင်ထွေးရယ်၊ ခေါင်းဖြီးခဲ့လေး။

ကဗျာကို ဆွေးနွေးကြရာ ဘုရားငါးဆူပွင့်မှာ တဆူကျန်သေးကြောင်း ဆိုသည့် အဓိပ္ပါယ်ဖြစ်ပါသည်။

အဘယ်ကြောင့် စံပယ်ငါးရုံ-ဟု မဆိုဘဲ လေးရုံဆိုရကြောင်း ဆွေးနွေးကြပါသည်၊ ထိုအချက်ကို ရှင်းလင်းပေးစေလိုပါသည်ဘုရား။

၂။ သံဃာတော်များ ဝတ်ရုံသည့် သင်္ကန်းမှာ ( ၁ ) အနားလေးဘက် ( ၂ ) မျဉ်းနှစ်ပါးသွား လေးချောင်း  ( ၃ ) အခန်း ၅-ခန်းတွင် အကြီးတကန့်၊ အသေးတကန့် ပါရှိပါသည်၊

၎င်းသုံးချက်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းဖြေကြားတော်မူပါဘုရား။

(ဦးဘညွှန့်-အမှတ် ၉၈၊ မြင်းကကုန်း၊ ဘိုကလေးမြို့နယ်)

(ဖြေ)

၁။ စံပယ်လေးရုံ ကဗျာ အပြည့်အစုံမှာ-

စံပယ်တဲ့ လေးရုံ၊ မလေးခင် မပန်ထိုက်၊ ပန်းပြတ်ခိုက်ကြုံ၊

အပွင့်ငယ်စုံ၊ တရုံကျန်ပါသေး၊ ပန်ချင်သူ ခင်ခင်လေးရယ်၊ ခေါင်းဖြီးခဲ့လေး။ ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ဤကဗျာ၏ ဒုတိယပိုဒ်ကို၎င်း၊ အပွင့်ငယ်စုံ၊ တရုံကျန်ပါသေး-ဟူသည်ကို၎င်း၊ စဉ်းစားလျှင် လိုရင်းအဓိပ္ပါယ် ပြည့်စုံပါသည်။

၂။ ရဟန်းတော်တို့၏ သင်္ကန်းမှာ မဂဓပုဏ္ဏားတို့၏ လယ်ကွင်းကို ပြ၍ မြတ်စွာဘုရားက အရှင်အာနန္ဒာအား ချုပ်ခိုင်းကြောင်း မဂဓလယ်ကွင်း၏ ရေသွင်းမြောင်း တလုပ် ( တာလုပ် ) မြောင်းများအတိုင်း ပုံစံယူ၍ ချုပ်လုပ်ကြောင်း ဝိနည်းပါဠိတော်တို့တွင် ပါပါသည်။

အနားလေးဘက် ပိတ်စသီးခြားဖြင့် ထပ်ချုပ်ရသော ထပ်နားပတ်ပါရသည်၊ အတွင်း၌ ငါးစပ်ဖြတ်၍ ချုပ်ရာတွင် တစပ်နှင့်တစပ် ချုပ်ရာ၌ မျဉ်းနှစ်ကြောင်း ပါရသည်၊ မဂဓလယ်ကွင်း၌ ရေသွင်းတလုပ် မြောင်းခံ၍ အတွင်းအခန်းတို့တွင် မြောင်းတို ကန့်လန့် အတိုမြောင်း ထားသကဲ့သို့

အခန်းကြီး တခန်း၊ အခန်းငယ် တခန်းစီ ထား၍ ချုပ်ရပါသည်၊ တလုပ်မြောင်းကို ကုသိ၊ အခန်းကြီးကို မဟာမဏ္ဍလ၊ အခန်းငယ်ကို အဍ္ဎမဏ္ဍလ စသည် အမည်မှည့်ခေါ်ပါသည်။

ဤကဲ့သို့ ငါးစပ် ငါးဖြတ် ဓားလှီး ဓားဖြတ်နှင့် ထပ်နားပတ်စုံမှ သင်္ကန်းဖြစ်ပါသည်။

သင်္ကန်းဖြစ်မှသာ အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်း၊ ကပ္ပဗိန္ဒု ထိုးခြင်း၊ ကထိန်သင်္ကန်း ပြုလုပ်ခြင်း၊ ဝိနည်းတိစီဝရိတ်၊

ဓုတင် တိစီဝရိတ်ဆောင်၍ ဝတ်ရုံခြင်း စသည်တို့ ပြုနိုင်သည်။

လှူဒါန်းသော ဒါယကာများကလည်း သင်္ကန်းအကြောင်း နားလည်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

https://zawgyiunicodeconverter.dagonmetric.com/

မေးခွန်းကို ကူညီဖြေကြားပေးစေလိုပါသည်။

AI

မေးခွန်းရှင် မေးထားတဲ့ "စပယ်တဲ့လေးရုံ ကဗျာမှာ စပယ်ပင်လေးရုံတည်းပါ ဘုရားတဆူပွင့်စရာကျန်သေးတယ်လို့ ဖွင့်ဆိုနေတာ မှန်ပါသလား" ဆိုတဲ့အချက်ကို အပိုင်းလိုက် ခွဲခြားဆန်းစစ်ကြည့်ရအောင်ပါ။

၁။ ဘုရားငါးဆူပဟေဠိ အယူအဆ မှန်/မမှန် ဆန်းစစ်ခြင်း

ဤကဗျာတိုလေးကို လူကြီးအချို့က "ဘုရားငါးဆူ ပဟေဠိလေးဆစ်" အဖြစ် အနက်ဖွင့်ဆိုကြတာ ရှိပါတယ်။ ၎င်းတို့၏ ယုတ္တိအဖွင့်မှာ -

·        ကမ္ဘာဦးကတည်းက ပွင့်ထွန်းမည့် ဘုရားငါးဆူ (ကကုသန်၊ ကောဏာဂမန၊ ကဿပ၊ ဂေါတမ၊ အရိမေတ္တေယျ) ကို ရည်ညွှန်းသည်။

·        "စပယ်တဲ့ လေးရုံ" = ယခုကမ္ဘာတွင် ပွင့်တော်မူပြီးသွားသော ဘုရားလေးဆူ (ကကုသန်မှသည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားအထိ) ကို ဆိုလိုသည်။

·        "အပွင့်ရယ်ကုန် (သို့မဟုတ်) အပွင့်ငယ်စုံ" = ဘုရားလေးဆူ ပွင့်တော်မူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားပြီ။

·        "တငုံကျန်ပါသေး (သို့မဟုတ်) တရုံကျန်ပါသေး" = နောင်ပွင့်လတ္တံ့သော ပဉ္စမမြောက် အရိမေတ္တေယျ ဘုရားတဆူ ကျန်ပါသေးသည် ဟု အနက်ကောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအဖွင့်သည် မှန်ပါသလား။

ကျမ်းဂန်အထောက်အထားနှင့် စာပေအယူအဆအရ ကြည့်လျှင် ဤအဖွင့်သည် "ပဟေဠိဆန်ဆန် စကားလှည့်၍ အနက်ကောက်ထားသော အယူအဆမျှသာ" ဖြစ်ပြီး၊ ကဗျာ၏ မူလ စာသားရင်းမြစ် အဓိပ္ပာယ်အမှန် မဟုတ်နိုင်ပါ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် - ၁။ ဆရာကြီး ဖော်ပြပေးထားသည့် ဆရာတော်ကြီးများ၏ အဖြေလွှာအရ ကဗျာမူရင်းစာသားအစစ်မှာ "အပွင့်ငယ်စုံ၊ တရုံကျန်ပါသေး" ဖြစ်သည်။ "တငုံ" မဟုတ်ဘဲ "တရုံ" ဖြစ်သည့်အတွက် ဘုရားငါးဆူနှင့် တိုက်ရိုက်တွဲရန် ယုတ္တိအားနည်းသွားသည်။ ၂။ ကဗျာ၏ နောက်ဆုံးအပိုဒ်တွင် "ပန်ချင်သူ ခင်ခင်လေးရယ် (သို့မဟုတ်) ညိုနွဲ့နှောင်းရယ် ခေါင်းဖြီးခဲ့လေး" ဟု ပါရှိရာ၊ ၎င်းသည် ဘာသာရေးပဟေဠိထက် ကျေးလက်ဒေသ သဘာဝအလှအပနှင့် ချစ်ရေးချစ်ရာကို နောက်ခံပြုထားသည့် ကလေးချော့ကဗျာ (သို့မဟုတ်) သံချို၊ ကဗျာတို အမျိုးအစားသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေ၍ ဖြစ်သည်။

၂။ "တငုံ" နှင့် "တရုံ" ဝေါဟာရ စိစစ်ချက်

မေးခွန်းရှင် ထောက်ပြသကဲ့သို့ စပယ်ဆိုသည်မှာ "သီကုံးပန်ရတာမျိုး" ဖြစ်ပြီး၊ ကဗျာတွင်လည်း "အပွင့်ရယ်ကုန်၊ အငုံကျန်ပါသေးတယ်" လုို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလားဟု မေးစရာ ရှိလာပါသည်။

ဤနေရာတွင် ဆရာကြီး ဒေါက်တာတင့်ဆွေ ဖော်ပြပေးထားသော ဘိုကလေးမြို့နယ်မှ ဆရာတော်၏ အဖြေက အလွန်ရှင်းလင်းလှပါသည်။

မူရင်းစာသားမှာ "အပွင့်ငယ်စုံ၊ တရုံကျန်ပါသေး" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

·        "အပွင့်ငယ်စုံ" ဆိုသည်မှာ စပယ်ပန်းများ အားလုံး စုံစုံလင်လင် ပွင့်နေကြပြီဟု ဆိုလိုသည်။

·        "တရုံကျန်ပါသေး" ဆိုသည်မှာ စပယ်ပင် လေးရုံအနက် သုံးရုံက ပန်းတွေ ပွင့်ပြီးခူးပြီးသွားသော်လည်း၊ နောက်ထပ် "တရုံ" ကျန်ပါသေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

·        ထို့ကြောင့် "လေးရုံရှိရာတွင် နောက်ထပ် တရုံကျန်သေးသည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသဖြင့် အပွင့်ခူးရန် ကျန်ရှိနေသေးသော အခြေအနေကို ပေါ်လွင်စေပြီး "ပန်ချင်သူ ခင်ခင်လေး ခေါင်းဖြီးခဲ့ပါ" ဟု ဆက်စပ်ရခြင်းက ပိုမိုယုတ္တိတန် သဘာဝကျလှပါသည်။

၃။ သတ်ပုံဆိုင်ရာ မူကွဲများ လေ့လာချက် (ဆရာကြီး၏ စံနှုန်းအတိုင်း)

ဆရာကြီး ဒေါက်တာတင့်ဆွေ အစဉ်တစိုက် ထိန်းသိမ်းအားပေးသည့် ၁၉၈၆ ခုနှစ်မတိုင်မီ သတ်ပုံစံနှုန်းများ အရ အောက်ပါအတိုင်း မှတ်သားနိုင်ပါသည်။

·        စပယ် နှင့် စံပယ် - မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း အတွဲ (၃) တွင်လည်း "စပယ်" ဟု ရိုက်နှိပ်ထားသည့်အတိုင်း၊ ရှေးကဗျာ၊ လင်္ကာနှင့် စာဟောင်းများတွင် "စပယ်" ဟု ရေးသားခြင်းက ပိုမိုရှေးကျပြီး အမှန်ဖြစ်ပါသည်။ (ခေတ်သစ် အဘိဓာန်အချို့တွင် စံပယ် ဟု ပြင်ကြသော်လည်း ရှေးမူမှာ စပယ် ဖြစ်သည်။)

·        တခု၊ တရုံ၊ တငုံ - ဆရာရှင်းလင်းပြသခဲ့သည့်အတိုင်း ခေတ်သစ်တွင် "တစ်" ဟု ပြင်ရေးကြသော်လည်း၊ ရှေးရိုးစနစ်ကျသော သတ်ပုံအရ အရေအတွက်ပြပုဒ်များတွင် "တ" (တခု၊ တရုံ၊ တငုံ၊ တကုံး) ဟုသာ သုံးစွဲရပါမည်။

သုံးသပ်ချက် အကျဉ်းချုပ်

"စပယ်တဲ့ လေးရုံ" ကဗျာသည် မြန်မာ့ကျေးလက်ရိုးရာ ကဗျာတိုလေးတခုသာ ဖြစ်ပြီး "ပန်းပွင့်စုံနေတဲ့ စပယ်ပင်တွေထဲက တရုံ ကျန်သေးလို့ ပန်ချင်သူတွေ ခေါင်းဖြီးပြီး လာခူးပန်ကြပါ" ဆိုသည့် သဘာဝအလှအပ သာမန်အနက်သာ ဖြစ်ပါသည်။

၎င်းကို "ဘုရားငါးဆူပွင့်တာ တဆူကျန်သေးတယ်" ဟု အနက်ဖွင့်ခြင်းမှာ ရှေးလူကြီးများက သဘာဝကဗျာလေးတခုကို ဘာသာရေးနှင့် ယှဉ်ပြီး ပဟေဠိဆန်ဆန် အနက်ထုတ်ကစားကြသည့် "အပေါ်ယံ စကားအလင်္ကာ အဖွင့်" မျှသာ ဖြစ်ပြီး "ကဗျာ၏ စာသားရင်းမြစ် အဓိပ္ပာယ်အစစ်အမှန် မဟုတ်ပါ" ကြောင်း ရှင်းလင်း ဖြေကြားအပ်ပါသည်ရှင့်။

ကျေးဇူး။

နိဂုံး

ကျွန်တော်ကတော့ အဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်သူ မဟုတ်ပါ။

သူငယ်တန်းစာတွေကိုတော့ မြန်မာစာရဲ့ အုတ်မြစ်ပမာ သဘောထားပါတယ်။

ကဗျာစွယ်စုံကျမ်းကြီး၊ ၁၅၁

“ဘုရားငါးဆူ ပဟေဠိ-လေးဆစ်”

စပယ်တဲ့-လေးရုံ၊ မလေးကွယ်-မပန်ထိုက်၊ ပန်းပြတ်ခိုက်-ကြုံ၊ အပွင့်ရယ်-ကုန်၊ တငုံ-ကျန်ပါသေး၊ ပန်ချင်သူ-ညိုနွဲ့နှောင်းရယ်၊ ခေါင်းဖြီးခဲ့လေး။ ။

လေးဆစ်ရေးနည်း-ပြီး၏

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ