ဘယ်သူတွေကို အကျိုးပြုမှာလဲ

ကွန်မင့်တခု = ကမ္ဘာ့ ဘာသာစကားကြီးထဲ ဗမာစကား အရေးကြီးတဲ့ထဲ မပါပါဘူး၊ ကျနော့် ကလေးကို အင်္ဂလိပ် သင်တယ်၊ တရုတ် သင်တယ်၊ လူ့ ဘဝအတွက် လက်တွေ့အသုံးဝင်လို့ ။

(၁)

Gemini

ဆရာခင်ဗျာ၊ အဲဒီလို ကွန်မင့်မျိုးကတော့ ကိုယ့်ဘာသာစကားနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ တန်ဖိုးကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး လက်တွေ့အသုံးချဝါဒ (Utilitarianism) တခုတည်းကိုပဲ ကြည့်ပြီး ပြောဆိုလိုက်တဲ့ သဘော ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။

ရှုထောင့်ကြီး (၃) ခုကို အောက်ပါအတိုင်း စနစ်တကျ တည်းပြတ်စုစည်း တင်ပြလိုက်ရပါတယ်ခင်ဗျာ -

၁။ ကမ္ဘာ့ဘာသာစကားကြီးထဲမှာ ဗမာစကား မပါဘူးဆိုတာ မှန်ပါသလား (ဘာသာစကားဆိုင်ရာ အချက်အလက်)

လူဦးရေ သန်း ၄၀ ကျော် ပြောဆိုသည့် စကားဖြစ်ခြင်း: ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာသာစကားပေါင်း ၇,၀၀၀ ကျော် ရှိသည့်အနက် ပြောဆိုသူ လူဦးရေ သန်း ၄၀ ကျော် (မြန်မာပြည်တွင်းနှင့် ပြည်ပရောက် သန်းပေါင်းများစွာ) ရှိသော မြန်မာဘာသာစကားသည် အဆင့်ဆင့် တွက်ချက်မှုများအရ ကမ္ဘာ့အပြောအများဆုံး ဘာသာစကားများစာရင်းတွင် အဆင့် ၃၀ ကျော်/၄၀ ဝန်းကျင် မှာ ချိတ်လောက်အောင် အင်အားတောင့်တင်းသော ဘာသာစကားတခု ဖြစ်ပါသည်။ ဘာသာစကား ၇,၀၀၀ ထဲတွင် အဆင့် ၄၀ အတွင်း ရှိခြင်းသည် သေးငယ်သော ပမာဏ လုံးဝမဟုတ်ပါ။

ကုလသမဂ္ဂနှင့် နိုင်ငံတကာက အသိအမှတ်ပြုခြင်း: ကမ္ဘာ့ထိပ်သီး အင်္ဂလန်၊ အမေရိကန်၊ တရုတ်၊ ဂျပန်၊ ကိုရီးယား၊ ရုရှား၊ အိန္ဒိယနှင့် အရှေ့တောင်အာရှ နိုင်ငံကြီးများက တက္ကသိုလ်ကြီးများတွင် မြန်မာစာပေဌာနများကို သီးသန့်ဖွင့်လှစ်ကာ မဟာဗျူဟာမြောက် ဘာသာစကားတခုအဖြစ် အလေးအနက် သင်ယူသုတေသနပြုနေကြပါသည်။

နည်းပညာကမ္ဘာတွင် နေရာရခြင်း: ကမ္ဘာ့နည်းပညာဘီလူးကြီးများဖြစ်သည့် Google, Apple, Microsoft, Facebook (Meta) တို့သည် မြန်မာဘာသာစကားကို စနစ်တကျ ဘာသာပြန်စနစ်များနှင့် စက်မှုဉာဏ်ရည် (AI) ထဲတွင် ထည့်သွင်းအသုံးပြုရန် သန်းနှင့်ချီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေရပါသည်။ အရည်အချင်းမရှိ၊ အရေးမကြီးပါက ၎င်းတို့ ဤမျှ အပင်ပန်းခံမည် မဟုတ်ပါ။

၂။ ကိုယ့်ဘာသာစကားသည် "လူ့ဘဝနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်" (Identity & Root)

ပညာတတ်ခြင်းနှင့် လူပီသခြင်း မတူပါ: ကလေးကို အင်္ဂလိပ်စာ၊ တရုတ်စာ သင်ပေးခြင်းသည် လက်တွေ့စီးပွားရှာရန်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် အလွန်ကောင်းမွန်သော လမ်းညွှန်မှု ဖြစ်သည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် ဘာသာစကားဆိုသည်မှာ စီးပွားရှာစရာ ကိရိယာ သက်သက်မဟုတ်ပါ။ မိမိ၏ ဇစ်မြစ်၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် အမျိုးသားရေး လက္ခဏာ (Identity) ဖြစ်ပါသည်။

အခြေမမြဲလျှင် သက်တမ်းမရှိပါ: "အခြေမမြဲတဲ့အရာတိုင်းဟာ သက်တမ်းမရှိပါ"။ ကလေးတယောက်သည် ကမ္ဘာ့ဘာသာစကားကြီးတွေကို ဘယ်လောက်ပဲ တတ်မြောက်ပါစေ၊ မိမိ၏ မိခင်ဘာသာစကားနှင့် ယဉ်ကျေးမှု အခြေခံအုတ်မြစ် (Root) မခိုင်မာပါက မိမိကိုယ်မိမိ ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်းမသိဘဲ သူများယဉ်ကျေးမှုအောက်မှာ မျောပါသွားမည့် "ကျယ်မ ဘယ်ကမ်းဆိုက်ပြီမသိ" အဖြစ်မျိုး ရောက်ရှိသွားနိုင်ပါသည်။

တွေးခေါ်မှု အနုပညာနှင့် စာပေရသ: မြန်မာဘာသာစကားတွင် ရှိသည့် နက်နဲလှသော စာပေ၊ ကဗျာ၊ ကနုတ်ပန်းကဲ့သို့ စိပ်ပြားလှသော ဝေါဟာရများနှင့် ဆရာမောင်ပန်းမွှေးတို့ခေတ်က မွှေးပျံ့ခဲ့သည့် ကဗျာရသမျိုးကို အင်္ဂလိပ်၊ တရုတ်စာလုံးများဖြင့် အစားထိုး၍ မရနိုင်ပါ။ မိခင်ဘာသာစကားကို ကျွမ်းကျင်မှသာလျှင် အတွေးအခေါ် ပိုမိုရင့်သန်နက်ရှိုင်းနိုင်ပါသည်။

၃။ ကွန်မင့်ရှင်သို့ အပြုသဘောဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် အကြံပြုချက်

ဆရာ့အနေဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း ထိမိပြတ်သားစွာ ဖြည့်စွက်ရေးသားနိုင်ပါသည် ခင်ဗျာ -

"ကလေးကို အင်္ဂလိပ်စာ၊ တရုတ်စာ သင်ပေးတာ လက်တွေ့ဘဝအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အမျှော်အမြင်ရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်လို့ ချီးကျူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တဖက်ကလည်း အင်္ဂလိပ်စာလုံး ABCD တွေ၊ တရုတ်စာလုံးတွေ တတ်ရုံနဲ့တင် လူ့ဘဝအခြေခံ ခိုင်မာပြီလို့ ပြောလို့မရပါဘူး။

ဘာသာစကားဆိုတာ စီးပွားရှာတဲ့ 'ထမင်းစားလက်မှတ်' တခုတည်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ အမျိုးသားရေးလက္ခဏာနဲ့ စိတ်ဓာတ်အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပါတယ်။ 'အခြေမမြဲတဲ့အရာတိုင်းဟာ သက်တမ်းမရှိပါ'။ မိခင်ဘာသာစကားနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအခြေခံ မရှိဘဲ ကမ္ဘာ့စာတွေ ဘယ်လောက်တတ်တတ်၊ အပေါ်ယံ 'ထုံးသုတ် ရွှေအတုချ' ထားသလိုမျိုး အတွင်းအနှစ်သာရ ကင်းမဲ့သွားတတ်ပါတယ်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ မြန်မာစကားကို လူဦးရေ သန်း ၄၀ ကျော် ပြောဆိုနေကြတာမို့ အပြောအများဆုံး အဆင့် ၄၀ အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ ဘာသာစကားကြီး ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့တက္ကသိုလ်ကြီးတွေကပါ မဟာဗျူဟာအရ သင်ယူနေရတဲ့ ဘာသာစကားပါ။ ကိုယ့်ကလေးကို ကမ္ဘာ့စာတွေ တတ်မြောက်ပြီး အဆင်ပြေစေချင်သလိုပဲ၊ မိမိရဲ့ မူရင်း မြန်မာစာ၊ မြန်မာစကား သတ်ပုံအလှတွေကိုပါ အခြေမြဲအောင် သင်ကြားပေးမှသာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားလောက်တဲ့၊ ရေရှည်သက်တမ်းရှိတဲ့ လူသားတယောက် ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။"

(၂)

အိပ်ချိန်လည်းနီးနေလို့ တိုတိုသာ ဖြည့်ပါမယ်။

နယူးဒေလီမှာနေစဉ်က ယမုန်နာ အခမဲ့ဆေးခန်းလေးမှာ လာရောက်ကူညီကြတဲ့ ဆေးခန်းလက်ထောက်တွေ ရှိတယ်။ အများစုက ချင်းပြည်နယ်ကနေ လာကြသူတွေ။

လူနာ ၉၅% တို့ကလည်း တိုင်းရင်းသားတွေ။ မြန်မာစကားပြောနိုင်သူက ၃၀% ထက်နည်းတယ်။

လူနာနည်းနည်းရှင်းချိန်မှာ ဆရာမတွေကို ပြောပြရတယ်။

ညည်းတို့ ကိုယ့်စကားသာတတ်ရင် ကိုယ်ရွာမှာ သူကြီးလုပ်လို့တယ်။ မြန်မာစကားတတ်ရင် သမတလည်းလုပ်လို့ရတယ်။

နောက်တချက်

ကျွန်တော် ကျန်းမာရေး၊ နိုင်ငံရေးအလုပ်တွေနောက်မှာ မြန်မာစာ၊ ရာဇဝင်နဲ့ သုတစာလေးတွေရေးပါတယ်။

နိုင်ငံရေးလုပ်စဉ်ကတော့ အင်္ဂလိပ်လိုပြောရ၊ ရေးခဲ့ရတယ်။

ကျန်းမာမေးခွန်းပေါင်းထောင်သောင်းကို မြန်မာလိုသာ ဖြေပါတယ်။ ဖတ်တဲ့သူ ၉၉ ့၅% က မြန်မာလိုသာ ဖတ်လိုကြတယ်။

အင်္ဂလိပ်လိုရေးတာတွေက ဘယ်မှာရှာရှာ လွယ်တယ်။ 

ကိုယ်အကျိုးပြုချင်သူတွေက မြန်မာလိုသာတတ်သူက အများစုဖြစ်လို့ ဘိုလိုရေးရင် အကျိုးတစက်မှ ရှိမှာမဟုတ်ပါ။

အချုပ်

တရုပ်ကိုအကျိုးဖြစ်စေချင် တရုပ်လို၊ ထိုင်းကိုအကျိုးပြုချင်သူက ထိုင်းလို ရေးသားကြပါကုန်လော့။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ