အခါ ၁၀၀ (တရာ) ကျော် တင်ပြထားပါတယ်။
၆၄ | မြန်မာသဘင်လောက
(၁) မဆိုးခြုံ ကိုရွှေလုံး၊ မင်းသား
(၂) ခါးထိုး ကိုသမ္ဗိုင်း၊ မင်းသား
(၃) ကိုကြီးမောင်တုန်း၊ မင်းသား
(၄) ဆရာလုိက်၊ မင်းသား
(၅) ဦးရွှေကံ၊ မင်းသား။
ထိုခေတ်က မင်းသား မင်းသမီးအများအနက်မှ ဦးရွှေကံ တဦးကိုသာ တော်ကောက်တော်မူ၍၊ စင်တော်ကြီးဟု သမုတ်ကာ အဆောင်အယောင် သနားတော်မူခြင်း ခံရသည်။
ဤကား တတိယခေတ် ပြီး၏။
(ဃ) စတုတ္ထခေတ်
(ပုဂံမင်း လက်ထက်) ဆိုရပေမည်။ ထိုခေတ်တွင် အငြိမ့်ပွဲများ ထွန်းကားလာလေသည်။
ထိုခေတ်၌ ပုံ မောင်ကျန်ပေါ်၊ ပြော ကိုလန်းဟူ သဖြင့် လေး ဇာတ်ယောင်ယောင် အလှူအတန်းမှာ ထီးနန်းပြိုင်ဆိုင် အသုံးများကြသည်။
ပုံတိုကပြပုံ
နှဲဆရာ — တယောက်
လင်းကွင်း — တယောက်
ဝါးလက်ခုပ် — တယောက်
ပုံဗဇ္ဇံကြီး — တယောက်
ထိုင်မသိမ်း ပုဆိုး ဒူးဖုံး၊ ခါးတောင်းကျိုက် လေးပွင့်ဆိုင်
ပုံတီးမှာ လင်းကွင်းတီးသူ၊ လက်ခုပ်တီးသူ၊ ကသူ၊ ပြောသူ လျက် ဟန်တီးလျက် သီဆိုသူ လေးပွင့်ဆိုင် ရပ်လျက် တီးသည်။
တယောက် https://burmese-spelling.blogspot.com/.../blog-post_70.html
တယောက် https://burmese-spelling.blogspot.com/.../blog-post_493.html
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

Comments
Post a Comment