ဆုတောင်းခန်းပျို့

 

စာမျက်နှာ (၇)

ဂ။ ဤသို့ခပ်သိမ်း၊ ပျော်ရာငြိမ်းလျက်၊ စုံမက်ရှုပုံ၊

မိတ္ထိလာတုံလည်း၊ ပြည့်စုံမဆိတ်၊ ဆယ်ရပ်ထိတ်မျှ၊ လပြိတ်

စစ်ကာ၊ ပြည်သာယာ၌၊ အောင်ချာ သီးသီး၊ သဘင်ကြီး

လျှင် ၊ နီးလတ်တံသော်၊ ငါးစုံသံလွင်၊ ပဉ္စင်တူရိယာ၊

ခွက်ခွင်းစသည်၊ တီးထထောင်းနှောင်း၊ ကြေးနှင်းမောင်း

လည်း၊ ညောင်းညောင်းညန်းညန်း၊ ရိုးနှယ်အန်း၍၊ ချန်း

ချန်း ကျည်ကျည်၊ ခြိမ့်မျှခြည်က၊ အသည်အလာ၊ ဗိုလ်

ပါ ရှိုးရှား၊ မျိုးလေးပါးတို့၊ ဆန်းပြားမောင်းဝါ၊ ရေစတ္တာ

ကြာသို့၊ တိမ်ပြာရိပ်ဖမ်း၊ ဆန်းကြယ်မွမ်း၍၊ ရင်လွှမ်း

ရွှေချူ၊ သရဘူကရိုဋ်၊ ဦးစိုက်ပန်းခက်၊ ကွက်ရရွက်တီး၊

လက်လက်ညီးမျှ၊ ဘိုးရှိဗြဟ္မာ၊ ယက္ခဝိဇ္ဇာ၊ ပန်းသီ လန်း

လန်း၊ စုလည်း စွန်းနှင့်၊ တသန်းကြွယ်ရောဂ်၊ ရှုလတ်

ယောင်သို့၊ ကုန်အောင်စုံစေ၊ ရွာစေလေ့ဟု၊ ချစ်ဖွေတွေ့

ငင်၊ ဆင်လတ်သော်တည့်၊ ရိုက်ကြော်ပင်လယ်၊ မြစ်

ဝှမ်းနှယ်လျှင်၊ တဆဆပ်မည်ပြား၊ သံတိကြားသည်၊

ပြည်ဖျားရပ်ကြီး၊ ပီပီတည်း။         ။

ရှင်မဟာသီလဝံသ စပ်ဆိုတဲ့ ဆုတောင်းခန်းပျို့ကို ပါမောက္ခ ဦးဧမောင်နဲ့ ဒေါ်သန်းဆွေ (မဟာဝိဇ္ဇာ) ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တို့က တည်းဖြစ်ပြီး ၁၉၆၉ ခုနှစ်နိုဝင်္ဘာလမှာ ထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်။ 

အပုဒ် (၈) မြန်မာစာသတ်ပုံကို တင်ပြလိုက်ပါတယ်။

တသန်းကြယ်ရောင်၊ ပြူလတ်ယောင်သို့၊ ကုန်အောင်စုံစေ့၊ ရွာဓလေ့ဟု၊ ချစ်ပြွေ့ထွေငေါ်၊ ဆင်လတ်သော်တည့်၊ ရိုက်ကြော်ပင်လယ်၊ မြစ်ဝှမ်းနှယ်လျှင်၊ တဆယ်မည်ပြား၊ စံတိကြားသည်၊   ၊ ပြည်ဖျား ရပ်ကြီးပီပီတည်း။

ခုခေတ် မြန်မာစာဆရာတွေ၊ စာရေးဆရာတွေ၊ ကဗျာဆရာတွေ၊ အယ်ဒီတာတွေက 

ရှင်မဟာသီလဝံသ သတ်ပုံမှားသတဲ့။ 

ပါမောက္ခ ဦးဧမောင် သတ်ပုံမမှန်ဘူးတဲ့။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ