ဆရာမဖြစ်သွားရင် သူငယ်တန်းစာတွေကို မသိကြတော့ပါ

(၁)

ကာတွန်း

ဆရာမ: “ဒါက သူငယ်တန်းဖတ်စာပဲ၊ ဒေါက်တာရဲ့!”

ဆရာမ: “ကျွန်မက ဆရာမဆိုတော့ ကျမ်းစာလောက် အဆင့်မှ ဖြစ်မှာပေါ့။”

သူငယ်တန်းမှာသင်ရတဲ့စာနဲ့  ဆရာမဖြစ်တော့ သိတဲ့စာ မတူဘူးတဲ့။

ကာတွန်းထဲက ဆရာမပြောတာ မှန်တယ်။

ဆရာမဖြစ်သွားရင် သူငယ်တန်းစာတွေကို မသိကြတော့ပါ။

စာကိုမှန်အောင်မရေးတတ်သူတွေ အများစုရဲ့ အသက်၊ ကျား၊ မ နဲ့ ရာထူးတာဝန်တွေကို သိပါတယ်။

သူငယ်တန်းကျောင်းသား တယောက်မှ မပါ။

ဆရာ၊ ဆရာမ၊ ကျောင်းအုပ်၊ ဆယ်တန်းမြန်မာစာဂုဏ်ထူး၊ ဘွဲ့တခုရ၊ ဘွဲ့လွန်ရ၊ ပါရဂူဘွဲ့ရ။

သူတို့တတွေက သူငယ်တန်းစာတွေကို မသိကြတော့ပါ။

(၂)

ဖတ်စာ - ၁၂

(ပထမပုံစပ် - ကလေးကစားစရာပုံ)

ဤရုပ်ပုံကို ကြည့်ပါ။

အိုးပုတ် ချိုးရုပ်

ပလတ်တုတ်

ဖြူဖြူတုတ်တုတ်

ဖိုးဝရုပ်။

(ဒုတိယပုံစပ် - တရုပ်စကားပင်နှင့် နွားတင်းကုပ်ပုံ)

တရုပ်စကားပင်

နွားတင်းကုပ်နားမှာ ရှိသည်။

အဆုပ်အဆုပ် ပွင့်သည်။

အပွင့်ကို လက်သုပ် သုပ်စားရသည်။

(တတိယပုံစပ် - ငှက်ပျောသီးနှင့် မုန့်ထုပ်ပုံ)

ရွှေလက်ခုပ်ကြီး အုပ်ကာတီး

ငှက်ပျောသီးမှည့်မှည့် စားရအောင်။

နှမ်းပျစ်မုန့်ထုပ် ပေါက်ပေါက်ဆုပ်

ရွှေနှုတ်အပြည့် ဝါးရအောင်။

(စတုတ္ထပုံစပ် - အပ်ချုပ်စက်နှင့် ကလေးငယ်ပုံ)

မှန်မှန်လုပ် ဟုတ်တာပြော။

အချိန်မီချုပ် အဝတ်သက်သာ။

တချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်။

တလုတ်စားဘူး သူ့ကျေးဇူး။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ