ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်း အဆက်

ကျွန်တော်တို့ ၁၉၆၄-၆၅ ဆယ်တန်းမှာ သင်ရတဲ့စာအုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ သတ်ပုံတွေ မှန်တဲ့ခေတ်က ဖြစ်တယ်။ 

၁၉၈၇-၁၉၉၁ မှာ သတ်ပုံတွေကို ကမောက်ကမလုပ်ကတည်းက 

တချို့က စူဠသုဘဒ္ဒါကို မှန်အောင်မရေးတတ်ကြပါ။ ဠ နဲ့ ဋ္ဌ မှားရေးနေကြတယ်။ 

မနေ့က သက်သေခံပစ္စည်းတခု တင်ပြပါတယ်။ စူဋ္ဌသောတာပန်တဲ့။

ဦးပုညဝတ္ထုလေးပုဒ် အမှာစာ

မုဆိုးသည်လည်း ဗာရာဏသီသို့ပြန်၍ စွယ်တော်ကို သုဘဒ္ဒါမိဘုရားအား ဆက်သပြီးလျှင် ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်း၏ မှာစကားကို ပြန်ကြားလေ၏။ ထိုအခါမှ သုဘဒ္ဒါမိဘုရားသည် ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်း၊ မှာရင်းစကား အကြောင်းများကို မထားမချန်၊ စေ့စုံစွာ ပြန်သည်တွင်၊ ဗိမာန်နန်းဖွား၊ သုဘဒ္ဒါမိဖုရားလည်း၊ စကားရှေ့နောက်၊ ပြန်လှန်ကာထောက် လတ်သော်၊ နောက်နောက်ကျိကျိ နှလုံးတော်ရှိလှ၍၊ မဏိချယ်စီ၊ သိင်္ဂီရိုးညှောက်၊ အံ့လောက် ဆန်းပြား၊ ရွှေယပ်မားဖြင့်၊ သနားစိတ်ဝင်၊ ခံယူတင်ပြီးလျှင်၊ ရင်ခွင်တော်၌၊ စွယ်တော်ကို ပိုက်ပြန်၍၊ တစိုက်စိုက်ရှုရင်းပင်၊ ပြုမိသည့် ဖြစ်ထွေ၊ လင်သေသည့်အကြောင်း၊ ဘဝဟောင်းက၊ ငယ်ပေါင်းပီပီ၊ လည်ချင်းမှီ၍၊ နာရဏီခိုင်၊ အင်ကြင်းမြိုင်နှင့်၊ မြစိုင်ပညောင်၊ ရွှေကူချောင်မှာ၊ ဆွေမောင်နှင့်မယ်၊ ကျီစယ်သမှု၊ ပန်းခိုင်လု၍၊ ကယုကယင်၊ ချစ်တုံ့တင်လျက်၊ ကျင်ကျင်လည်လည်၊ ပျော်ဖူးခဲ့သည်များကို၊ ကြံစည်စေ့စေ့၊ တစိမ့်စိမ့်အောက်မေ့၍၊ တငွေ့ငွေ့ဆင်ခြင်၊ ပူစကိုငင်မိလျင်၊ ပူပင်လယ်ရေ၊ လှိုင်းဗောင်ဗင်ဝေသောကြောင့်၊ မဖြေနိုင် မဆည်နိုင်၊ သည်းစိုင်လောင်ခြစ်၊ ကျမျက်ရည် ချောင်းဖြစ်အောင်၊ အော်ဟစ်၍ငိုဆဲတွင်၊ နဂိုရ် ဖောက်လဲ၊ ဗာရာမင့် လည်ဆွဲသည်၊ ရင်ကွဲနာနှင့် နတ်ရွာစံတော်မူလေ၏။   ။

ဦးပုည ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းဝတ္ထုကို အမျိုးမျိုးကိုးကားကြတယ်။ မူရင်းစာသားနဲ့ သတ်ပုံမှန်တာ ရှားတယ်။ 

၁။ ဆဒ္ဒါန်ဆင်မင်း - မှား။

၂။ ဆန္ဒန် - မှား။

၃။ ဆန္ဒာန် - မှား။

၄။ ဆဒ္ဒာန်ဆင်မင်း - မှား။

၅။ အလွယ်တစ်ကူ - မှား။

၆။ တစ်ခုခု၌ - မှား။

၇။ လကျာ်တော်လေအောက်က - မှား။

၈။ ခုနှစ်နှစ်၊ ခုနှစ်လ၊ ခုနှစ်ရက်ကြာမှ - မှား။

၉။ မုဆိုးတစ်ပိုင်း မိန်းမရိုင်းကြီး - မှား။ 

၁၀။ တစ်စိမ့်စိမ့်အောက်မေ့၍ - မှား။ 

၁၁။ တစ်ငွေ့ငွေ့ဆင်ခြင် - မှား။

မြန်မာစာလည်း အစွယ်တော် ဖြတ်ခံထားရရှာတယ်။ ဝမ်းနည်းသူ မရှိတကား။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ