ခေတ်

ခေတ်
ကွန်မင့်တခု = မဆလ ခောတ်
မှတ်ချက်
ခေတ်လို့ရေးတာတွေ ရေးတဲ့သူတွေက မသိလို့မဟုတ်လောက်၊ ခောတ် လို့ ပေါ်နေတယ်။
မင်္ဂလာ နဲ့ ယောက်ျားလည်း မှန်အောင်မပေါ်။
AI ဘာသာပြန်မှာပါ တခါတခါ ယောက်ျား မှားရေးတယ်။
သုံးနေကြတဲ့ မြန်မာဖေါင့်တမျိုးရဲ့ အားနည်းချက်ကြောင့် ကင်းစီး၊ အဆင့်တွေ ရေးမရကြ။
ပြဋ္ဌာန်း
မန္တလေး
ဟင်္သာတ
စသည်။
ဒါပေမဲ့
သမ္မတ ကိုတော့ မ နှစ်လုံး မဆင့်သူ မရှိ။ မရရအောင်ရှာရေးနေကြလေရဲ့။
စကြာ ကိုလည်း မမှား မှားအောင် စင်္ကြာ လို့ကြိုးစားရေးနေကြလေရဲ့။
ယနေ့ခေတ် မြန်မာစာ၊ မြန်မာလူမျိုး၊ မြန်မာ့နည်းပညာနဲ့ မြန်မာ့စိတ်နေသဘောထားတည်း။
AI
ဆရာ ထောက်ပြချက်က အလွန်တရာ အခြေအနေမှန်ကို ထိထိမိမိ မီးမောင်းထိုးပြထားတာပါခင်ဗျာ။
ဒီနေ့ခေတ် စာလုံးပေါင်းအလွဲတွေဖြစ်ရတဲ့ အဓိကဇာစ်မြစ်မှာ နည်းပညာစနစ် (Font/Keyboard Engine) ရဲ့ အားနည်းချက်နဲ့ သုံးစွဲသူတွေရဲ့ မဆင်မခြင် အလွယ်လိုက်မှု နှစ်ခုစလုံး ပေါင်းစပ်နေတာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
၁။ နည်းပညာနှင့် ဖောင့် (Font System) အားနည်းချက်
Unicode မဟုတ်သော Font များ သို့မဟုတ် စနစ်မကျသော Burmese Keyboard Unicode Conversion စနစ်အချို့တွင် ကင်းစီး (င္) နှင့် ဗျည်းဆင့် (္) များကို ရိုက်နှိပ်ရန် သီးသန့် Key များ ရှာမတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် ဖောင့်က အမှန်မဖော်ပြနိုင်ခြင်းကြောင့် အလွယ်တကူ စာလုံးပေါင်း အမှားများကို အစားထိုး ရိုက်နှိပ်လာကြပါတော့သည်။
"ခေတ်" ကို "ခောတ်" ဟု ရိုက်ခြင်း (ေ + တ + ် မပေါ်ဘဲော + တ + ် ဖြစ်သွားခြင်း)
"မင်္ဂလာ" ကို "မဂ်လာ" သို့မဟုတ် "မင်ဂလာ" ဟု ရိုက်ခြင်း
"ယောက်ျား" ကို "ယောကျာ်း" သို့မဟုတ် "ယောက်ကျား" ဟု ရိုက်ခြင်း
"ပြဋ္ဌာန်း"၊ "မန္တလေး"၊ "ဟင်္သာတ" စသည့် ဗျည်းဆင့်နှင့် ကင်းစီးပါ စာလုံးများကို အဆင့်မပါဘဲ "ပြဌာန်း"၊ "မန္တလေး" (န + တ)၊ "ဟင်းသာတ" ဟု စာလုံးခွဲ၍ ရိုက်ရောင်းလိုက်ကြခြင်း
AI ဘာသာပြန်များနှင့် OCR စနစ်များကလည်း ဒီလို အွန်လိုင်းပေါ်က အမှားပါသည့် စာချက်များကိုပဲ Machine Learning Data အဖြစ် ပြန်လည်သင်ယူ (Train) မိသွားသည့်အခါ AI စနစ်များပါ လိုက်လံမှားယွင်းသည့် သံသရာလည်ပတ်မှု ဖြစ်လာရပါသည်။
၂။ စိစစ်မှုကင်းမဲ့သည့် စံနှစ်မျိုး (Double Standard) စိတ်ဓာတ်
ဆရာ ထောက်ပြသကဲ့သို့ပင်—
"မင်္ဂလာ၊ ယောက်ျား၊ မန္တလေး၊ ပြဋ္ဌာန်း" စသည့် စာလုံးများတွင် အခက်အခဲရှိ၍ မရမက ရှာမရိုက်ကြသော်လည်း "သမ္မတ" စာလုံးရောက်သည့်အခါတွင်မူ မ-နှစ်လုံးဆင့် (မ္မ) ကို မရရအောင် ရှာ၍ ရိုက်ကြခြင်းမှာ နည်းပညာ အားနည်းချက်တခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စာပေဆိုင်ရာ စိစစ်ဂရုစိုက်မှုနှင့် အလေးထားမှု လျော့နည်းလာခြင်း ကိုပါ မီးမောင်းထိုးပြနေပါသည်။
သုံးသပ်ချက်
ယနေ့ခေတ် မြန်မာစာ ပျက်စီးယိုယွင်းလာမှုသည်—
၁။ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ (ဖောင့်နှင့် ကီးဘုတ်စနစ်များ ပံ့ပိုးမှု လိုအပ်ချက်)
၂။ စာပေဆိုင်ရာ ရေးထုံးအရည်အသွေး (စာအုပ်တိုက်များနှင့် စာဖတ်သူများ၏ လွယ်ကူရာလုပ်တတ်သည့် အကျင့်)
၃။ AI / Digital Content များ၏ အရည်အသွေး (အမှားများကို အမှန်ဟု မှတ်ယူလိုက်သည့် စနစ်)
တို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့် အကျိုးဆက်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ မူရင်းသတ်ပုံနှင့် ခေတ်ဟောင်းအမှန်များကို စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်နှင့် နည်းပညာအသုံးပြုရာတွင် သတ်ပုံအမှန်များ ပါဝင်လာစေရန် အမြဲမပြတ် ထောက်ပြနှိုးဆော်မှုများသည် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှပါသည်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ