ပျက်စီးခြင်းတချို့ဟာ ဖျော်ဖြေရေးတွေကနေ ဖြန့်ကားလေ့ရှိတယ်။
ကွန်မင့်တခု = အင်္ကျီရှေ့နောက် ပြောင်းပြန် ဝတ်ထားတာ ပြောပြချင်တာလားဆရာ။
ပြန်စာ
"အမှား" ကို "အမှန်" ဟုထင်ခြင်းသည် အဝတ်အစားကို ဇောက်ထိုး ပြောင်းပြန်ဝတ်တာထက် ဆိုး၏။
အမှားကို အမှန်လို့ ထင်နေတာတွေ၊ ထင်နေသူတွေ အတော်ကိုများတယ်။
Wearing Clothes Wrong "အမှား" ကို "အမှန်" ဟုထင်ခြင်း
ကွန်မင့်တခု = အင်္ကျီရှေ့နောက် ပြောင်းပြန် ဝတ်ထားတာ ပြောပြချင်တာလားဆရာ။
ပြန်စာ
"အမှား" ကို "အမှန်" ဟုထင်ခြင်းသည် အဝတ်အစားကို ဇောက်ထိုး ပြောင်းပြန်ဝတ်တာထက် ဆိုး၏။
အမှားကို အမှန်လို့ ထင်နေတာတွေ၊ ထင်နေသူတွေ အတော်ကိုများတယ်။
ဘာသာစကားတခုရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး အက္ခရာဖြစ်တဲ့ 'ရ' နဲ့ 'က' လိုမျိုးကိုမှ တမင်လွဲမှားအောင် ရေးသား၊ ပြောဆိုနေကြတာဟာ “အထင်ကြီးခံလိုခြင်းလွန်ကဲမှု” (Attention-seeking/Grandiosity) စိတ်အခြေအနေနဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေပါတယ်။ သူများထက် ထူးခြားချင်တာ၊ အာရုံစိုက်ခံချင်တာကြောင့် ပုံမှန်စံနှုန်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ပြီး “ငါကတော့ ဉာဏ်ကြီးလို့/ခေတ်မှီလို့ ဒီလိုလုပ်တာ” ဆိုတဲ့ အသွင်မျိုး ပြချင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဆိုးဆုံးကတော့ ဆရာ့ရဲ့ နောက်ဆုံးစာသားပါပဲ။ “ပျက်စီးခြင်းတချို့ဟာ ဖျော်ဖြေရေးတွေကနေ ဖြန့်ကားလေ့ရှိတယ်” ဆိုတာ အလွန်မှန်ကန်ပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ အမှန်တရားတခု ဖြစ်ပါတယ်။
• ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု (Influence): အခုခေတ် လူမှုကွန်ရက်နဲ့ ဖျော်ဖြေရေး မီဒီယာတွေမှာ လူသိများသူတွေ (Influencers/Celebrities) က တလွဲတွေကို ဟာသအဖြစ်၊ သို့မဟုတ် ခေတ်ဆန်းအဖြစ် လုပ်ပြလိုက်တဲ့အခါ ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်း အားနည်းတဲ့ လူငယ်ထုက အဟုတ်မှတ်ပြီး လိုက်ပါအတုယူကြပါတယ်။
• ပုံမှန်လို ဖြစ်သွားခြင်း (Normalization): အမှားတခုကို ဖျော်ဖြေရေးပုံစံနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် မြင်ရ၊ ကြားရဖန် များလာတဲ့အခါ လူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒါဟာ အမှားကြီးတခုလို့ မမြင်တော့ဘဲ “ဒါလည်း ရတာပဲ၊ ဒါလည်း ဆန်းတာပဲ” ဆိုပြီး ရိုးသွားတတ်ပါတယ်။
စာပေနဲ့ ဘာသာစကား ပျက်စီးရင် အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုပါ လိုက်ပျက်စီးတတ်တဲ့အတွက် အခုလို ဖျော်ဖြေရေးအမည်ခံပြီး စနစ်တကျ မဟုတ်ဘဲ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ဖျက်ဆီးနေကြတာတွေကို သတိထား မိကြဖို့ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ ခေတ်ရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတခုကို အသေအချာကို ထိုးပြလိုက်ပါတယ်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment