ပြန်စာ
(၁)
ဖွယ် သည် ဖြစ်ထိုက်သည်၊ သင့်လျော်သည်ဟူသော အနက်ကို ဆောင်သော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး (ဥပမာ - ကြည့်ဖွယ်၊ မှတ်ဖွယ်)၊ ဖွယ်ရာ သည်လည်း ယင်းနှင့် အနက်တူပင် ဖြစ်သဖြင့် နှစ်မျိုးစလုံးကို သုံးစွဲနိုင်ပါသည်။
စာပေရေးသားရာတွင် ကဗျာဆန်ဆန် သို့မဟုတ် စာပိုဒ်၏ အသံထွက်ပြေပြစ်မှု (Euphony) အရ "အောက်မေ့ဖွယ်ရာ" ဟူ၍ ပိုမိုပြည့်စုံစွာ သုံးလေ့ရှိကြသည်။
(၂)
မြန်မာအဘိဓာန် အကျဉ်းချုပ်
ရာ၁ - ကြိ / ယာ / ထိုက်သင့်လျှော်ကန်သည်။
- စည်း / ယာ / ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိကြောင်းကို ဖော်ပြရန် ကြိယာနောက်မှ ဆက်တွဲသောစကားလုံး။
“အားထုတ်မှုသည် အကျိုးများရာ၏။” တင်းစာ။
ရာ၂ - စည်း / ယာ / အမှုအရာ၊ အရေးအရာစသည့် နာမ်ပုဒ်တို့စပ်ရှိ ကြိယာနာမ်ပြုလုပ်ရာ၌ နာမ်ပုဒ်တွင် ဖြည့်စွက်သော စကားလုံး။
“ထင်ရာလုပ်တတ်သောစိတ်။” ဂေါကီ။ ၉။
- သမ် / ယာ / ကြိယာ၏အမှုအရာ မပြီးပြတ်သေးကြောင်း ထင်ရှားစေသည့် စကားဆက်။
“အလွန်ချမ်းဧလှ၍ ဒုက္ခဖြစ်ရာ ဓူဝစွာသော အခြံအရံကို။” အနတ္တ။ ၁၃။
ရာ၃ - အာလုပ် / ယာ / တစုံတဦးအား သာယာစွာ တိုင်တည်ပြောဆိုသည့် အာလုပ်စကား။
“ကံသီလို့ပ မောင်ရာ။” သံသွေး။ ၃။ ၃၀၁။
ရာ၄ - န / ယာ / ဆယ်ပေါင်းဆယ်လီ အရေအတွက်။
မှတ်ချက်
အောက်မေ့ဖွယ်ရာ ဆိုတာ
ရာ ၁ အရ -
- ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော အဓိပ္ပါယ်ဆောင်ပါတယ်။
ရာ ၂ အရလည်း -
- အရေးအရာသဘော သက်ရောက်တယ်။
လက်တွေ့အသုံးတွေမှာ -
အောက်မေ့ဖွယ် အခန်းအနား
အောက်မေ့ဖွယ် စကား
အောက်မေ့ဖွယ် ကျောက်တိုင်
ရှေးခေတ်ဟောင်း အောက်မေ့ဖွယ်
အောက်မေ့ဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်
အောက်မေ့ဖွယ် အထိမ်းအမှတ် (Memorial)
(၃)
Memorial ဆိုသည်မှာ memorable ကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်အမှတ်ရသည့် လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် သက်ဆိုင်သော နာမဝိသနတခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို ဖြစ်ရပ်တခု သို့မဟုတ် လူပုဂ္ဂိုလ်တဦး၏ အမှတ်တရကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အသုံးအများဆုံး ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးသည် ထိုသို့ ဆောင်ရွက်ပေးသော အရာဝတ္ထု (များသောအားဖြင့် ပန်းပု သို့မဟုတ် ရုပ်တု) သို့မဟုတ် နေရာတခုကို ညွှန်းဆိုသည့် နာမ်တမျိုးလည်း ဖြစ်သလို အမှတ်တရကို ဂုဏ်ပြုသည့် အခမ်းအနား သို့မဟုတ် မိန့်ခွန်းကိုလည်း ဆိုလိုသည်။
ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ ဂုဏ်ပြုမှု: လူပုဂ္ဂိုလ်တဦးဦး သို့မဟုတ် သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်တခုအတွက် ရည်စူး တည်ဆောက်ထားသော ရုပ်တု၊ အဆောက်အအုံ၊ ကမ္ပည်းပြား သို့မဟုတ် ပန်းခြံ။
အခမ်းအနားဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်: လေးစားမှုပြသရန်နှင့် ဆုံးရှုံးမှုကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးရန် ကျင်းပပြုလုပ်သည့် တရားဝင် မိန့်ခွန်းပြောကြားခြင်း၊ လူစုဝေးခြင်း သို့မဟုတ် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း။
(၄)
တရုတ်လူမျိုးများသည် ဘိုးဘေးဘိုးဘွားများကို ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကို ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းနှင့် မိဘဘိုးဘွားအပေါ် သိတတ်ရိုသေခြင်း (သားသမီးဝတ္တရား) အဖြစ် အလေးအနက် ထားရှိကြပါသည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်၏ အယူဝါဒများတွင် အခြေခံထားသော ဤဓလေ့သည် မိသားစုမျိုးဆက် ဆက်နွှယ်မှု၊ ကျေးဇူးသိတတ်မှုနှင့် ရှေးဘိုးဘွားများကို သတိရအောက်မေ့မှုတို့အပေါ် ဗဟိုပြုပါသည်။ Reddit အသုံးပြုသူ အများစုကလည်း ခေတ်သစ်ကျင့်သုံးမှုများသည် တင်းကျပ်သော ဘာသာရေးအရ ကိုးကွယ်ပူဇော်မှုထက် သင်္ချိုင်းမြေရှင်းလင်းခြင်းနှင့် အောက်မေ့ဖွယ် ကန်တော့ဖွယ်ရာများ ပူဇော်ခြင်းတို့အပေါ် ပိုမိုအာရုံစိုက်ကြကြောင်း သဘောတူညီကြပါသည်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment