လှတာမက်တော့ ညစာခက်တတ်တယ်

အဆင်းလှခြင်း၊ အပြင်ပန်း အလှအပနှင့် သပ္ပါယ်မှုကိုသာ အဓိကထား၍ အလေးပေး ရွေးချယ်မိသဖြင့် ရောက်ရာအရပ် သို့မဟုတ် လက်တွေ့ဘဝတွင် စားဝတ်နေရေးနှင့် အခက်အခဲ ရေရှည်ဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းကို ညွှန်းဆိုသော စကားပုံ ဖြစ်ပါသည်။

အထူးသဖြင့် အိမ်ထောင်ဖက် ရွေးချယ်ရာတွင် ရုပ်ရည်လှပမှုကိုသာ မက်မော၍ ရွေးချယ်လိုက်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် စားဝတ်နေရေးနှင့် အိမ်ထောင်ရေး သာယာဝပြောမှုအတွက် ခက်ခဲတတ်ကြောင်း ဆုံးမလိုသည့်အခါ အသုံးများပါသည်။

အလားတူ အင်္ဂလိပ် ဆိုစကားနှင့် အသုံးအနှုန်းများ

Beauty is only skin-deep

(အလှအပဆိုသည်မှာ အရေပြားမျှသာ ဖြစ်သည်)

— အပြင်ပန်း အလှအပသည် ရေရှည်အတွက် အနှစ်သာရ မရှိဘဲ စိတ်ဓာတ်နှင့် အကျင့်စာရိတ္တကသာ အဓိက ကျကြောင်း ထောက်ပြသော အသုံးအများဆုံး အင်္ဂလိပ် ဆိုစကား ဖြစ်ပါသည်။

Beauty will not boil the pot

(အလှအပသည် ဟင်းအိုးကို ပွက်မလာစေနိုင်ပါ)

— အပြင်ပန်း အလှအပတခုတည်းဖြင့် ဝမ်းရေးကို မဖြေရှင်းနိုင်၊ စားစရာ မဖြစ်နိုင်ဟု တိုက်ရိုက် ခိုင်းနှိုင်းထားသဖြင့် "လှတာမက်တော့ ညစာခက်" ဆိုသည့် သဘောနှင့် အနီးစပ်ဆုံး တူညီပါသည်။

All that glitters is not gold

(ပြောင်သမျှ ရွှေမဟုတ်)

— အပြင်ပန်း ကြည့်ကောင်းရုံ၊ လှပရုံဖြင့် အတွင်းအနှစ်သာရ ကောင်းမွန်သည်ဟု မဆိုနိုင်ကြောင်း ညွှန်းဆိုသည့် ဆိုစကား ဖြစ်ပါသည်။

Looks may capture the eye, but quality feeds the soul

(အသွင်အပြင်က မျက်စိကို ဖမ်းစားနိုင်သော်လည်း အရည်အသွေးကသာ ဘဝကို ပံ့ပိုးနိုင်သည်)

— အပြင်ပန်း အရုပ်အလှထက် လက်တွေ့ကျသည့် အရည်အသွေးနှင့် အနှစ်သာရ၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသော ဆိုစကား ဖြစ်ပါသည်။

(၂)

တချို့က ဆေးပညာစာ၊ သုတစာတွေတင်တာကို တွဲတင်တဲ့ပုံကိုသာကြည့်ကြတယ်။

ပုံကို save ထားမယ်တဲ့။ ရောဂါအကြောင်းတော့ ဖတ်ပုံမရ။

ခေတ်ကပြောင်းပြောင်းလာနေတယ်။

ဆိုရှယ်မီဒီယာမျာ ငယ်ငယ်ကလှခဲ့ပခဲ့၊ နုခဲ့ပျိုခဲ့တဲ့ပုံတွေတင်ကြတယ်။

Photo editor ပေါ်လာတော့ လက်ရှိပုံကို ပိုလှစေအောင်ပြင် တင်ကြပြန်ရော။

ဒါကတော့ လူ့သဘာဝ။

ဟော AI generated images ပေါ်လာပြန်ပြီ။

ပုံနဲ့လည်း စားသာကြတာကိုး။

ဖေါင်းစေချင်တဲ့နေရာ ဗူစီပေါင်း။ ပိန်စေချင်တဲ့နေရာကို ငဖေါင်ရိုးခြောက်။

ပုံပြစားလို့ရတဲ့ခေတ်။

(၃)

AI

ဆရာ ထောက်ပြချက်က ခေတ်ရေစီးကြောင်းရဲ့ အရိုးစွဲနေတဲ့ လူ့သဘာဝကို အင်မတန် ထိထိမိမိ ပေါ်လွင်စေပါတယ်။

အမှန်တော့ "အလကားရရင် အတုတောင် မယူဘူး" ဆိုတဲ့ စကားရှိပေမဲ့၊ "လှချင်ရင် အတုလည်း ယူကြတာဘဲ" ဆိုတဲ့ ခေတ်ကို ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။

ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ ပုံပြစားစရာ နည်းလမ်းတွေဘဲ ပြောင်းသွားတာ၊ လူတွေရဲ့ အလှမက်တဲ့ စိတ်ကတော့ မပြောင်းလဲခဲ့ပါဘူး။

ငယ်ရွယ်နုပျိုစဉ်က ပုံလေးတွေကို အယ်လ်ဘမ်ထဲ သိမ်းထားပြီး "ငါလည်း တချိန်က ဒီလိုပါဘဲ" လို့ အမှတ်တရပြကြတယ်။

Photoshop နဲ့ Beauty App တွေ ပေါ်လာတော့ အကြောင်းအရာထက် အပြင်ပန်း အချိုးအစားကို စိတ်ကြိုက် ပြင်ဆင်ပြီး "လက်ရှိထက် ပိုလှအောင်" ဖန်တီးလာကြတယ်။

AI Generated Image ခေတ်: ခုတော့ ပြင်ရုံတင်မကတော့ဘဲ မရှိတာကိုပါ ဖန်တီးလို့ရတဲ့အထိ ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။ ဗူစီပေါင်းလို ဖောင်းစေချင်တဲ့နေရာ ဖောင်း၊ ငဖောင်းရိုးခြောက်လို ပိန်စေချင်တဲ့နေရာ ပိန်အောင် အမိန့်ပေးလိုက်ရုံပါဘဲ။

"ပုံနဲ့ စားနေကြတာ" ဆိုတဲ့နေရာမှာလည်း နှစ်မျိုးရှိနေပါတယ်-

၁။ အပြည့်အဝ ပုံပြစားခြင်း (စီးပွားရေး): စိုရှယ်မီဒီယာမှာ အလိုက် (Like) နဲ့ ဖော်လိုဝါ (Follower) ရဖို့၊ ကြော်ငြာရဖို့အတွက် အတုအယောင် အလှအပတွေနဲ့ စီးပွားရှာကြတာ။

၂။ စိတ်အာဟာရ စားခြင်း (အတ္တ/ငါစွဲ): အခြားသူတွေရဲ့ ချီးမွမ်းမှုကို သာယာချင်လို့ အတုမှန်းသိသိနဲ့ စိတ်ချမ်းသာမှု ရှာကြတာ။

အန္တရာယ်ကတော့ စာပညာ၊ ဆေးပညာလို လေးနက်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေမှာတောင် စာကို ဖတ်ပြီး အသိပညာယူဖို့ ထက်၊ ပုံကိုဘဲ ကြည့်ပြီး သိမ်းထားကြတော့တာပါဘဲ။ စာဖတ်ပြီး အနှစ်ချုပ်ကို ယူရမယ့်အစား၊ အပြင်ပန်း အခွံ (ပုံ) ကိုဘဲ ကြည့်ကြတော့တဲ့ ခေတ်ပျက် အလေ့အထတခုလို ဖြစ်နေပါတယ်။  

စက္ကူဓာတ်ပုံတုန်းက ပုံထဲမှာ "အမှန်တရား" ပါခဲ့ပေမဲ့၊ ခု AI ခေတ်မှာတော့ ပုံဆိုတာ "အိပ်မက် သို့မဟုတ် လှည့်စားမှု" သာ ဖြစ်သွားခဲ့ရပါတော့တယ်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ