အရာရာဟာ ခေတ်သဘောအရ ပြောင်းလဲနေတယ်

မေးခွန်းတခု = နှစ်ကို စသတ်ထည့်ပြီး တစ် ကို စသတ်ဘာလို့ဖြုတ်ရပါသလဲခင်ဗျ မသိ၍မေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။

AI ကို အရင်မေးပါဦးမယ်။

မေးခွန်းကို ကူညီဖြေကြားပေးပါရန်။ 

AI

စသတ် (စ်) ပါဝင်သည့် "နှစ်" စာလုံးတွင် စသတ် မဖြုတ်ဘဲ၊ "တ" (တစ်) တွင် စသတ်ဖြုတ်ရခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် စာပေ၊ သဒ္ဒါနှင့် သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းများကို အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းလင်းတင်ပြအပ်ပါသည်။

၁။ "နှစ်" စာလုံးတွင် စသတ် (စ်) ကျန်ရှိနေရသည့် အကြောင်းအရင်း

အနက်အဓိပ္ပာယ်၏ အခြေခံမူလ - "နှစ်" ဆိုသည်မှာ ကာလပရိစ္ဆေဒ (Year) သို့မဟုတ် ဂဏန်းသင်္ချာ (Two) ကို ရည်ညွှန်းသည့် ပင်မ နမ် (Noun) သို့မဟုတ် ဂဏန်း (Number) စာလုံးဖြစ်သည်။

အသံထွက်နှင့် အက္ခရာရင်းမြစ် - ပုဂံခေတ် ကျောက်စာများမှစ၍ "နှစ်" ဟု စသတ်ဖြင့် ရေးသားလာခဲ့ရာတွင် ၎င်း၏ မူလ ပင်မအသံနှင့် အဓိပ္ပာယ်သည် "စသတ်" ပေါ်တွင် အပြည့်အဝ အမှီပြုနေသည်။ စသတ်ကို ဖြုတ်လိုက်ပါက မူလအနက်အဓိပ္ပာယ် ကင်းမဲ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

၂။ "တ" (တစ်) တွင် စသတ်ဖြုတ်၍ ရေးသားကြသည့် အကြောင်းအရင်း

ရှေးသုံးနှင့် ခေတ်သုံး သတ်ပုံအယူအဆ - pre-1986 စံကိုက်သတ်ပုံနှင့် ရှေးမြန်မာစာ ရေးထုံးများတွင် "တ" ကို စသတ်မပါဘဲ ရေးသားခဲ့ကြပါသည်။ (ဥပမာ - တယောက်၊ တခု၊ တနှစ်၊ တလ)။

ကြိယာဝိသေသနနှင့် ပုဒ်ခွဲ - "တ" သည် ရှေ့ကတွဲစပ်သည့် ရှေ့ဆက်ပုဒ် (Prefix) သို့မဟုတ် အရေအတွက်ပြ အလေ့အထအဖြစ် အသုံးပြုသောအခါ အသံပေါ့ (Light tone / Short tone) သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးပညာရှင်များနှင့် စာဆိုကြီးများသည် ရေးရလွယ်ကူခြင်း၊ အသံထွက်နှင့် ကိုက်ညီခြင်းတို့ကြောင့် စသတ်မပါဘဲ "တ" ဟုသာ ရေးသားခဲ့ကြသည်။

"သစ်" မှ "တစ်" ဖြစ်လာပုံ - စသတ်ပါသော "တစ်" ဟု ရေးသားခြင်းမှာ နောက်ပိုင်းမှ (အထူးသဖြင့် ၁၉၈၆ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း မြန်မာစာအဖွဲ့၏ သတ်ပုံပြင်ဆင်မှုများတွင်) ဂဏန်းအရေအတွက် "၁" (One) ကို ထင်ရှားစေရန် ရည်ရွယ်၍ စသတ်ထည့်ကာ စံပြုရေးသားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှေးက အရင်က သုံးခဲ့ကြသည့် ပါဠိနှင့် မြန်မာအဘိဓာန်၊ သတ်ပုံကျမ်းများတွင် "တ" ဟုသာ အခြေခံရေးသားလေ့ရှိသည်။

၃။ စာပေဆိုင်ရာ သုံးသပ်ချက်

နှစ် - အက္ခရာသတ်ပုံ၏ မူလရုပ်နှင့် အနက်အဓိပ္ပာယ် ပျက်စီးသွားနိုင်သောကြောင့် စသတ်ကို မည်သည့်အခါမျှ ဖြုတ်၍မရပါ။

တ / တစ် - မူကွဲရေးထုံးများအဖြစ် ရှိခဲ့ပြီး ရှေးစာဆိုများနှင့် ပညာရှင်အများစုမှာ "တ" ဟု စသတ်မဲ့ ရေးသားခြင်းကို စာပေအရသော်လည်းကောင်း၊ ရေးထုံးအရသော်လည်းကောင်း ပိုမိုသဘာဝကျသည်ဟု လက်ခံသုံးစွဲခဲ့ကြသည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် "နှစ်" သည် မူလပဒသဒ္ဒါရင်းအတိုင်း စသတ်ပါမှ အနက်ပေါ်သော စာလုံးဖြစ်ပြီး၊ "တ" မှာမူ ရှေ့ဆက်ပုဒ်နှင့် အသံထွက် အက္ခရာစဉ်အရ စသတ်မဲ့ ရေးသားခြင်းက မူရင်းရေးထုံးနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်တော့အမြင်

တဆူ၊ တပါး၊ တဂူ၊ တကျောင်း၊ တဦး၊ တယောက်၊ တခု၊ တကောင်၊ တပြား၊ တကျပ် စတာတွေဟာ စသတ် ဖြုတ်ထားတာ မဟုတ်ပါ (မဟုတ်ပါ)။ အစကတည်းက မပါတာ။

မပါဆိုတာ စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံစနစ်ကို ပညာရှင်များက စိစစ်ပြီးထုတ်ဝေထားခဲ့တဲ့ ၁၉၇၈-၇၉-၈၀ ခုနှစ်ထုတ် မြန်မာအဘိဓာန် အကျဉ်းချုပ်ကို ဆိုလိုပါတယ်။

အထက်ပါ နမူနာစာလုံးတွေကို စသတ်စေဆိုတာက ပေါ်လစီအမိန့်အရ ဖြစ်လာပြန်တာ။ 

ပညာရှင်တွေကဆောင်ရွက်တာမဟုတ်ပါ။ 

အရာရှင်တွေက အထက်လူကြီးအလိုကျ ပြင်လိုက်တာသာ ဖြစ်ပါတယ်။

မှားနေလို့၊ လိုအပ်လို့ စသတ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါ။

အရာရာဟာ ခေတ်သဘောအရ ပြောင်းလဲနေတယ်။

အပြောင်းအလဲတိုင်းက ပိုကောင်းလာတာ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်တယ်။

တချို့အပြောင်း ပိုကောင်း။

တချို့အပြောင်း ထူးမခြားနား။

တချို့အပြောင်း ပိုဆိုး။

ခေတ်သဘောမှန်ဆိုတာ

ပိုမြန်

ပိုကောင်း

ပိုမှန်ရတယ်။

ဒေါက်တာတင့်ဆွေ