၁။ သန့်သန့်စင်စင်၊ ကြည်စင်သော၊ ဖြူစင်သော ကောင်လေးကို ငမ်းတယ်လို့ ပြောရာမှာ အဆင်လေး ငမ်းတယ်လို့ ရေးရင် မှားမနေဘူးလားဆရာ၊
ပြန်စာ
“အစင်” ဟု သီးခြား သဘောဆောင်သော နာမ်ပုဒ်အဖြစ် သတ်ပုံကျမ်းများနှင့် စာပေအစဉ်အလာ၌ မရှိပါ။
ဒါပေမဲ့ လူကြီးမင်းသဘောပါ။
၂။ အစင်လေးလို့ ပြောမှမှန်မှာပါ။ သန့်စင်တဲ့ စကားရဲ့ နောက်က စင် ကို ဖဲ့ထုတ်ပြီး ခေါ်တဲ့ ဗန်းစကားပါ။ ဗန်းစကားဆိုတော့ ဗန်းစကားလိုပဲ တွေးတာ ရေးတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။
ပြန်စာ
“သန့်စင်” ဆိုတာ “သန့်စင်ခန်း” ဟု အသုံးများသောခေတ် ဖြစ်ပါသည်။
“ကြည်စင်” ဟူသော အသုံး မရှိပါ။
“ဖြူစင်” ဟူ၍ ရှိပါသည်။
“ဖြူစင်” ရှိသော်လည်း “အစင်လေး” ဖြစ်ဖြစ်၊ “အဖြူလေး” ဖြစ်ဖြစ် ရေးရိုးခေါ်ရိုး ထုံးစံမရှိပါ။
ဒါပေမဲ့ ခေတ်ကတော့ အတည့်အတန့်၊ အစဉ်အလာ အသုံးစကားဆိုရင် မကြိုက်သူကသာ များပါသည်။ မှန်အောင်ရေး၊ မှန်အောင်ပြောလျှင် လူကြိုက်နည်းပါသည်။ ငမ်းသည့်သူ လိုချင်တာ မရတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
ကောင်လေးကို “ငမ်းတယ်” ဆိုတာလည်း ယခုခေတ်မှ ပေါ်လာခြင်းဖြစ်မည် ထင်ပါသည်။ အရင်ကတော့ ရုပ်ရှင်မင်းသားကိုသာ ငမ်းလေ့ရှိကြပါသည်။
ဝေါဟာရနှင့် စာပေဆိုင်ရာ သုံးသပ်ချက်
• ဗန်းစကား၏ အမြစ် (Slang Origin)
ခေတ်ပေါ် ဗန်းစကား “အဆင် / အဆင်လေး” ဆိုသည်မှာ ရုပ်ရည်တင့်တယ်ခြင်း၊ သန့်ပြန့်ခြင်း၊ ကြည့်ကောင်းခြင်း (Handsome / Good-looking) ဟူသော “အဆင်” (ရုပ်ဆင်း၊ အဆင်အပြင်) ကို အခြေခံ၍ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
“သန့်စင်” မှ “စင်” ကို ဖဲ့ယူထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ “အဆင်လှသည်၊ အဆင်ပြေသည်” စသည့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင် သန့်ပြန့်မှုကို ရည်ညွှန်းသော “အဆင်” ဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ဗန်းစကား အလိုအရပင် “အဆင်လေး” ဟု သုံးစွဲခြင်းက အသံရော အဓိပ္ပာယ်ပါ ပိုမို ဆက်စပ်မှု ရှိပါသည်။
• ဗန်းစကား (Slang) နှင့် စံစာပေ (Standard Language)
ဗန်းစကားသည် အလွတ်သဘော ပြောဆိုရာ၌ ခေတ်အလိုက် ခေတ်စားလာပြီး ပြန်လည် ပပျောက်သွားလေ့ရှိသည့် အသုံးအနှုန်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် စာပေအစဉ်အလာနှင့် သတ်ပုံကျမ်းများ အလိုအရ “အဆင်” ကို ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်အတွက် အသုံးပြုပြီး “အစင်” ဟူ၍ သီးခြား ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲခြင်း မရှိပါ။
• အသုံးစကား၏ ပြောင်းလဲမှု
ခေတ်ကာလ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ လူငယ်များအကြား အသုံးစကားသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း စာပေ အခိုင်အမာအရ၊ သတ်ပုံ စံနှုန်းများအရမူ “အဆင်” သာလျှင် မူရင်း ဝေါဟာရဓာတ်ခံ ရှိသော အသုံးဖြစ်ပါသည်။
ဒေါက်တာတင့်ဆွေ
Comments
Post a Comment