တို့စာ တို့စကား တို့တိုင်းပြည်

အသဲနှလုံး အသည်းနှလုံး ဘယ်တစ်ခုအတည်ယူရမလဲဆရာ။ အသဲ နဲ့ အသည်းက မူကွဲ။ အသဲနှလုံး၊ အသည်းရောင်၊ အသဲကင်ဆာ။ နှစ်မွှာအသဲ။ (၁) ကာဗူလီဝါလား (ဘာသာပြန်သူ - ဇော်ဂျီ) မင်းသား သီဟက မင်းသမီး ကန်ဆန်တလာကို ပွေ့၍၊ ရဲတိုက်၏ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ထွက်တော့မည့် အခန်းကို အသဲတုန်စရာ၊ ရင်ခုန်စရာ ဖြစ်လောက်အောင် ရေးရန် အားခဲနေဆဲတွင်၊ မိနိသည် ကစားနေရာမှ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အပြေးသွား၍ “ဟေ့ ... ကာဗူလီဝါလား၊ ဟေ့ ... ကာဗူလီဝါလား” ဟု အော်ခေါ်ပါလေတော့သည်။  ဇော်ဂျီရေးတဲ့ စာအစစ် (အစစ်) ဆိုရင် မြန်မာစာ စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံတွေ မှန်တယ်။ (၂) “မွှေး - ဒုတိယ ရှင်စောပု ဘုရင်မကြီး မဖြစ်ပါရစေနဲ့၊ မောင်နဲ့ခွဲရလို့ အသဲစိမ်းစိမ်း မြတဘက်ရောင်ကို ဌာပနာမြှုပ်နှံပြီး ‘သော်က’ ဘုရားသစ်တဆူကိုလဲ မွှေး ထပ်ပြီး မတည်ပါရစေနဲ့ မောင်ရယ်”  တချိန်က မွှေး ရဲ့ အသဲနှလုံး လှိုင်းခတ်သံ  ခင်နှင်းယုရေးတဲ့ စာအစစ် (အစစ်) ဆိုရင် မြန်မာစာ စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံတွေ မှန်တယ်။ (၃) တယောက်သောသူက အသဲနှလုံး (မောင်အောင်မွန်)  အသည်း နှင့် အသဲ https://burmese-spelling.blogspot.com/2023/05/blog-post_938.html နှစ်မွှာအသဲ https://burmese-spelling.blogspot.com/2024/06/...

ပုံကတော့ မိတ်ဆွေတဦးက တင်ထားတာ။ သူက ဟိုခေတ်အစောကြီးကတည်းက တခြားတိုင်းပြည်တခုမှာ အဲဒီခေတ်ကအစိုးရက စေလွှတ်တဲ့တာဝန်နဲ့ နေထိုင်းရတယ်။ အခုလည်း အဲဒီနိုင်ငံမှာဘဲ။ သူလည်း ပညာသမား။ စာအုပ်တွေပါ ဝယ်ယူ မှာယူစုဆောင်းထားသူ။ ကျွန်တော်ကတော့ တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်ပြေးရဖြစ်တော့ ဘာစာအုပ်မှ မသယ်နိုင်ခဲ့ပါ။ နယူးဒေလီမှာ အနေကြာတော့မှသာ မြန်မာပြည်ကသယ်ယူပြီး လာရောင်းသူဆီကနေ မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း အဟာင်းတစုံ ၁၅ အုပ်ဝယ်ထားရပါတယ်။ စာအုပ်ဆိုတာ တချို့လူတွေအတွက် ဝမ်းစာလိုဘဲ။ စာအုပ်ဆိုတာကလည်း ဟောင်းချင်ဟောင်ပါစေ အားထားလောက်တဲ့ စာအုပ်မျိုးတွေ ဖြစ်သင့်တယ်။ ခေတ်က အတော်ကို ပျက်စီနေချိန်။ မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်းကို ပြန်ထုတ်မှာကို အတော်စိုးရိမ်မိတယ်။ ပြန်ထုတ်သမျှစာအုပ်တွေ မူရင်းအတိုင်းမှန်တာ တအုပ်တလေ မတွေ့မိပါ။ ယနေ့ခေတ် မြန်မာစာပေဟာ ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းအစွယ်တွေ ဖြတ်ယူခံထားရသလို အစွယ်မဲ့နေပြီ။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

(လယ်တီဆရာတော်) မျက်မြင်မှာ  ဉာဏ်တွဲလို့၊ အနဲနဲ  ရှုပါ၊ ငရဲနှင့်  လူ့ရွာ၊ ခုအခါ  မခြား။ မီးသုံးရပ်  ဗလောင်ဆူ၊ အကောင်ပူ  သင်းတို့ဖြစ်လား။   ။ စိတ်ရတက်  အညစ်ထူ၊ အပြစ်မူ  ထွေပြား၊ တထွေထွေ  သေလို့သွားရင်လ၊ တဘွားဘွား  အောက်မှာ။ ယမနယ်  ဘုံအနှုန်း၊ အကုန်လုံး  စုကြမည်သာ။   ။ သို့ကလောက်  လူငြမ်းဟာကို၊ ရှုစမ်းပါ  ညီလှရဲ့၊ မှီသမျှ  ဉာဏ်ကုန်မျှော်နော်၊ ရောလို့ မတော်…။ အလိုလိုက်လို့  အငိုက်ချော်လျှင်၊ တဟိုက်ဟိုက်ဟော်ဟော်  ညီမောရှာလိမ့်လေး။   ။ (လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး။) တပည့်- ဦးသူရိန္ဒအား ဆုံးမသောစာ ဟူ၏။ #ရှေးစာကဗျာများ ကျေးဇူး။ လယ်တီဆရာတော်ကြီး ရေးသားတော်မူတဲ့စာ မူရင်းမှန်ရင် သတ်ပုံလည်းမှန်တယ်။ တထွေထွေ   တဘွားဘွား   တဟိုက်ဟိုက်ဟော်ဟော် ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

(ဟိုခေတ်က အလယ်တန်းကျောင်း၏ နိုင်ငံရေးအသိ) အဲလိုဗလာစာအုပ်ကို ၁၅ ပြား၊ ပြား ၂၀၊ ၂၅ ပြား (တမတ်) ပေးရတယ်။ ၅ တန်းမှာပါဘဲ သင်္ချာတွက်ဖို့ ဗလာစာအုပ်က ထူတယ်။ မျဉ်းကြောင်းမပါဘူး။ တအုပ် ပြား ၄၀။ ပုံထဲကစာအုပ်အမျိုးအစားက မဆလ ခေတ် (၁၉၆၂-၁၉၈၈) အတွင်းက ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က အဲဒီခေတ်ကို အစ အဆုံးမီတယ်။ ဖဆပလ ခေတ် မကုန်ခင်ကတည်းက သူငယ်တန်း။ ရွာဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ကျောက်သင်ပုန်းနဲ့ ကျောက်တံ ကိုင်ရတယ်။ မြို့က မူလတန်းကျောင်းရောက်တော့ ခဲတံကိုင်ရပြီ။ အလယ်တန်း ခေါ် ၅တန်းမှာ ဖေါင်တိန်ကိုင်ရတယ်။ မင်အိုးနဲ့။ ခဲတံကိုတော့ မမေ့ပါ။ ကျောင်းသားတွေကတော့ ခွေးမြီးတိုလို့ခေါ်ကြတယ်။ အညိုရင့်ရောင်ခဲ့တံ။ တချောင်း ၂၅ ပြား (တမတ်)။ အတော်ကို ကောင်းတယ်။ နောက်မှာ စာတွေဖတ်ရတော့ ဂျာမဏီကလာတဲ့ စဖင့် ခေါ် ပိရမစ်အရုပ်တဲ့။ အလယ်တန်းတက်နေတုန်းမှာဘဲ တော်လှန်ရေးကောင်စီက ၁၉၆၂ အာဏာသိမ်းတယ်။ ဆိုရှယ်လစ်ဆိုပြီး ပြည်ပကနေ ကုန်ပစ္စည်းတွေမသွင်းရ။ ပြည်ပကို ကုန်ပစ္စည်းတွေမပို့ရ။ လအနည်းငယ်ကြာတော့ ခဲတံအသစ်တွေ ဝင်လာတယ်။ တရုပ်ခဲတံက ဈေးတော့ ချိုပါရဲ့။ တချောင်း ၁၅ ပြား။ ချွန်လိုက်တိုင်း ကျိုး။ မဟာတံတိုင်းတံဆိပ်။ တရုပ်ပြည်ကလာတာတဲ့။ အလယ်တန်းကျောင်းသားတွေက အဲဒီကတ...

(မေယာ အန်ဂျယ်လို) On the Pulse of Morning (Maya Angelou) ကျောက်ဆောင်တခု၊ မြစ်တစင်း၊ သစ်ပင်တပင်၊ လွန်ခဲ့သော ခေတ်ကာလများက ပျောက်ကွယ်ခဲ့ကြသော  မျိုးစိတ်တို့၏ အိမ်ရှင်များ၊  မတ်စတိုဒွန် ဆင်ကြီးကို မှတ်တမ်းထိုးခဲ့၊  ဒီနိုဆောရပ်စ်တို့ ဤဂြိုဟ်မြေပြင်ထက်ဝယ်  ၎င်းတို့ ခေတ္တရပ်နားခဲ့မှု၏ ခြောက်သွေ့သော အမှတ်အသားများကို ချန်ထားခဲ့ကြသူများ၊  ၎င်းတို့၏ အရှိန်ပြင်းလှသော ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ  မည်သည့် သတိပေးသံကျယ်ကြီးမဆို မြူမှုန်များနှင့်  ကာလရှည်ကြာ ရာစုနှစ်များ၏  မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။   ။ မေယာ အန်ဂျယ်လို၏ “On the Pulse of Morning” ကဗျာကို သမ္မတ ဘေလ် ကလင်တန်၏ ပဌမအကြိမ် သမ္မတကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုပွဲတွင် ဖတ်ကြားခဲ့ပြီး၊ ဤသမိုင်းဝင်အခမ်းအနားတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်သော ပထမဆုံး အာဖရိကန်အမေရိကန်နှင့် အမျိုးသမီး ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ ဤကဗျာသည် လူသားတို့၏ ညီညွတ်ရေးနှင့် စုပေါင်းတာဝန်ယူမှုကို တိုက်တွန်းနှိုးဆော်သည်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

  (ဆရာတော် ဦးဗုဓ်) ခခွေး၌ဝယ်၊             ပင့်ရစ်ဘွယ်ကား သိလွယ်စလှ၊           ဓိပ္ပာယ်ပြ၍ ချသည် စာပေ၊         ဆင်ခြေလည်းချ မိန့်တော်ချ၍၊           ပစ်ချ ရှုတ်ချ ကိုယ်အမ်းချလျက်၊  ကြွေးချ မလပ် အရပ် ချနေ၊            ပင့်လေစမြဲ အက်ကွဲ ခြခြ၊           ခြပိုးရွမှာ ရစ်တို့ရာရှင့်၊  ကွန်ချာ သေချာ၊        ချာချာလှည့်လျက် နေ့ရက် မချာ၊            အလယ်ချာနှင့် ရင်းချာ မျိုးဆွေ၊        ပင့်လေစကောင်း ကြောင်းခြာ ချုပ်ခြာ၊  ဝေဆာ ရစ်ငြား အများ အချိ၊             သည်းခံချိ၍ မှုချိ စစ်ချီ၊                 ချချီ စချီ လက်အုပ်ချီနှင့်၊          စချီတင်ရွာ ဘာသာတမျိုး၊           ချီပိုး ပန်းချီ ချီအပေါင်းမှာ၊...

မနက်ခင်းတိုင်း  ကမ္ဘာကြီးသည် အသစ် ဖန်ဆင်းခံရသည်။ လိမ္မော်ရောင်တောက်သော နေရောင်ခြည်တန်းများအောက်  ပုံပုံစုစုရှိနေသော ည၏ ပြာပုံများသည်  သစ်ရွက်များအဖြစ်သို့  ပြန်လည် ဖြစ်တည်လာကြသည်။   ။ Morning Poem (Mary Oliver) နံနက်ခင်းကဗျာသည် ကျွန်ုပ်တို့ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေရပြီး နာကျင်ကိုက်ခဲနေရသည့် အချိန်များတွင်ပင် ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သော အသက်ရှင်သန်မှုစွမ်းအားကို ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပေးသည်။ ထို့ပြင် အိုလစ်ဗာ၏ ကဗျာများစွာကဲ့သို့ပင် သေခြင်းနှင့် မွေးဖွားခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဝမ်းသာခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်ဟူသော ဘဝ၏ သံသရာစက်ဝန်းများနှင့် အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုနေသည်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

စောစောက ငသလဲထိုးနဲ့ သနီတူအကြောင်း တင်ပြပြီးပြီ။ အခုတခါ ရေချိုငါး အသးစား စားကောင်းတဲ့ ရွှေစာရေးငါး။  ရွှေစာရေးငါး (Botia histrionica) သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရေချိုမြစ်ချောင်းများတွင် တွေ့ရသော အဆင်းလှသည့် ငါးမျိုးစိတ်တခု ဖြစ်သည်။ ငါးဆော့ကျား သို့မဟုတ် အင်္ဂလိပ်လို Golden zebra loach / Burmese loachဟု ခေါ်ဆိုသည်။ အမျိုးအစား: ရေချိုငါးသလဲထိုးမျိုးရင်းဝင် (Botiidae) တွေ့ရှိရာနေရာ: အိန္ဒိယ၊ နီပေါ၊ မြန်မာ (အထူးသဖြင့် သံလွင်မြစ်ဝှမ်းနှင့် ဧရာဝတီမြစ်ဝှမ်းဒေသများ) အရွယ်အစား: အများအားဖြင့် ၅ လက်မ (၁၀-၁၃ စီတီမီတာ) ခန့်အထိ ကြီးထွားသည်။ ရေစီးသန်ပြီး အောက်ခြေတွင် ကျောက်စရစ် သို့မဟုတ် သဲပါဝင်သည့် ရေကြည် တောင်ကျချောင်းများကို နှစ်သက်သည်။ အုပ်စုဖွဲ့နေတတ်သည်။ အနွယ်တော် အသားစားနှင့် ရေအောက်အကောင်ငယ်များ စားသုံးသည်။ ၁။ ငါးမွေးကန်တွင် မွေးမြူရန်အတွက် "၎င်းလိုအပ်သော အာဟာရဓာတ်" (Fish Dietary Requirements) ရွှေစာရေးငါးသည် စုံစား (Omnivore) သတ္တဝါဖြစ်ပြီး ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး အရောင်အသွေး လှပစေရန် အောက်ပါ အာဟာရဓာတ်များ မျှတစွာလိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြီးထွားမှုနှင့် ခုခံအားအတွက် အသားဓာတ် လိုအပ်သဖြ...

(၁) မြန်မာပြည်မှာကတော့ နည်းအမျိုးမျိုး။ ကျွန်တော်တို့ငယ်ငယ်က တောရွာတွေမှာရော နယ်တွေမှာပါ ငှက်ပျောသီးအစိမ်းတွေကို ကြီးမားတဲ့စဉ့်အိုးကြီးထဲထည့်။ သစ်စေးသုတ်ရေပုံးဟောင်းကို အနေတော်ဖြတ်တောက်ပြီး ငှက်ပျောသီးတွေအပါ်မှာ မီးရှို့ရတယ်။ မီးခိုးအူလာတော့ စဉ့်အိုးကို ငှက်ပျောဖက်တွေနဲ့ ဖုံးထားကြတာကို တွေ့ဘူးတယ်။ အခုခေတ်တော့ မသိပါ။ တချို့က ဆေးတို့ထားတဲ့ငှက်ပျောသီးဆိုလား။ ယူအက်စ်အေမှာတော့ ပြည်ပနိုင်ငံတွေကနေ တင်သွင်းလာတဲ့ စိမ်းနေသေးတဲ့ ငှက်ပျောသီးတွေကို အလိုလိုသာမှည့်စေပါတယ်။ (၂) AI အရင်တုန်းက မြန်မာ့ရွာတွေမှာလုပ်တဲ့ စဉ့်အိုးထဲမီးခိုးလှုံပြီး မှည့်အောင်လုပ်တဲ့နည်းက သိပ္ပံနည်းကျကြည့်ရင် အလွန်သဘာဝကျပါတယ်။ မီးခိုးငွေ့ထဲမှာပါတဲ့ Ethylene (သို့မဟုတ် အလားတူ သဘာဝအငွေ့အသက်ဓာတ်တွေ) ကြောင့် ငှက်ပျောသီးတွေ မြန်မြန်မှည့်လာတာဖြစ်ပါတယ်။ (တကယ်တော့ အီသလင်းဓာတ်ငွေ့ကို သုံးတာပါပဲ)။ မြန်မာပြည်က "ဆေးတို့ထားတယ်" ဆိုတာ - အခုခေတ်မှာ commercial ripening rooms (စက်မှုလယ်ယာစနစ် သို့မဟုတ် အခန်းပိတ်စနစ်) တွေသုံးပြီး Ethylene ဓာတ်ငွေ့ သေချာချိန်ပြီး ဖြန်းပေးတာရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒေသတွင်းဈေးကွက်ချဲ့ထွင်ဖို့ အချို့က Carbide ...

ပုံပို့ပေးသူ ကျေးဇူး။ သတင်းစာကောက်နှုတ်ချက် = မိမိတသက်တာ အတွင်းငယ်စဉ်က တကြိမ်၊ ယခုတကြိမ် ၁၉၆၂ ခုနှစ်အထိ မြန်မာစာ သတ်ပုံမှန်ခဲ့ကြောင်း သက်သေခံတခု တိုးပါတယ်။ တသက်တာမှတ်တမ်းနှင့်အတွေးအခေါ်များ (ရွှေဥဒေါင်း) စာအုပ်ကို ပဌမဆုံးအကြိမ် ဘယ်ခုနှစ်က ထုတ်ပါသလဲ။ ထုတ်ဝေသည့်နှစ် = ၁၉၆၁ ခုနှစ် ထုတ်ဝေသူ ကြီးပွားရေး ပုံနှိပ်တိုက်။ ဤကိုယ်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်ဖြင့် ၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် သုတပဒေသာဆု ရရှိခဲ့သည်။ ဒီစာအုပ်ကို ပြန်ထုတ်ဝေသူတွေက မြန်မာစာကို မှန်အောင်မရေးတတ်ကြပါ။ မလုပ်ကောင်းပါ။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

တင်ထားတာတခု = ငါးသလဲထိုးလား၊ ငါးနီတူလားတော့မသိ ခေါင်းဖြတ်ပီးသာဝယ်လာတာ၊ နေပူကောင်းနေတော့လှမ်းထားလိုက်တယ် ငသလဲထိုးငါး နဲ့ ငနီတူးငါး မတူပါ။ ငသလဲထိုးငါး သည် အသားမာပြီး စားကောင်းသော ငါးမျိုးဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကွဲပြားသော ရေချို/ရေငန်ငါးအမျိုးအနွယ် ဖြစ်သည်။ ငနီတူးငါး (သို့မဟုတ် ငါးနီတူး) သည် အခေါ်အဝေါ်နှင့် အမျိုးအနွယ် အထူးကွဲပြားပြီး သီးခြားငါးအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ တင်ထားတာ ပုံ ၁ ငနီတူး ပုံ ၂ ငသလဲထိုး ပုံ ၃ ကွန်မင့်တခု = ငါးသလဲထိုးက ရေချိုများတယ်။ အသားမာတယ်။ အကောင်လှတယ်။ ငါးနီတူ(ရခိုင်အခေါ်) ငါးစစ်စလီ(ဧရာ၀တီအခေါ်)၊ ရေကြည်ငယ်(မြိတ်အခေါ်)က အစိုချက်စားရင် ကြေကုန်တယ်။ အခြောက်ဖြစ်မှမာသွားတာ။ ငါးသလဲထိုးက လုံးသလိုလိုရှိတယ်။ ငါးနီတူက ပြားတယ်။ ငါးဘေးမှာအရောင်မရှိဘူး။ ငါးသလဲထိုးက အရောင်ရှိတယ်။ ကျေးဇူး။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

  သီချင်းဆိုသံကတော့ “နှပိတ်သခွဲ” စာရေးရင် စာအတိုင်း ရေးရတယ်။ (ဒေါ်)မာမာအေးသီဆိုသံကို နားထောင်ပါလေ။ https://www.youtube.com/watch?v=VVZZjj7K4C4 ‘နှစ်ပိတ်’ ကို ‘နှစ်ပိတ်’ ‘သာခွဲ’ ကို ‘သာခွဲ’ သံ ထွက်ဖတ်ရလိမ့်မယ်။ ခေတ်က “ရေးတော့ တလွဲ” “ဖတ်တော့ တခြား” “ဆိုတော့ အမှား” ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

'လျှက်' နဲ့ ရေးထားတာတွေကို 'လျက်' လို့ ပြင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ Physical closeness ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နီးစပ်မှု။ နေရာဒေသ သို့မဟုတ် အကွာအဝေးအားဖြင့် နီးစပ်ခြင်း။ Emotional distance စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝေးကွာမှု။ စိတ်နှလုံး၊ အတွေးအခေါ် သို့မဟုတ် ဆက်ဆံရေးအရ ဝေးကွာခြင်း။ အနီးအနားတွင် ရှိနေသော်လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိခြင်း။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

 

ဆွမ်းဆန်တော် သုံးတင်းဝင် တအိတ် (မင်းကွန်းဆရာတော်ကြီး) ဆရာတော်ကြီးထက် ပညာတော်သူတွေခေတ်မှာ ဆန်တစေ့တောင် မျိုချရခက်အောင် ရေးနေကြတယ်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

ထမင်း တလုတ် စာတအုပ် ကျွန်ုပ် ဘာကို ရွေးရမယ်။    ။ (မင်းလူ။ ၁၉၈၈။) မှတ်ချက် မင်းလူရေးတာ စစ်မှန်ရင် သတ်ပုံလည်း မှန်တယ်။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

ပုံအတွက် ကျေးဇူး။ ၁၉၈၄ ခုနှစ်အထိ မြန်မာစာ သတ်ပုံတွေ မှန်သေးတယ်။ ၁၉၈၆ ကစပြီး အခုခေတ်မှာ ရေးနေကြသလို လွဲအောင်ပြင်လိုက်ပါသတဲ့။ မှားအောင်ပြင်ခိုင်းထားတာကို မဟုတ်မှတ်မနေကြနဲ့။ ဒေါက်တာတင့်ဆွေ

မေးခွန်းတခု = သိလျက်သားနဲ့ သိရဲ့သားနဲ့ ဘယ်ဟာအမှန်ဖြစ်ပါသလဲရှင်။ ပြန်စာ (၁) လျက် ထန်းလျက် ပွဲလျက် (ပွဲညှက်သံထွက်သည်) ကြံစည်လျက်။ မင်းကောင်းပေလျက် မင်းမြောင်ဖျက်။ ပြည်ပန်းညို ချိုချင်ပါလျက် ဆားကဖျက်။ လျှာနှင့်လျက်သည်။ လျက်ဆား သွားလာလျက် ပြောဆိုလျက် ‘မောင်ဘသည် စာရေးလျက်နေသည် ဟူသောဝါကျ၌ မောင်ဘသည်’ စာရေးဆဲ ရှိနေသေးကြောင်းကို ‘လျက်’ ပစ္စည်းက ပြသည်။ ထို ‘လျက်’ ကိုလည်း ဟမထိုးရ။  ‘လျက်’ ကို ကြိယာပြည့် အဖြစ်လည်း သုံးနိုင်သည်။ ‘ဆီးပေါင်းကို လျှာဖြင့် လျက်သည်’ ဟူသော ဝါကျတွင် ပါသည့် ‘လျက်’ သည် ကြိယာပြည့် ဖြစ်သည်။  ကြိယာပြည့်ဖြစ်သော ‘လျက်’ ကိုလည်း ဟမထိုးရ။ သိလျက်နှင့်ပင် ဝိပါက်ကြမ္မာငင်တော့ ရွှေဉာဏ်ရှင် မဝေခွဲနိုင်ဘု ပွဲတွေ့အမှား (ဦးပုည) (၂) ရဲ့ မာရဲ့လား။ ကဲ့ရဲ့သဂြိုဟ်သည်။ စားရဲရဲ့လား။ ‘ရဲ့’ ကို ‘၏’ အစားသုံးနိုင်သည်။  လူအများကျန်းမာအောင်လုပ်ဆောင်ရခြင်းဟာ ဆရာဝန်တွေရဲ့အလုပ်ဖြစ်သည်။  ကျုံးနှင့် မြို့ရိုးဟာ မန္တလေးမြို့ရဲ့သင်္ကေတဖြစ်တယ်။ ရွှေစွန်ညို ကဗျာ ခေါင်းဆောင် – ရွှေစွန်ညို ဘာကို လိုလို့ ဝဲပတ်တယ် ရွှေစွန်ညို – မထွေး လိုလို့ ဝဲပါတယ် ခေါင်းဆောင် – မထွေး မပါ တို့ချည်းလား ရွှေစွန်ညိ...

မေးခွန်းတခု = ပဲ နဲ့ ဘဲ ကို အငြင်းဆို ဘဲ ကိုသုံးတယ်လို့ပဲသိထားပါတယ် သေချာ ကွဲကွဲပြားပြား သိချင်ပါတယ် မေးခွန်းတခု = မဖတ်ကြဘဲ၊ မဝတ်ဘဲ “ဘဲ”တွေနဲ့ချည်း ရေးရတာလားခင်ဗျ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က “ပဲ” နဲ့ ချည်း သင်ခဲ့ရတယ်လို့ စိတ်ထဲစွဲနေလို့ ပြန်စာ ပဲ နဲ့ ဘဲ စာ ၉-၁၀ ခါ တင်ပြထားပြီး။  (၁) ပဲ  မြန်မာအဘိဓာန် အကျဉ်းချုပ် (၁၉၇၉) ပဲ၁ - စည်း / ပဲ /  ၁။ မူ၍။ (တားမြစ်စကားနှင့် တွဲ၍ မသွားပဲ၊ မလာပဲ စသည် သုံးလေ့ရှိသည်။) “ငယ်လည်းငယ်ကိုယ်၊ ပျိုလည်းပျိုမြဲ၊ မအိုပဲလျှင်” ဘုံ*၄၃။  ၂။ ဆိုလိုရာနာမ် သို့မဟုတ် နာမ်စားပုဒ်ကို အခြားနာမ်သို့မဟုတ် နာမ်စားပုဒ်မှ ခွဲခြား၍ အထူးသေချာ သီးသန့်ထင်ရှားအောင် ဖော်ပြရာ၌ နှုတ်ပြောအားဖြင့် သုံးသည့်စကားလုံး။ (“ပင်လျှင်၊ သာပင် စသည်နှင့် တူသည်။)  “ကျုပ်ပဲသွားမယ်။ တခြားသူသွားစရာ မလိုတော့ဘူး။”  ၃။ ဆိုလိုရာ အပိုင်းအခြားကို ကန့်သတ် သတ်မှတ်ဖော်ပြရာ၌ နှုတ်ပြောအားဖြင့် သုံးသည့်စကားလုံး။ “ကျွန်တော် စားရုံပဲစားမယ်။”  ၄။ သီးခြားကြိယာ သဘောဖြင့် ဖြစ်သည်ဟူသော အဆက်၌ ဖြစ်ကြိယာကို မြှုပ်ချန်၍ သုံးသော စကားလုံး။ (ပါပဲ၊ ပေပဲ စသည်ဖြင့်လည်း သုံးသည်။ ပေလည်း နှင့် အတူတူသည်။)...

- ဗုဒ္ဓက ပြတ်တယ် တဲ့။ - ဘုရားက ရှင်းတယ် တဲ့။ - ဗုဒ္ဓက ဒဲ့ဟောတယ် တဲ့။ - ( - ) က ပြောပြီ တဲ့။ - မင်းတို့က  - ဟေ့ကောင်တွေ - ငါပြောထာတယ်မဟုတ်လား - တင်ပါအုန်းဆိုလို့ - မေးကြလွန်းလို့ - ဆေ့ထားနော် ဒေါက်တာတင့်ဆွေ